III SA/Wa 2796/14

Dnia 12 lutego 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Nasierowska, , po rozpoznaniu w dniu 12 lutego 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. B. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia 20 maja 2014 r. Nr IPPP1/443-322/14-2/JL w zakresie towarów i usług postanawia zawiesić postępowanie sądowe

T. B. (zwany dalej "Skarżącym") zwrócił się do Ministra Finansów z wnioskiem o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku od towarów i usług. W opisie zaistniałego stanu faktycznego, Skarżący wskazał między innymi, iż w ramach prowadzonej działalności, współpracuje z towarzystwem ubezpieczeniowym m.in. w zakresie tzw. likwidacji szkód (PKD 66.21. działalność związana z oceną ryzyka i szacowaniem poniesionych strat). Działalność ta polega na świadczeniu towarzystwom ubezpieczeniowym za wynagrodzeniem usługi likwidacji szkód ubezpieczeniowych - inaczej mówiąc rozpatrywania roszczeń kierowanych do towarzystwa ubezpieczeniowego z tytułu posiadanej polisy ubezpieczeniowej. Wnioskujący podpisał umowę cywilnoprawną z towarzystwem ubezpieczeniowym o kompleksową obsługę likwidacji szkód osobowych z OC komunikacyjnego z umów ubezpieczeń zawartych przez to towarzystwo ubezpieczeniowe. Skarżący zapytał czy odpłatne świadczenie usługi likwidacji szkód ubezpieczeniowych przez podmiot nie będący towarzystwem ubezpieczeniowym i ubezpieczającym, na rzecz towarzystwa ubezpieczeniowego podlegają opodatkowaniu od towarów i usług, czy też na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 37 w zw. z art. 43 ust. 13 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 nr 177, poz. 1054 ze zm.) zwanej dalej "uptu" zostało od tego podatku zwolnione? W opinii Skarżącego będzie on zwolniony z konieczności uiszczania tego podatku. Uzasadniając stanowisko, Skarżący wskazał między innymi, że art. 43 ust. 1 pkt 37 uptu jest efektem implementacji do krajowego porządku prawnego przepisu art. 135 ust. 1 lit. a) dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347, str. 1, z późn. zm.), zgodnie z którym zwolnieniu od tego podatku podlegają transakcje ubezpieczeniowe i reasekuracyjne, wraz z usługami pokrewnymi świadczonymi przez brokerów ubezpieczeniowych i agentów ubezpieczeniowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Postępowanie sądowe należało zawiesić. Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) zwanej dalej "ppsa", sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Należy wskazać, iż Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 19 listopada 2014 r., sygn. akt I FSK 1563/13, skierował, na podstawie art. 267 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, do Trybunału Sprawiedliwości pytanie prejudycjalne dotyczące wykładni następującego przepisu prawa unijnego: Czy art. 135 ust.1 lit. a dyrektywy 2006/112/WE Rady należy interpretować w ten sposób, że usługi takie jak w niniejszej sprawie, świadczone na rzecz zakładu ubezpieczeń przez podmiot trzeci, w imieniu i na rzecz ubezpieczyciela, który to podmiot nie pozostaje w żadnym stosunku prawnym z ubezpieczonym, objęte są zwolnieniem, o którym mowa w tym przepisie? Sąd zauważa, iż wprawdzie w art. 125 § 1 pkt 1 ppsa nie wymieniono wprost Trybunału Sprawiedliwości, jednakże nie przesądza to o braku możliwości zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego z uwagi na postawione w innej sprawie pytanie prejudycjalne i toczące się w związku z nim postępowanie przed tym właśnie sądem, jeżeli problem prawny w obu sprawach jest identyczny. Europejski Trybunał Sprawiedliwości jest bowiem sądem wspólnotowym w znaczeniu ustrojowym (zob. A. Wróbel, [w:] pr. zb. Wprowadzenie do prawa Wspólnot Europejskich (Unii Europejskiej), Zakamycze 2002, s. 154), zatem postępowanie prowadzone przed nim jest postępowaniem sądowym, które w ocenie Sądu mieści się w pojęciu "postępowania sądowego", użytym w art. 125 § 1 pkt 1 ppsa. W świetle obowiązujących przepisów prawa nie ulega ponadto wątpliwości, że orzeczenie TSUE dotyczące wykładni prawa wspólnotowego ma moc wiążącą w sprawie, w której sąd skierował pytanie prejudycjalne, a także w innych podobnych sprawach rozpoznawanych przez sądy administracyjne (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 14 września 2009 r. sygn. akt I FSK 656/08). W ocenie Sądu udzielenie odpowiedzi na ww. pytanie prejudycjalne dotyczy kwestii prawnej stanowiącej istotę sporu w rozpoznawanej sprawie. Uznając więc, że rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku postępowania wszczętego przed Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej na skutek pytania prejudycjalnego skierowanego przez Naczelny Sąd Administracyjny, albowiem dotyczy ona tożsamego problemu prawnego, który jest przedmiotem ww. pytania prejudycjalnego, Sąd skorzystał z uprawnienia do zawieszenia postępowania sądowego i na mocy art. 125 § 1 pkt 1 ppsa. orzekł, jak w sentencji niniejszego postanowienia.