III SA/Wa 2730/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Radosław Teresiak po rozpoznaniu w dniu 29 sierpnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T. P. Sp. z o.o. z siedzibą w W. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi T. P. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] lipca 2017 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne okresy rozliczeniowe 2012 r. postanawia: - wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji -

T. P. Sp. z o.o. z siedzibą w W. (zwana dalej: "Skarżącą") wniosła w niniejszej sprawie skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] lipca 2017 r. w przedmiocie podatku podatek od towarów i usług za poszczególne okresy rozliczeniowe 2012 r. Skarżąca w piśmie z dnia 10 sierpnia 2017 r. zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu przedmiotowego wniosku Skarżąca wskazała, że nie posiada środków, które dałyby jej możliwość zapłaty kwoty wynikającej z zaskarżonej decyzji. Wyjaśniła, iż aktualnie saldo na rachunkach bankowych należących do Spółki na dzień 17 lipca 2017 r. wynosi 220 603,50 zł. Aktualnie wartość środków trwałych Spółki wynosi 162 887,60 zł. Ponadto w roku finansowym 2015/2016 osiągnęła zysk netto w wysokości 805 295,73 zł. Do wniosku przedłożyła sprawozdania finansowe Spółki za rok finansowy 2012/2013, 2013/2014, 2014/2015, 2015/2016 oraz wyciągi z rachunków bankowych. Podkreśliła, iż ze względu na specyfikę prowadzonej działalności handlowej utrata płynności finansowej, która nastąpi w wyniku zajęcia rachunkowych bankowych Spółki spowoduje natychmiastowe całkowite uniemożliwienie prowadzenia dalszej działalności, gdyż nie będzie miała możliwości dysponowania środkami umożliwiającymi jej zakup towarów przeznaczonych dla odbiorców sprzedawanych przez Spółkę nabywcom produktów rolnych. Zaznaczyła, iż środki pieniężne są jej potrzebne do terminowej spłaty zaciągniętych wcześniej zobowiązań oraz zakupu kolejnych towarów, których sprzedaż generuje przychód. W rezultacie niedobór środków finansowych będzie skutkował zaległościami w płatnościach za dostawy, co w dalszej perspektywie doprowadzi do ich wstrzymania i pozbawienia jej źródeł przychodu. Skarżąca podniosła, iż przez wiele lat działając na rynku produktów rolnych pracowała na swoją markę rzetelnego kontrahenta - ogłoszenie upadłości wiązałoby się więc dodatkowo z nieodwracalnym skutkiem w postaci utraty wiarygodności marki. Zatrudnia aktualnie 13 pracowników. W razie natychmiastowego wykonania decyzji i braku możliwości prowadzenia przez Spółkę działalności gospodarczej, osoby te utracą swoje miejsca pracy. Końcowo wskazała, iż złożyła wniosek o ogłoszeniu upadłości, który w razie rozpoczęcia egzekucji przez organy podatkowe niewątpliwie będzie zasadny. Podkreśliła, iż jedynym sposobem na uniknięcie tej sytuacji będzie pozytywne rozpoznanie wniosku Skarżącej o wstrzymanie wykonania decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 z późn. zm.) – zwanej dalej: "p.p.s.a.", po przekazaniu skargi sądowi o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności orzeka ten sąd. Postanowienie w sprawie wstrzymania wykonania aktu lub czynności sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym, o czym stanowi art. 61 § 5 p.p.s.a. Orzekając o wstrzymaniu lub odmowie wstrzymania zaskarżonego aktu sąd ocenia czy w sprawie zaszły przesłanki określone w art. 61 § 3 p.p.s.a., tj. niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Powyższe oznacza, że o wstrzymaniu wykonania decyzji sąd może orzec tylko wtedy, jeżeli wykonanie tej decyzji rodzi niebezpieczeństwo spowodowania szkody (majątkowej, a także niemajątkowej), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Podkreślić należy także, iż instytucja wstrzymania wykonania decyzji powołana została do tymczasowej ochrony przed negatywnymi i nieodwracalnymi skutkami, jakie mogłaby dla strony wywołać taka decyzja, zanim zostanie zbadana przez sąd administracyjny pod kątem legalności. Wniesienie wniosku nie oznacza jednak automatyzmu w blokowaniu realizacji praw i obowiązków wynikających z decyzji administracyjnej. Sąd ocenia bowiem, czy podane przez stronę okoliczności w istocie wskazują na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpatrywanej sprawy Sąd uznał, że argumenty i okoliczności przytoczone przez Skarżącą we wniosku dają podstawy do stwierdzenia, iż w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki wskazane w art. 61 § 3 p.p.s.a. umożliwiające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Dokonując oceny zasadności wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Sąd wziął pod uwagę przede wszystkim wysokość zobowiązania podatkowego (9.543.167 zł), do którego odnosi się zaskarżona decyzja oraz wskazywane przez Skarżącą zagrożenie utraty płynności finansowej, które wpłynie na możliwość dalszego prowadzenia jej działalności gospodarczej, a w konsekwencji może prowadzić do upadłości i likwidacji Skarżącej. Biorąc powyższe pod uwagę Sąd podzielił pogląd Skarżącej, że natychmiastowe wykonanie zaskarżonej decyzji może narazić ją na niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków i wyrządzić jej poważną szkodę. Nawiązując do argumentacji strony skarżącej zawartej we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji należy również wyjaśnić, że rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Sąd nie dokonuje oceny prawidłowości zaskarżonej decyzji, jako że przesłanki z art. 61 § 3 p.p.s.a nie są tożsame z tymi, które decydują o zasadności skargi (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 kwietnia 2004 r., sygn. akt FZ 33/04 i FZ 38/04, niepubl.). Dlatego też Sąd przy rozpatrywaniu wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie mógł brać pod uwagę merytorycznych zarzutów skargi. Biorąc powyższe pod uwagę Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji.