III SA/Wa 2747/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący – Asesor WSA Agnieszka Sułkowska po rozpoznaniu w dniu 3 grudnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. [...] SA z siedzibą w L. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] września 2021 r., nr [...] w przedmiocie pozostawienia bez rozpatrzenia wniosku o stwierdzenie nadpłaty postanawia: 1) odrzucić skargę; 2) zwrócić ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz P. [...] SA kwotę 100 zł (słownie: sto złotych) uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi.

P. SA pismem z 3 listopada 2021 r. (data nadania) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z [...] września 2021 r., w którym utrzymano w mocy postanowienie Burmistrza M. z [...] czerwca 2021 r. w przedmiocie pozostawienia bez rozpatrzenia wniosku spółki o stwierdzenie nadpłaty w podatku od nieruchomości. W odpowiedzi na skargę SKO wniosło o jej odrzucenie wskazując, że termin do wniesienia skargi w tej sprawie upłynął 29 października 2021 r., natomiast spółka skargę wniosła 3 listopada 2021 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga jest na obecnym etapie postępowania przedwczesna i jako taka podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., zwana dalej "p.p.s.a."). Wskazać należy, że przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi, sąd bada dopuszczalność skargi, ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 p.p.s.a. Obowiązkiem sądu jest zatem zbadanie m.in. legitymacji skarżącego, zachowania terminu wniesienia skargi i spełnienia przez nią warunków formalnych, a przede wszystkim ocena dopuszczalności skargi. Stosownie do art. 53 § 1 p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a p.p.s.a. Zatem bieg terminu, a w konsekwencji prawo do wniesienia do sądu administracyjnego skargi, wiąże się ściśle z faktem prawidłowego doręczenia rozstrzygnięcia w sprawie. Zaskarżone postanowienie zostało doręczone spółce 29 września 2021 r., więc rzeczywiście, co do zasady, termin do złożenia skargi w tej sprawie upływałby 29 listopada 2021 r. Skarżąca złożyła natomiast skargę 3 listopada 2021 r., o czym świadczy pieczęć operatora pocztowego na kopercie (k. 28). Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru postanowienia SKO z 16 września 2021 r. (k. 11 akt administracyjnych), SKO dokonało doręczenia zaskarżonego postanowienia na adres: S.S. pełn. P. SA ul. [...]. Jest to adres siedziby spółki. Jak jednak wynika z akt sprawy (k. 8 akt administracyjnych), skarżąca w niniejszej sprawie złożyła (zresztą na wezwanie SKO) pełnomocnictwo szczególne, na stosownym formularzu, w którym wskazała adres pełnomocnika do doręczeń, tj. ul. [...]. Skoro w niniejszej sprawie skarżąca działała przez pełnomocnika i jednoznacznie w treści pełnomocnictwa wskazała adres pełnomocnika do doręczeń w W., to doręczenie postanowienia Kolegium z [...] września 2021 r. na adres w L. było nieprawidłowe. Podkreślenia wymaga przy tym, że na podstawie art. 151 o.p. doręczeń osobie prawnej dokonuje się w lokalu jej siedziby lub w miejscu prowadzenia działalności. Jednakże, w analizowanej sprawie, skarżąca nie działała przez swoje organy, lecz przez pełnomocnika, który jednoznacznie wskazał właściwy adres w dokumencie pełnomocnictwa, tj. adres w W. To w konsekwencji oznacza, że SKO winno było, zgodnie z treścią art. 145 § 2 o.p., doręczyć postanowienie pełnomocnikowi pod adresem wskazanym w pełnomocnictwie. Co więcej, jak wynika z akt sprawy, pełnomocnik adres ten wskazywał we wszystkich pismach w toku całego postępowania zarówno przed organem I jak i II instancji, a ponadto w toku całego postępowania, z wyjątkiem doręczenia postanowienia SKO, organy dokonywały doręczeń na adres w W. Jak wynika z akt sprawy, spółka wniosła skargę z uchybieniem trzydziestodniowego terminu wynikającego z art. 53 § 1 p.p.s.a., obliczonego od dnia wadliwego doręczenia jej postanowienia, tj. od 29 września 2021 r.; to oznacza, że wadliwe doręczenie postanowienia, na niewłaściwy adres, mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Z tego powodu, w ocenie Sądu, należało przyjąć, że postanowienie SKO nie zostało prawidłowo doręczone i nie weszło do obrotu prawnego. Tymczasem dopiero skuteczne doręczenie stronie aktu administracyjnego stwarza określone uprawnienia i obowiązki o charakterze tak procesowym, jak materialnym. Dokonanie czynności procesowej - wniesienie skargi przed skutecznym doręczeniem pełnomocnikowi Skarżącej postanowienia podlegającego zaskarżeniu do sądu administracyjnego - nie rodzi skutków prawnych związanych z wniesieniem skargi do tegoż sądu. W tej sytuacji przyjąć należy, że skarga wniesiona przed prawidłowym doręczeniem stronie aktu podlegającego zaskarżeniu jest niedopuszczalna (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z 8 sierpnia 2008 r., sygn. akt I OSK 1067/07; z 12 stycznia 2011 r., sygn. akt I OSK 2044/10, z 23 listopada 2017 r., sygn. akt I OSK 2364/17; a także wyrok z 27 marca 2019 r., sygn. akt I GSK 325/19). Wobec tego, że zaskarżone postanowienie SKO nie weszło do obrotu prawnego, należało przyjąć, że wniesiona na to rozstrzygnięcie skarga jest przedwczesna, a w konsekwencji niedopuszczalna. To oznacza, że organ będzie zobowiązany doręczyć pełnomocnikowi skarżącej prawidłowo swoje postanowienie, co otworzy jej termin do złożenia skargi do sądu administracyjnego na to rozstrzygnięcie. Z tego też powodu, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. odrzucił skargę. O zwrocie uiszczonego wpisu Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.