III SA/Wa 2948/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Artur Kuś po rozpoznaniu w dniu 18 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.L. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] sierpnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia i zwrotu nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2009 r. postanawia sprostować oczywistą omyłkę pisarską w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 października 2017 r., sygn. akt III SA/Wa 2948/16 w ten sposób, że w komparycji wyroku w miejsce słów: "na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W." wpisać słowa: "na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W.".

Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej "P.p.s.a.") sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym (art. 156 § 2 P.p.s.a.). Wykładnia gramatyczna art. 156 § 1 P.p.s.a. wskazuje, że wszystkie opisane w nim nieprawidłowości muszą cechować się oczywistością, tzn. być bez trudu rozpoznawalne, mieć charakter bezsporny. Oczywistość wadliwości może wynikać z porównania niedokładności, błędu lub omyłki z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami (por. postanowienie NSA z dnia 8 kwietnia 2009 r. sygn. akt I GZ 7/09). W niniejszej sprawie taka okoliczność zaszła. W komparycji wyroku z dnia 17 października 2017 r., sygn. akt III SA/Wa 2948/16, Sąd na skutek oczywistej omyłki pisarskiej podał błędne oznaczenie aktu administracyjnego zaskarżonego w niniejszym postępowaniu, wskazując, iż jest to "postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W.", podczas gdy ze skargi wniesionej w niniejszej sprawie wynika jednoznacznie, iż zaskarżonym przez stronę skarżącą aktem administracyjnym była "decyzja Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] sierpnia 2016 r. nr [...]". Sąd, mając powyższe na względzie, na podstawie art. 156 § 1 i § 2 P.p.s.a., orzekł, jak w sentencji.