III SA/Wa 2702/15

| | | Starszy Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Marcin Piłaszewicz na posiedzeniu niejawnym w dniu 11/10/2017 r po rozpoznaniu wniosku adw. G.C. o uzupełnienie postanowienia 13 września 2017 r. w przedmiocie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w sprawie ze skargi P.M., M.M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...]/7/2015 r. Nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2009 r. postanawia oddalić wniosek o uzupełnienie postanowienia

Okręgowa Rada Adwokacka w W., po ustanowieniu Skarżącym P.M., M.M. pełnomocnika z urzędu postanowieniem st. referendarza sądowego z 4/1/2017 r., pismem z 22/2/2017 r., do udzielenia pomocy prawnej wyznaczyła adw. G.C. (dalej jako "pełnomocnik"). Referendarz sądowy, na podstawie art. 250, art. 258 § 2 pkt 8, § 3 u.p.p.s.a., po rozpoznaniu wniosku pełnomocnika, przyznał – tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej za reprezentowanie P.M. i M.M., łączną kwotę wraz z podatkiem VAT, 8856,- zł. Pełnomocnik, pismem z 28 września 2017 r., zwrócił się o uzupełnienie postanowienia z 13 września 2017 r. "(...) w przedmiocie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, poprzez ich przyznanie w związku z reprezentowaniem także M.M. w postępowaniu, albowiem przedmiotowe postanowienie zawiera jedynie koszty reprezentowania P.M.". Wniosek pełnomocnika (z urzędu) należy oddalić. Zdaniem urzędnika sądowego brak jest podstaw do przyjęcia, ze postanowienie z 13/09/2017 r. III SA/Wa 2702/15 dotyczy "jedynie kosztów reprezentowania P.M.", ponieważ zarówno z komparycji postanowienia, jak i z jego uzasadnienia wynika, że została w tym postanowieniu z 13/09/ 2017 r. rozstrzygnięta kwestia wynagrodzenia za koszty nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej zarówno P.M. jak i M.M. Stąd postanowienie z 13/09/2017 r. rozstrzyga koszty wynagrodzenia pełnomocnika z urzędu w stosunku do obu Skarżących (tj. strony postępowania sądowoadmnistracyjnego). Nie ma znaczenia dla sposobu rozstrzygnięcia wniosku pełnomocnika fakt, że zaskarżona decyzja DIS z [...]/7/2015 r. o określeniu P.M., M.M. zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2009 r. została wydana na podstawie wspólnej deklaracji podatkowej (P. i M.), z uwzględnieniem również wspólnie złożonej korekty. Wydanie tylko jednej decyzji, adresowanej tylko do jednego z małżonków (z której treści wynika, iż stroną postępowania jest tylko jeden małżonek), byłoby wadliwe i wywoływałoby, jak wynika z orzecznictwa, skutek w postaci konieczności uchylenia decyzji. Nadto, nie ma znaczenia dla sposobu rozstrzygnięcia wniosku pełnomocnika, niezależnie już od przymiotu strony w postępowaniu P.M. i M.M. okoliczność, że pełnomocnik nie wykazał, by w trakcie tegoż postępowania podejmował odrębne czynności w ramach wspólnego sporu względem M.M. i P.M.. Zatem również względy "słusznościowe", pomijając już treść postanowienia z 13/09/2017 r., jak i treść przepisów prawa, nie uzasadniają ani "rozszerzenia" postanowienia referendarza sądowego, jak też zastosowania w sprawie art. 250 § 2 u.p.p.s.a. Z tych powodów, na podstawie art. 250 §, § 2 w zw z. art. 157 i art. 166 u.p.p.s.a., referendarz sądowy orzekł, jak w sentencji.