III SA/Wa 2790/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – Sędzia WSA Anna Zaorska po rozpoznaniu w dniu 5 lutego 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. B. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] września 2018 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne okresy rozliczeniowe od stycznia do grudnia 2013 r. postanawia odrzucić skargę

Skarżący – M. B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z [...] września 2018 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne okresy rozliczeniowe od stycznia do grudnia 2013 r. Skarga nie została podpisana własnoręcznie przez Skarżącego. Na podstawie zarządzenia z 29 listopada 2018 r. wezwano Skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi poprzez własnoręczne podpisanie skargi lub nadesłanie własnoręcznie podpisanego egzemplarza skargi oraz wskazanie wartości przedmiotu zaskarżenia – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie zostało doręczono Skarżącemu 17 stycznia 2018 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru k. 32 akt sądowych). W odpowiedzi na powyższe wezwanie Skarżący, reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, w piśmie z 24 stycznia 2019 r. wskazał wartość przedmiotu zaskarżenia w przedmiotowej sprawie. Ponadto do ww. pisma dołączono odpis skargi, który stanowi kserokopię skargi podpisanej przez Skarżącego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z przepisami ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej P.p.s.a.), merytoryczne rozpoznanie zasadności skargi poprzedzone jest badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu, skargę wniesie uprawniony podmiot, oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została złożona w terminie. Stwierdzenie braku którejkolwiek z wymienionych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co prowadzi do jej odrzucenia. Stosownie do art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Podpis powinien być własnoręczny, z wyjątkiem przypadków, o których mowa w art. 46 § 4 P.p.s.a., które w tej sprawie nie występują. Podpisem jest znak ręczny określonej osoby, noszący indywidualne i powtarzalne cechy, pozwalające odróżnić go od innych i umożliwiające identyfikację osoby podpisującego oraz zbadanie autentyczności podpisu (Hanna Knysiak-Molczyk (w:) T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005, str. 204-205). Z powyższej definicji jednoznacznie wynika, że podpis musi być własnoręczny. W sytuacji braku własnoręcznego podpisu, sąd wzywa stronę do usunięcia braku formalnego pisma przez jego podpisanie. Zgodnie zaś z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Przepis ten w sposób jednoznaczny przewiduje obowiązek sądu odrzucenia skargi w przypadku nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Nieuzupełnienie braku formalnego skargi, w sytuacji, gdy brak był istotny, a wezwanie precyzyjne i prawidłowo doręczone obliguje wojewódzki sąd administracyjny do odrzucenia skargi, nie dając sądowi żadnego w tym względzie wyboru. W niniejszej sprawie Skarżący, reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, w odpowiedzi na wezwanie do własnoręcznego podpisania skargi lub nadesłania własnoręcznie podpisanego egzemplarza skargi, nadesłał wyłącznie odpis skargi, który stanowi kserokopię podpisanego egzemplarza skargi. Do pisma z 24 stycznia 2018 r., wbrew jego treści, nie dołączono bowiem egzemplarza skargi (oryginału) podpisanego przez Skarżącego. Zauważyć należy, że w piśmie z 24 stycznia 2018 r. jako jego załączniki wskazano: skargę i odpis, pełnomocnictwo wraz z opłatą skarbową i upoważnienie. Zgodnie natomiast z adnotacją pracownika biura podawczego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie znajdującej się na prezentacie, przesyłka zawierała jedynie trzy załączniki (trzy dokumenty). Jak wynika z akt sprawy tymi dokumentami są: pełnomocnictwo, upoważnienie i odpis skargi (kserokopia). Do pisma nie załączono natomiast skargi podpisanej własnoręcznie przez Skarżącego ani opłaty skarbowej od pełnomocnictwa. W ocenie Sądu, w świetle ww. rozważań kserokopia podpisu strony, którą jest opatrzony przedłożony odpis skargi nie może być uznana za podpis strony w rozumieniu art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a. Wobec powyższego przyjąć należy, iż Skarżąca nie uzupełniła prawidłowo braku formalnego skargi. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.