III SA/Wa 2663/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca sędzia WSA Matylda Arnold-Rogiewicz, Sędziowie sędzia WSA Jacek Kaute (sprawozdawca), sędzia WSA Maciej Kurasz, Protokolant sekretarz sądowy Anna Skorupska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 marca 2026 r. sprawy ze skargi S. W. na interpretację indywidualną Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 17 października 2025 r. nr 0113-KDIPT2-3.4011.672.2025.2.MS w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych oddala skargę.

Pan S.W. (dalej jako: "Wnioskodawca", "Strona" lub "Skarżący") złożył wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych. Wnioskodawca opisując stan faktyczny wskazał, że ma miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i jest rezydentem podatkowym w Polsce. W okresach: od września 2015 r. do kwietnia 2018 r. oraz od lutego 2019 r. do czerwca 2021 r. zatrudniony był bezpośrednio w A. GmbH z siedzibą w Niemczech (dalej jako: "A."). A. posiada wyodrębnioną jednostkę organizacyjną prowadzącą działalność w Polsce, tj. A. GmbH sp. z o.o. Oddział w Polsce, z siedzibą w W. (dalej jako: "A. Oddział w Polsce"). Wnioskodawca w ramach swoich relacji z A. od czerwca 2021 r. został przeniesiony do A. GmbH Oddział w Polsce, na rzecz którego na podstawie umowy o pracę świadczy pracę na stanowisku [...]. Podstawowym przedmiotem działalności A. Oddział w Polsce jest działalność w zakresie sprzedaży hurtowej komputerów, urządzeń peryferyjnych i oprogramowania (PKD 46.51.Z). A. należy do międzynarodowej grupy kapitałowej, której spółką dominującą jest szwajcarska spółka akcyjna (Aktiengesellschaft) A. AG z siedzibą w Szwajcarii (dalej jako: "A. AG"). W okresie, w którym Wnioskodawca zatrudniony był bezpośrednio w A. Wnioskodawca przystąpił do planu motywacyjnego przyjętego w dniu 1 grudnia 2011 r. przez Radę Dyrektorów oraz Akcjonariuszy A. AG (dalej jako: "Plan") będącego kontynuacją planu motywacyjnego wprowadzonego w A. AG w 2003 r. Plan skierowany był do pracowników, dyrektorów, konsultantów zatrudnionych w A. AG lub każdym innym podmiocie powiązanym z A. AG (dalej jako: "Uczestnicy Planu"). Celem Planu było związanie Uczestników Planu z A. AG oraz z jej podmiotami powiązanymi i zmotywowanie ich do podejmowania maksymalnych wysiłków na rzecz wzrostu wartości A. AG i każdego podmiotu powiązanego z A. AG, w tym do wzrostu wartości akcji A. AG. Zasady wdrażania i funkcjonowania Planu, zawarte zostały w przyjętym przez A. AG regulaminie planu motywacyjnego (dalej jako: "Regulamin"). Plan został utworzony i zatwierdzony na podstawie uchwały walnego zgromadzenia A. AG. W ramach realizacji Planu Wnioskodawca jako Uczestnik Planu otrzymał nieodpłatnie opcje na akcje uprawniające do nabycia w przyszłości akcji A. AG po z góry ustalonej cenie. Opcje na akcje były niezbywalne i nieprzenoszalne. Uczestnictwo w Planie nie wynikało z umowy o pracę, jaką Wnioskodawca zawarł w czasie przystąpienia do Planu z A. ani z obecnie zawartej umowy o pracę z oddziałem polskim A., tj. A. Oddział w Polsce. Uprawnienie do uczestnictwa w Planie jest wynikiem decyzji Rady Dyrektorów A. AG, która ustala zasady i warunki uczestnictwa w Planie. Opcje na akcje A. AG przyznane zostały Wnioskodawcy na podstawie indywidualnej umowy zawartej pomiędzy Wnioskodawcą a A. AG. Zapisy umowy regulują liczbę opcji na akcje jakie Wnioskodawca mógł otrzymać od A. AG uprawniających do nabycia akcji zwykłych A. AG, oraz termin ich realizacji. Opcje na akcje Wnioskodawca otrzymywał według ustalonego harmonogramu. Wszystkie opcje na akcje jakie Wnioskodawca mógł otrzymać w ramach Planu zostały Mu przyznane w okresie, w którym świadczył pracę bezpośrednio na rzecz A. Po spełnieniu określonych w Regulaminie Planu warunków Wnioskodawca w okresie, w którym pozostawał w zatrudnieniu bezpośrednio z A. zrealizował część opcji na akcje poprzez nabycie określonej liczby akcji A. AG, następnie dokonał ich sprzedaży. Przychody uzyskane ze sprzedaży ww. akcji Wnioskodawca opodatkował dla celów rozliczeń w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych w Polsce jako przychody z kapitałów pieniężnych. Następnie Wnioskodawca został przeniesiony do pracy do A. Oddział w Polsce. Wnioskodawca nadal posiadał niezrealizowaną część opcji na akcje. Wnioskodawca planował zrealizować przyznane Mu uprawnienia i dokonać w odpowiednim terminie wykupu odpowiedniej liczby akcji A. AG, a następnie w stosownym momencie dokonać zbycia tych akcji. Jednakże, w sierpniu 2024 r. A. AG zawarła z podmiotem zewnętrznym (inwestorem) umowę sprzedaży akcji zwykłych A. AG. W związku z powyższą okolicznością A. AG zmieniła zasady Planu i umorzyła - na podstawie zawartego z Wnioskodawcą porozumienia, tj. umowy o anulowaniu i zwolnieniu opcji - pozostałe opcje na akcje wypłacając Wnioskodawcy ekwiwalent pieniężny (dalej jako: "Świadczenie pieniężne"). Świadczenie pieniężne zostało wypłacone Wnioskodawcy przelewem bankowym w maju 2025 r. Świadczenie pieniężne zostało przekazane za pośrednictwem A. Oddział w Polsce. Uzyskany przez Wnioskodawcę przychód z tytułu umorzenia opcji na akcje potraktowany został przez A. Oddział w Polsce jako przychód ze stosunku pracy. W momencie przekazywania Świadczenia pieniężnego A. Oddział w Polsce będący pracodawcą Wnioskodawcy uznał, iż Świadczenie pieniężne należne Wnioskodawcy stanowi przychód ze stosunku pracy oraz że w zakresie wypłaty Świadczenia pieniężnego ma obowiązek pełnić funkcje, pełnił funkcję płatnika podatku PIT. Wnioskodawca uzupełniając wniosek zaznaczył, że przyznane nieodpłatnie opcje na akcje dające prawo do nabycia w przyszłości akcji A. AG były instrumentami finansowymi, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. c ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 722 ze zm.), tj. instrumentami pochodnymi, których instrumentem bazowym jest papier wartościowy, ponieważ opcje te inkorporowały uprawnienie do nabycia papierów wartościowych, tj. akcji A. AG (spółki akcyjnej prawa szwajcarskiego). Jak to zostało wskazane we wniosku o wydanie interpretacji podatkowej, po spełnieniu określonych w Regulaminie Planu warunków Wnioskodawca zrealizował część opcji na akcje poprzez nabycie określonej liczby akcji A. AG, następnie dokonał ich sprzedaży. Ekwiwalent pieniężny (dalej jako: "Świadczenie pieniężne"), które Wnioskodawca otrzymał zostało ustalone według ceny rynkowej przy uwzględnieniu specyfiki przeprowadzonej transakcji, tj. w wysokości zysku/dochodu jaki Wnioskodawca uzyskałby, gdyby mógł zrealizować posiadane opcje na akcje i nabyć akcje A. AG, a następnie dokonać ich sprzedaży w ramach tej transakcji. Jak to zostało wskazane we wniosku o wydanie interpretacji podatkowej, na podstawie umowy zawartej między Wnioskodawcą a A. AG Wnioskodawcy zostały przyznane opcje na akcje uprawniające Wnioskodawcę do nabycia akcji A. AG za określoną cenę za akcje (dalej jako "Cena Nabycia Akcji"). Cena Nabycia Akcji została określona w umowie zawartej między Wnioskodawcą a A. AG na podstawie wartości księgowej A. AG. Dokonując realizacji opcji na akcje, Wnioskodawca zobowiązany był dokonać wpłaty Ceny Nabycia Akcji w celu nabycia akcji A. AG. W zakresie opcji na akcje Wnioskodawcy, które zrealizował i nabył akcje A. AG, a następnie dokonał ich sprzedaży, uiszczona Cena Nabycia Akcji była wydatkiem/kosztem Wnioskodawcy rozliczanym z przychodem uzyskanym ze sprzedaży tych akcji dla potrzeb rozliczeń w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych w Polsce jako przychodów z kapitałów pieniężnych. Jak to zostało zaznaczone we wniosku o wydanie interpretacji podatkowej, w związku z transakcją między A. AG a inwestorem, Wnioskodawca nie mógł zrealizować opcji na akcje i otrzymał Świadczenie pieniężne. Wysokość Świadczenia pieniężnego została skalkulowana w taki sposób, aby ekonomicznie Wnioskodawca uzyskał takie samo przysporzenie majątkowe, jak w przypadku gdyby dokonał realizacji opcji na akcje oraz sprzedaży akcji do inwestora, tj.: 1) w transakcji między A. AG a inwestorem została określona cena za każdą akcję A. AG (dalej jako: "Cena Sprzedaży Akcji"), 2) ponieważ Wnioskodawca nie mógł nabyć akcji za Cenę Nabycia Akcji i nie poniósł wydatków z tym związanych to wartość Świadczenia pieniężnego została określona jako różnica między Ceną Sprzedaży Akcji a Ceną Nabycia Akcji (tj. Świadczenie pieniężne = Cena Sprzedaży Akcji – Cena Nabycia Akcji). A więc wysokość Świadczenia pieniężnego była równa zyskowi/dochodowi Wnioskodawcy jaki osiągnąłby gdyby nabył akcje w wyniku realizacji opcji na akcje po Cenie Nabycia Akcji, a następnie dokonał sprzedaży tych akcji po Cenie Sprzedaży Akcji. Wnioskodawca nie miał wpływu na sposób określenia Ceny Sprzedaży Akcji i biorąc pod uwagę specyfikę transakcji między A. AG i inwestorem przyjmuje, iż cena ta odpowiada wartości rynkowej akcji A. AG. Ponadto, dla celów realizacji Planu, A. AG emitował lub nabywał akcje, aby zapewnić w przyszłości możliwość realizacji opcji na akcje i faktycznego nabycia akcji A. AG. Akcje te były zarezerwowane dla potrzeb realizacji Planu i oczekiwały, aż uczestnicy Planu, w tym Wnioskodawca będą uprawnieni do realizacji opcji na akcje i skorzystają z tego prawa nabywając te akcje. Natomiast w związku z ww. transakcją z inwestorem, akcje te również były przedmiotem sprzedaży i z uwagi na warunki tej transakcji, które zostały ustalone bez zaangażowania ani wpływu Wnioskodawcy, Wnioskodawca nie miał możliwości ich nabycia. Jednakże, tak jak to zostało przedstawione powyżej, rozliczenie z Wnioskodawcą zostało skalkulowane w taki sposób, aby wysokość Świadczenia pieniężnego odpowiadała ekonomicznie wynikowi/zyskowi/dochodowi jaki osiągnąłby Wnioskodawca, gdyby wpierw realizując posiadane opcje na akcje dokonał nabycia akcji A. AG po Cenie Nabycia Akcji, a następnie dokonał ich sprzedaży na rzecz inwestora po Cenie Sprzedaży Akcji. Opcje na akcje w ramach Planu na podstawie indywidualnej umowy zawartej pomiędzy Wnioskodawcą a A. AG zostały przyznane Wnioskodawcy w 2015 r. Natomiast uprawnienie do realizacji opcji na akcje i nabycia akcji zostało rozłożone w czasie zgodnie z ustalonym harmonogramem. Zgodnie z wiedzą Wnioskodawcy, Plan był administrowany i obsługiwany przez A. AG, oraz to A. AG ponosił koszty organizacji i funkcjonowania Planu. Jak to zostało wskazane we wniosku o wydanie interpretacji podatkowej, Świadczenie pieniężne zostało przekazane za pośrednictwem A. Germany Oddział w Polsce, tj. pracodawcy Wnioskodawcy. Natomiast, Wnioskodawca nie posiada informacji, dlaczego A. AG zaangażował A. Oddział w Polsce w przekazanie Świadczenia pieniężnego do Wnioskodawcy. Plan skierowany był do pracowników, dyrektorów, konsultantów zatrudnionych w A. AG lub w innym podmiocie powiązanym z A. AG. Podstawowym warunkiem jaki Wnioskodawca musiał spełnić, aby otrzymać świadczenia przewidziane w Planie (opcje na akcje) było pozostawanie w stosunku zatrudnienia z podmiotem z Grupy A. Ponadto, musiały zostać spełnione warunki formalne, tj. w szczególności zawarcie odpowiedniej umowy z A. AG. Wnioskodawca zaznaczył, iż uzyskanie świadczeń przewidzianych w Planie (tj. opcji na akcje) a następnie możliwość realizacji opcji na akcje poprzez nabycie akcji A. AG w żaden sposób nie było uzależnione lub powiązane z wynikami pracy Wnioskodawcy. Wnioskodawca wskazał, że nie istniał rynek obrotu opcjami na akcje nabywanymi w ramach Planu z uwagi na ich niezbywalny i nieprzenoszalny charakter. Opcje na akcje przyznane w ramach realizacji Planu nie miały określonej wartości rynkowej na moment ich przyznania. Na podstawie umowy zawartej między Wnioskodawcą a A. AG Wnioskodawcy zostały przyznane opcje na akcje uprawniające Wnioskodawcę do nabycia akcji A. AG za Cenę Nabycia Akcji. Cena Nabycia Akcji została określona w umowie zawartej między Wnioskodawcą a A. AG na podstawie wartości księgowej A. AG ustalonej na moment przyznania opcji. Dokonując realizacji opcji na akcje, Wnioskodawca zobowiązany był dokonać wpłaty Ceny Nabycia Akcji w celu nabycia akcji A. AG. Natomiast realizacja uprawnień wynikających z posiadanych opcji na akcje nie była możliwa od razu po nabyciu opcji na akcje. Jak to zostało wskazane powyżej, uprawnienie do realizacji opcji na akcje i nabycia akcji zostało rozłożone w czasie zgodnie z ustalonym harmonogramem. W konsekwencji, w momencie nabycia opcji na akcje Wnioskodawca miał informację ile będzie wynosić Cena Nabycia Akcji w przypadku realizacji przez Niego opcji na akcje. Natomiast, na moment nabycia opcji nie była znana wartość rynkowa akcji A. AG w chwili gdy: a) będzie możliwa realizacja opcji na akcje, oraz b) Wnioskodawca zdecyduje się zrealizować takie opcje. Wnioskodawca zaznacza, iż z posiadanych przez Niego informacji wynika, iż wartość księgowa akcji A. AG zmieniała się na przestrzeni lat, już po nabyciu przez Niego opcji na akcje, m.in. był okres gdy była ona niższa niż Cena Nabycia Akcji, a było to bezpośrednio powiązane z wynikami finansowymi A. AG. W związku z tym, nabycie przez Wnioskodawcę akcji A. w ramach realizacji opcji na akcje wiązało się z określonym ryzykiem inwestycyjnym. Ponadto, sama realizacja opcji na akcje i nabycie akcji przez Wnioskodawcę nie oznaczało powstania korzyści dla Wnioskodawcy, ponieważ te pojawiały się dopiero w momencie sprzedaży akcji nabytych przez Wnioskodawcę. Ponieważ akcje A. AG nie były przedmiotem obrotu na rynku publicznym, musiał pojawić się podmiot zainteresowany nabyciem akcji A. AG posiadanych przez Wnioskodawcę za odpowiednią cenę. W świetle powyższego, nie można było określić wartości rynkowej opcji na akcje na moment ich przyznania, ponieważ na ten moment nie były znane następujące okoliczności: 1) moment w którym Wnioskodawca dokona realizacji opcji na akcje i nabędzie akcje A. AG; 2) pojawi się podmiot zainteresowany nabyciem akcji A. AG od Wnioskodawcy, oraz 3) po jakiej cenie Wnioskodawca dokona zbycia akcji A. AG, Wnioskodawcę nie łączy i nie łączyła ze spółką A. AG umowa o pracę bądź inna umowa. W związku z powyższym opisem Strona zapytała: 1) Czy w przedstawionym stanie faktycznym Plan spełnia definicję programu motywacyjnego, o którym mowa w art. 24 ust. 11 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tekst jedn.: Dz. U. z 2025 r., poz. 163 ze zm.; dalej "u.p.d.o.f."), a w konsekwencji otrzymane przez Wnioskodawcę Świadczenie pieniężne stanowi przychód ze źródła kapitały pieniężne w rozumieniu art. 17 ust. 1 pkt 10 u.p.d.o.f., podlegający opodatkowaniu z zastosowaniem 19% stawki podatkowej zgodnie z art. 30b ust. 1 u.p.d.o.f.? 2) Czy w przypadku negatywnej odpowiedzi na pytanie 1 pomimo braku spełnienia definicji programu motywacyjnego, o którym mowa w art. 24 ust. 11 u.p.d.o.f. uzyskany przez Wnioskodawcę przychód z tytułu umorzenia opcji na akcje, przyznanych nieodpłatnie w ramach Planu, stanowi przychód ze źródła kapitały pieniężne w rozumieniu art. 17 ust. 1 pkt 10 u.p.d.o.f., podlegający opodatkowaniu z zastosowaniem 19% stawki podatkowej zgodnie z art. 30b ust. 1 u.p.d.o.f.? Przedstawiając własne stanowisko w zakresie pytania nr 1 Wnioskodawca wskazał, że – jego zdaniem – plan spełnia definicję programu motywacyjnego, o którym mowa w art. 24 ust. 11 u.p.d.o.f., a w konsekwencji otrzymany przez Wnioskodawcę przychód z tytułu umorzenia opcji na akcje stanowi przychód ze źródła kapitały pieniężne w rozumieniu art. 17 ust. 1 pkt 10 u.p.d.o.f., podlegający opodatkowaniu z zastosowaniem 19% stawki podatkowej zgodnie z art. 30b ust. 1 u.p.d.o.f. Przedstawiając własne stanowisko w zakresie pytania nr 2 Wnioskodawca wskazał, że – jego zdaniem – w przypadku negatywnej odpowiedzi na pytanie nr 1 pomimo braku spełnienia definicji programu motywacyjnego, o którym mowa w art. 24 ust. 11 u.p.d.o.f. uzyskany przez Wnioskodawcę przychód z tytułu umorzenia opcji na akcje, przyznanych nieodpłatnie w ramach Planu, stanowi przychód ze źródła kapitały pieniężne w rozumieniu art. 17 ust. 1 pkt 10 u.p.d.o.f., podlegający opodatkowaniu z zastosowaniem 19% stawki podatkowej zgodnie z art. 30b ust. 1 u.p.d.o.f. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej (dalej jako "Dyrektor KIS") w interpretacji indywidualnej z 17 października 2025 r. stanowisko Wnioskodawcy uznał za nieprawidłowe. Uzasadniając rozstrzygnięcie Dyrektor KIS, po przywołaniu treści art. 11 ust. 1, art. 10 ust. 1 pkt 1, 7 i 9, art. 12 ust. 1, art. 10 ust. 1 pkt 7, art. 5a pkt 13 u.p.d.o.f., art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. c-i ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 722 ze zm.), art. 17 ust. 1 pkt 6 lit. a, art. 17 ust. 1ab pkt 1, art. 30b ust. 1 pkt 1, pkt 2, pkt 4, art. 24 ust. 11, ust. 11b, ust. 12a, art. 20 ust. 1, u.p.d.o.f. zwrócił uwagę, że pomimo iż ze wskazanych w opisie stanu faktycznego okoliczności wynika, że Plan został utworzony uchwałą walnego zgromadzenia A. AG, to jego realizacja w przypadku Wnioskodawcy nie spełnia kryteriów programu motywacyjnego, o którym mowa w art. 24 ust. 11 u.p.d.o.f. Wynika to z faktu, że Skarżący nie nabył akcji w ramach Planu – opcje zostały umorzone, a zamiast realizacji prawa do akcji wypłacono Stronie świadczenie pieniężne. Organ interpretacyjny zauważając, że zasadniczą cechą programu motywacyjnego w myśl art. 24 ust. 11 ww. ustawy - jest możliwość nabycia akcji spółki dominującej, podniósł, że w przypadku Wnioskodawcy do tego nie doszło. Opcje zostały umorzone przed realizacją, a w ich miejsce wypłacono jednorazowe świadczenie pieniężne. W efekcie Skarżący nie stał się akcjonariuszem i nie uczestniczył we wzroście wartości spółki jako inwestor. Dyrektor KIS zaznaczając, że artykuł 24 ust. 11 u.p.d.o.f., opiera się na koncepcji najpierw nabycia akcji, a w następnym etapie opodatkowania przy ich zbyciu, zauważył, że w sytuacji, gdy Wnioskodawca jednak nigdy nie nabył akcji A. AG w ramach umorzonych opcji – dostał od razu gotówkę – to oznacza, że nie wystąpił mechanizm "przychodu odroczonego do chwili sprzedaży akcji" tylko zwykła wypłata pieniężna. Wypłata ta nie była realizacją prawa z akcji ani z opcji, lecz ekwiwalentem ustalonym w porozumieniu o anulowaniu i zwolnieniu opcji. To świadczenie pieniężne miało charakter umowny, nie zaś inwestycyjny. Tym samym, nie ziściły się podstawowe warunki konstrukcji podatkowej przewidzianej w art. 24 ust. 11 u.p.d.o.f. Wobec tego za nieprawidłowe uznał stanowisko Wnioskodawcy odnośnie możliwości uznania opisanego programu za program motywacyjny w rozumieniu art. 24 ust. 11b u.p.d.o.f. Dyrektor KIS dokonując natomiast oceny skutków podatkowych wynagrodzenia Strony z tytułu umorzenia opcji otrzymanych w związku z realizacją programu o charakterze motywacyjnym stanął na stanowisku, że w związku z tym, że umorzenie opcji – nabytych przez Stronę nieodpłatnie – stanowi realizację praw z instrumentów finansowych, w sprawie Wnioskodawcy będzie miała zastosowanie szczególna regulacja, o której mowa w art. art. 10 ust. 4 u.p.d.o.f. Zauważył przy tym, że przychody uczestników z tytułu dokonywanych wypłat gotówkowych z realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych nabytych nieodpłatnie w ramach planów motywacyjnych, na podstawie art. 10 ust. 4 u.p.d.o.f., nie stanowią przychodów z kapitałów pieniężnych, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 10 ww. ustawy. Wypłata gotówkowa, uzyskana w następstwie nieodpłatnego nabycia pochodnych instrumentów finansowych, powinna być zaliczona do tego źródła przychodów, w ramach którego zostały uzyskane pochodne instrumenty finansowe. Zatem, zgodnie z brzmieniem art. 10 ust. 4 u.p.d.o.f., przychód Wnioskodawcy z tytułu otrzymanej wypłaty w związku z umorzeniem opcji należy zakwalifikować do przychodów z innych źródeł. Otrzymane świadczenie pieniężnie nie stanowi zatem przychodu z kapitałów pieniężnych, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 10 u.p.d.o.f. ze względu na brzmienie art. 10 ust. 4 ww. ustawy. Tym samym, za nieprawidłowe uznał stanowisko Wnioskodawcy w tym zakresie. Strona w skardze z dnia 17 listopada 2025 r. zaskarżyła ww. interpretację indywidualną w całości, wnosząc o uchylenie w całości przedmiotowej interpretacji indywidualnej oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania sądowoadministracyjnego, zarzuciła naruszenie: 1) prawa materialnego poprzez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie: a) art. 24 ust. 11 u.p.d.o.f. - przez jego niezastosowanie, mimo że Plan spełnia ustawowe przesłanki programu motywacyjnego utworzonego przez spółkę dominującą w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 37 ustawy o rachunkowości i tym samym ma zastosowanie do Świadczenia pieniężnego art. 17 ust. 1 pkt 10 u.p.d.o.f.; b) art. 17 ust. 1 pkt 10 u.p.d.o.f. w zw. z art. 10 ust. 4 i art. 20 ust. 1 u.p.d.o.f. - przez błędne zastosowanie tych przepisów skutkujące nieuznaniem, że Świadczenie pieniężne stanowi przychód z realizacji praw z pochodnych instrumentów finansowych. 2) przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy: a) art. 14c § 1 i 2 oraz art. 121 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jedn.: Dz. U. z 2025 r., poz. 111 z późn. zm.; dalej "O.p.") - poprzez sporządzenie zaskarżonej interpretacji w sposób niewyczerpujący oraz sprzeczny z zasadą prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych, w szczególności przez: – brak odniesienia się do zasadniczej argumentacji Wnioskodawcy, że wypłacone świadczenie pieniężne stanowiło ekonomiczny odpowiednik zysku z realizacji opcji na akcje i pozostawało w bezpośrednim związku z programem motywacyjnym, o którym mowa w art. 24 ust. 11 u.p.d.o.f., – pominięcie argumentacji Wnioskodawcy dotyczącej kwalifikacji przychodu jako przychodu z kapitałów pieniężnych w rozumieniu art. 17 ust. 1 pkt 10 u.p.d.o.f. oraz bezzasadne zastosowanie art. 10 ust. 4 tej ustawy bez wykazania przesłanek uzasadniających jego zastosowanie do stanu faktycznego przedstawionego we Wniosku, co w konsekwencji doprowadziło do arbitralnego i nieuzasadnionego pominięcia logicznego związku między konstrukcją Świadczenia pieniężnego, mechanizmem jego ustalenia a właściwym źródłem przychodów. Ponadto Skarżący, z uwagi na zasadę ekonomiki procesowej, wniósł o wskazanie przez Sąd prawidłowej wykładni interpretacji przepisów materialnych, których niewłaściwej wykładni w jego ocenie dopuścił się Organ na kanwie niniejszej sprawy. Zważywszy na istotne nieprawidłowości w tym zakresie za możliwe i zasadne uznał wskazanie Dyrektorowi KIS wykładni prawidłowej - którą Wnioskodawca przedstawia w treści niniejszego środka zaskarżenia. W odpowiedzi na skargę Dyrektor KIS wniósł o jej oddalenie. Podtrzymał stanowisko zajęte w zaskarżonej interpretacji i powtórzył przedstawioną w niej argumentację. Zarzuty skargi ocenił jako niezasadne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Przedmiotem sporu w niniejszej sprawie jest kwestia kwalifikacji przychodu z tytułu umorzenia – stanowiących pochodne instrumenty finansowe - opcji na akcje nabyte w ramach Planu szczegółowo opisanego we wniosku o interpretację indywidualną do odpowiedniego źródła przychodów. Zdaniem Skarżącego przychód ten powinien zostać zakwalifikowany do źródła przychodów z kapitałów pieniężnych (art. 17 ust. 1 pkt 10 u.p.d.o.f.), zdaniem organu interpretacyjnego przychód ten powinien zostać zakwalifikowany do innych źródeł (art. 20 ust. 1 u.p.d.o.f.). Na tle tak zdefiniowanego sporu rację należy przyznać organowi interpretacyjnemu. Odniesienie do poszczególnych zarzutów skargi należy poprzedzić krótkim przywołaniem zasadniczych przepisów znajdujących zastosowanie w sprawie (i przepisów, których zastosowanie w sprawie należy rozważyć). Otóż zgodnie z art. 10 ust. 1 u.p.d.o.f. źródłami przychodów są (m.in.) stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy stosunek pracy, członkostwo w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się produkcją rolną, praca nakładcza, emerytura lub renta (pkt 1), kapitały pieniężne i prawa majątkowe, w tym odpłatne zbycie praw majątkowych innych niż wymienione w pkt 8 lit. a-c (pkt 7), inne źródła (pkt 9). Zgodnie z art. 17 ust. 1 u.p.d.o.f. za przychody z kapitałów pieniężnych uważa się przychody z odpłatnego zbycia pochodnych instrumentów finansowych oraz z realizacji praw z nich wynikających, przy czym stosownie do art. 5a pkt 13 u.p.d.o.f. przychody z odpłatnego zbycia pochodnych instrumentów finansowych oraz z realizacji praw z nich wynikających. Jednocześnie zgodnie z art. 20 ust. 1 u.p.d.o.f. za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i art. 17. Zgodnie z art. 24 ust. 11 u.p.d.o.f. jeżeli w wyniku realizacji programu motywacyjnego utworzonego przez: 1) spółkę akcyjną, od której podatnik uzyskuje świadczenia lub inne należności z tytułów określonych w art. 12 lub art. 13, 2) spółkę akcyjną będącą jednostką dominującą w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 37 ustawy o rachunkowości w stosunku do spółki, od której podatnik uzyskuje świadczenia oraz inne należności z tytułów określonych w art. 12 lub art. 13 - podatnik faktycznie obejmuje lub nabywa akcje tej spółki lub akcje spółki w stosunku do niej dominującej, przychód z tego tytułu powstaje w momencie odpłatnego zbycia tych akcji. Jednocześnie zgodnie z art. 24 ust. 11b u.p.d.o.f. przez program motywacyjny, o którym mowa w ust. 11, rozumie się system wynagradzania utworzony na podstawie uchwały walnego zgromadzenia przez: 1) spółkę akcyjną, dla osób uzyskujących od niej świadczenia lub inne należności z tytułów określonych w art. 12 lub art. 13, albo 2) spółkę akcyjną będącą jednostką dominującą w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 37 ustawy o rachunkowości w stosunku do spółki, od której osoby uprawnione do otrzymania świadczeń w ramach tego systemu wynagradzania uzyskują świadczenia lub inne należności z tytułów określonych w art. 12 lub art. 13 - w wyniku którego osoby uprawnione do otrzymania świadczeń w ramach tego systemu wynagradzania bezpośrednio lub w wyniku realizacji praw z pochodnych instrumentów finansowych lub realizacji praw z papierów wartościowych, o których mowa w art. 3 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi, lub realizacji innych praw majątkowych, nabywają prawo do faktycznego objęcia lub nabycia akcji spółki określonej w pkt 1 lub 2. Mając na uwadze treść przywołanych przepisów, za niezasadny należy uznać zarzut naruszenia art. 24 ust. 11 u.p.d.o.f. przez jego niezastosowanie, mimo że Plan spełnia ustawowe przesłanki programu motywacyjnego utworzonego przez spółkę dominującą w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 37 ustawy o rachunkowości i tym samym ma zastosowanie do Świadczenia pieniężnego art. 17 ust. 1 pkt 10 u.p.d.o.f. W tym zakresie wystarczy wskazać, że przepis art. 24 ust. 11 u.p.d.o.f. stanowi o tym, że wynikiem realizacji programu motywacyjnego jest "faktyczne" objęcie lub nabycie akcji. Sąd zgadza się z organem interpretacyjnym, że jednym z warunków zastosowania tego przepisu jest to, że dojdzie do objęcia lub nabycia akcji. Należy wyraźnie podkreślić, że w przepisie tym nie ma mowy o tym, że "podatnik obejmuje lub nabywa akcje" (co otwierałoby (potencjalną) możliwość rozważania, czy to wskazane objęcie/nabycie ma być faktyczne, czy też wystarczy, że zostanie osiągnięty "ekonomicznie porównywalny" skutek do objęcia/nabycia i zbycia) ale jest wyraźnie wskazanie, że "podatnik faktycznie obejmuje lub nabywa akcje", co oznacza, że ustawodawca wprost wskazał, że warunkiem zastosowania tego przepisu (art. 24 ust. 11 u.p.d.o.f.) jest "faktyczne" objęcie przez podatnika akcji lub faktyczne ich nabycie. W konsekwencji rozważania poczynione w skardze dotyczące spełnienia cech programu motywacyjnego przez opisany we wniosku o interpretację program, zasadności i celowości objęcia tą regulacją takiej sytuacji, w jakiej znalazł się Skarżący (który ostatecznie faktycznie ani nie objął akcji ani ich nie nabył), nie maja znaczenia wobec jasnej regulacji (o charakterze wyjątku), której zastosowanie warunkowane jest "faktycznym" objęciem lub nabyciem akcji w ramach programu (co nie nastąpiło). W tym względzie również odesłanie (w ramach trzeciego argumentu na stronie 9-tej skargi) do treści art. 24 ust. 11b u.p.d.o.f. nie może zmienić tej oceny. W przepisie tym wprawdzie dla potrzeb zdefiniowania programu motywacyjnego wskazuje się, że w wyniku systemu wynagrodzeń (który ma spełniać warunki do uznania go za program motywacyjny, o którym mowa w art. 24 ust. 11 u.p.d.o.f.) osoby uprawnione "nabywają prawo do faktycznego objęcia lub nabycia akcji" (czyli mowa o nabyciu (jedynie) "prawa do faktycznego objęcia lub nabycia akcji"), jednakże pełna norma prawna wynika z zastosowania przepisu art. 24 ust. 11 u.p.d.o.f. (w zw. z ust. 11b), który stanowi o realizacji tego planu i wskazuje, że jego wynikiem ma być "faktyczne" objęcie lub nabycie akcji spółki. W związku ze zmianą zasad Planu i umorzeniem - na podstawie zawartego ze Skarżącym porozumienia, tj. umowy o anulowaniu i zwolnieniu opcji - pozostałych opcji Skarżącemu wypłacono (jedynie) ekwiwalent pieniężny. Tym samym Skarżący nie nabył i nie sprzedał akcji spółki, tylko otrzymał stosowny ekwiwalent pieniężny, nie doszło zatem do "faktycznego" objęcia lub nabycia akcji spółki – jak wymaga tego wskazany przepis. Za niezasadny Sąd uznał również zarzut naruszenia art. 17 ust. 1 pkt 10 u.p.d.o.f. w zw. z art. 10 ust. 4 i art. 20 ust. 1 u.p.d.o.f. - przez błędne zastosowanie tych przepisów skutkujące nieuznaniem, że Świadczenie pieniężne stanowi przychód z realizacji praw z pochodnych instrumentów finansowych. Z racji tego, że – jak wskazano w opisie stanu faktycznego ("przyznane nieodpłatnie opcje na akcje dające prawo do nabycia w przyszłości akcji (...) były instrumentami finansowymi, o których mowa w art 2 ust. 1 pkt 2 lit. c ustawy o obrocie instrumentami finansowymi, tj. instrumentami pochodnymi, których instrumentem bazowym jest papier wartościowy, ponieważ opcje te inkorporowały uprawnienie do nabycia papierów wartościowych, tj. akcji (...) (spółki akcyjnej prawa szwajcarskiego)") – opisane we wniosku opcje na akcje stanowiły pochodne instrumenty finansowe, o których mowa w art. 5a pkt 13 u.p.d.o.f., w sprawie kluczowe znaczenie ma regulacja art. 10 ust. 4 u.p.d.o.f. Zgodnie z tym przepisem "przychody z realizacji praw z (...) z pochodnych instrumentów finansowych, uzyskane w następstwie objęcia lub nabycia tych praw jako świadczenie w naturze lub nieodpłatne świadczenie, są zaliczane do tego źródła przychodów, w ramach którego to świadczenie w naturze lub nieodpłatne świadczenie zostało uzyskane". Jak wskazał tut. Sąd w prawomocnym wyroku z 9 lipca 2019 r., sygn. akt III SA/Wa 2406/18 w uzasadnieniu do zmiany u.p.d.o.f. wprowadzającej przepis art. 10 ust. 4 u.p.d.o.f. "(patrz rządowy projekt ustawy o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, Sejm RP VIII kadencja, druk 1878 - http://www.sejm.gov.pl/Sejm8.nsf/druk.xsp?nr=1878) wskazano, iż "Obecnie częstą praktyką jest tworzenie mechanizmu wynagradzania pracowników lub innych osób powiązanych ze świadczeniodawcą poprzez realizację praw z pochodnych instrumentów finansowych, lub innych praw pochodnych, które obejmują te osoby od spółki jako nieodpłatne świadczenie. W związku z tym przychody takie kwalifikowane są do źródła z kapitałów pieniężnych i dochód z nich uzyskany podlega opodatkowaniu 19% podatkiem dochodowym. Faktycznie jednak przychody takie stanowią wynagrodzenie tych osób od podmiotu i powinny stanowić przychód ze stosunku pracy albo przychód z działalności wykonywanej osobiście, albo przychód z innych źródeł i dochody te powinny być opodatkowane wg skali podatkowej 18% i 32%. Wprowadzona regulacja w art. 10 ust. 4 ustawy PIT wyłącza w takich przypadkach przychody z realizacji praw z pochodnych instrumentów finansowych lub z innych praw pochodnych ze źródła z kapitałów pieniężnych i wiąże zaliczenie źródła przychodów z realizacji takich praw ze źródłem przychodów, w ramach którego zostały uzyskane te pochodne instrumenty finansowe lub prawa pochodne, jako nieodpłatne świadczenie." (str. 38). W dalszej części tego uzasadnienia wskazano (co Skarżąca przywołuje w swojej skardze), iż "zmiana zawarta w art. 10 ust. 4 u.p.d.o.f. wyłącza ze źródła przychodów "kapitały pieniężne" przychody uzyskane z realizacji praw z pochodnych instrumentów finansowych rozliczanych pieniężnie lub innych praw pochodnych, które to instrumenty lub prawa zostały otrzymane jako nieodpłatne świadczenie lub świadczenie w naturze. W takim przypadku, z wyjątkiem realizacji tych praw w ramach programów pracowniczych, przychód z realizacji praw z pochodnych instrumentów finansowych oraz innych praw pochodnych będzie kwalifikowany do tego źródła, w ramach którego powstał przychód z tytułu otrzymania pochodnych instrumentów finansowych lub praw pochodnych, jako nieodpłatne świadczenie lub świadczenie w naturze". Ustawodawca wprowadził zatem wskazany przepis w reakcji na występującą praktykę polegają na tworzeniu mechanizmu wynagradzania poprzez realizację praw z pochodnych instrumentów finansowych, lub innych praw pochodnych (obejmowanych jako świadczenia nieodpłatne lub świadczenia w naturze). Kwalifikacja tych świadczeń do źródła z kapitałów pieniężnych, powodowała, że dochód z nich uzyskany podlegał opodatkowaniu 19% podatkiem dochodowym, podczas gdy faktycznie stanowią wynagrodzenie tych osób i powinny stanowić przychód ze stosunku pracy albo przychód z działalności wykonywanej osobiście, albo przychód z innych źródeł i dochody te powinny być opodatkowane według skali podatkowej 18% i 32%.". Zważywszy na to, że: - Skarżący nabył nieodpłatnie ("Wnioskodawca wskazał, że przyznane nieodpłatnie opcje na akcje" – uzupełnienie wniosku - str. 3 interpretacji indywidualnej), - pochodne instrumenty finansowe ("Wnioskodawca wskazał, że przyznane (...) opcje na akcje dające prawo do nabycia w przyszłości akcji (...) były instrumentami finansowymi, o których mowa w art 2 ust. 1 pkt 2 lit. c ustawy o obrocie instrumentami finansowymi, tj. instrumentami pochodnymi, których instrumentem bazowym jest papier wartościowy" – uzupełnienie wniosku - str. 3 interpretacji indywidualnej) i - należy uznać, że doszło do realizacji praw wynikających z tychże pochodnych instrumentów finansowych – skutkiem czego było uzyskanie świadczenia pieniężnego (i jednoczesne anulowanie i zwolnienie opcji) – co potwierdza sam Skarżący ("Uzyskane Świadczenie pieniężne stanowiło przychód z realizacji praw z pochodnych instrumentów finansowych" – str. 11 skargi) w sprawie zastosowanie winien znaleźć przepis art. 10 ust. 4 u.p.d.o.f. Sąd zwraca przy tym uwagę na to, że nie dostrzega potrzeby zawężającej wykładni pojęcia "realizacja praw" (wyłączającej z zakresu tego przepisu uzyskanie świadczeń pieniężnych w szczególności w związku z (jednoczesnym) anulowaniem i zwolnieniem opcji), w przeciwnym bowiem razie w stosunkowo prosty sposób możliwe byłoby obejście regulacji art. 10 ust. 4 u.p.d.o.f. zapobiegającej unikaniu opodatkowania. Z racji tego, że uczestnictwo w przedmiotowym planie (objęcia Skarżącego opcjami na akcje) nie wynikało ani z umowy z ówczesnym pracodawcą w Niemczech, ani z umowy z obecnym pracodawcą w Polsce, lecz wynikało z indywidualnej umowy zawartej ze szwajcarską spółką akcyjną będącą spółką dominującą w całej międzynarodowej grupie kapitałowej (której nie był pracownikiem), zasadnie organ uznał, że w tym przypadku uzyskanie pochodnego instrumentu finansowego nastąpiło w ramach przychodu z innych źródeł (por. wyrok WSA w Warszawie z 6 marca 2024 r. sygn. akt III SA/Wa 2625/23, wyrok WSA w Krakowie z 5 lutego 2025 r., sygn. akt I SA/Kr 917/24). Odnosząc się do argumentacji Skarżącego (w której nie zgadza się z taką kwalifikacją) stwierdzić należy, że okoliczność tego, że "Plan motywacyjny został utworzony i finansowany przez spółkę dominującą (...), niezależną od polskiego pracodawcy, a jego celem było umożliwienie Uczestnikom Planu uzyskania korzyści z tytułu wzrostu wartości akcji tej spółki" w żadnym razie nie przesądza o tym, że "Źródłem przychodu było zatem zrealizowanie praw z pochodnego instrumentu finansowego, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 10 u.p.d.o.f., a nie uzyskanie świadczenia w ramach innego źródła" – jak wywodzi Skarżący (str. 12 skargi). Zasadniczo każdy plan pracowniczy ma służyć uzyskaniu korzyści przez jego adresata z tytułu wzrostu wartości spółki – samo to jednak nie przesądza o tym, że przychód z realizacji (praw z) instrumentu uzyskanego, czy to w związku ze stosunkiem pracy, świadczeniem osobistym, czy też innym tytułem prawnym, będzie na tej podstawie kwalifikowany do źródła kapitałowego. Istotny jest w tym względzie, co stanowiło swoiste źródło tego (pierwotnego) przysporzenia. Biorąc pod uwagę to, że Skarżący był zatrudniony, jednak nie spółce dominującej przyznającej jemu opcje, nie można uznać, że źródłem przychodów było źródło, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 1 u.p.d.o.f., lecz konieczne staje się uznanie, że chodzi o źródło, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 u.p.d.o.f. (inne źródła) – jako niejako "domykające" katalog źródeł przychodów źródło, również dla tego niewymienionego wprost w przepisie przysporzenia. Skarżący wskazuje, że między spółką dominującą a Skarżącym nie istniał stosunek pracy – właśnie z tego powodu źródłem nie stało się źródło, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 1 u.p.d.o.f. Jednocześnie nie jest prawidłowe stwierdzenie Skarżącego, że między Skarżącym "nie istniał stosunek (...) cywilnoprawny" – przecież w ramach opisu stanu faktycznego wskazano, że "Opcje na akcje (...) przyznane zostały Wnioskodawcy na podstawie indywidualnej umowy zawartej pomiędzy Wnioskodawcą a [spółką dominującą]" i w tym zakresie podniesiony jako drugi argument nie jest zasadny. Jednocześnie oczywistym jest, że – jak wskazuje Skarżący na str. 13 skargi podnosząc trzeci argument – "Plan miał charakter czysto kapitałowy." Każdy plan przyznania pochodnych instrumentów finansowych (na akcje) ma charakter kapitałowy, nie oznacza to jednak, że takie przysporzenie stanowi źródło przychodów kapitałowych (gdyż takiej – niejako automatycznej kwalifikacji – przeciwstawił się ustawodawca wprowadzając przepis art. 10 ust. 4 u.p.d.o.f.). Jeśli chodzi o czwarty argument (str. 13 skargi) dotyczący mechanizmu rozliczenia (i tego, że odpowiada on klasycznemu rozliczeniu praw z instrumentów pochodny), jest to argument nie tyle przemawiający za koniecznością klasyfikacji przychodu do źródła przychodów z kapitałów pieniężnych (w przeciwnym razie przepis art. 10 ust. 4 u.p.d.o.f. byłby regulacją martwą), ile argumentem za tym, że doszło do realizacji praw wynikających z tychże pochodnych instrumentów finansowych – z czym Sąd się zgadza. Wreszcie, jeśli chodzi o piąty argument (str. 13 skargi), stwierdzić należy, że poza przedmiotem niniejszej interpretacji jest kwestia części opcji, która została w przeszłości zrealizowana przez Skarżącego zgodnie z pierwotnymi zasadami Planu. W konsekwencji z racji tego, że w sprawie znajdował zastosowanie przepis art. 10 ust. 4 u.p.d.o.f. i zasadne było uznanie, że do nabycia pochodnych instrumentów finansowych przez Skarżącego doszło w ramach źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 u.p.d.o.f. (inne źródła), uznać należało, że świadczenie pieniężne uzyskane przez Skarżącego – jako stanowiące przychód z realizacji pochodnych instrumentów finansowych – należało zaliczyć do tego źródła przychodów, tj. źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 u.p.d.o.f. (inne źródła) – jak to uczynił organ interpretacyjny w zaskarżonej interpretacji. W konsekwencji stwierdzić należy, że zasadne okazało się zastosowanie art. 10 ust. 4 i art. 20 ust. 1 u.p.d.o.f. (gdzie Skarżący uznaje, że było to bezzasadne) i jednocześnie nie można zgodzić się z zarzutem, że przychód Skarżącego powinien zostać zakwalifikowany do źródła "kapitały pieniężne" na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 10 u.p.d.o.f. W konsekwencji za niezasadny Sąd uznał zarzut naruszenia art. 17 ust. 1 pkt 10 u.p.d.o.f. w zw. z art. 10 ust. 4 i art. 20 ust. 1 u.p.d.o.f. - przez błędne zastosowanie tych przepisów. Jednocześnie za niezasadne Sąd uznał pozostałe zarzuty dotyczące naruszenia przepisów postępowania. Organ interpretacyjny przedstawił swoje stanowisko i je uzasadnił, dokonując przy tym prawidłowej kwalifikacji prawnopodatkowej osiągniętego przez Skarżącego przychodu. Rolą organu interpretacyjnego nie jest przy tym prowadzenie szerokiej polemiki ze stanowiskiem przedstawionym przez Wnioskodawcę, ale przedstawienie stanowiska organu w kwestii pytania (pytań) o jakie zwrócił się Wnioskodawca. W tym zakresie zatem interpretacja spełnia przewidziane prawem wymagania. Mając na uwadze powyższe, uznając, że podniesione w skardze zarzuty nie są zasadne, Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 z późn. zm.) oddalił skargę.