III SA/Wa 265/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Grzegorz Nowecki (sprawozdawca), , po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 17 marca 2017 r. sprawy ze skargi G. S.A. z siedzibą w W. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia 13 października 2015 r. nr IPPB2/4514-321/15-2/AF w przedmiocie podatku od czynności cywilnoprawnych postanawia 1) sprostować oczywistą omyłkę w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 marca 2017 r., sygn. akt III SA/Wa 265/16 w ten sposób, że w pkt 2 sentencji wyroku, w miejsce nieprawidłowo wpisanego organu: "Ministra Rozwoju i Finansów" wpisać: "Szefa Krajowej Administracji Skarbowej" 2) umieścić wzmiankę o sprostowaniu na oryginale sentencji wyroku.

W sentencji wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 marca 2017 r., sygn. akt III SA/Wa 265/16 Sąd popełnił oczywistą omyłkę pisarską oznaczając organ, od którego zasądził na rzecz strony skarżącej kwotę 440 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego, gdyż zamiast: "Szefa Krajowej Administracji Skarbowej" wpisał: "Ministra Rozwoju i Finansów". Zgodnie z art. 156 Art. 156. § 1. § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.) - dalej jako "p.p.s.a.", sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. W myśl art. 156 § 2 p.p.s.a. sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym. O sprostowaniu umieszcza się wzmiankę na oryginale wyroku, a na żądanie stron także na udzielonych im odpisach. Dalsze odpisy powinny być zredagowane w brzmieniu uwzględniającym postanowienie o sprostowaniu. Sąd pragnie zauważyć, że z dniem 1 marca 2017 r. weszły w życie przepisy ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. poz. 1947 ze zm.) oraz ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. - Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. poz. 1948 ze zm.). Nowe regulacje zmieniają organizację służb celno-skarbowych, w tym również tych odpowiedzialnych za wydawanie indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego. Przedmiotem sprostowania może być każdy wyrok, jak również postanowienie bez względu na ich zaskarżalność czy prawomocność. Natomiast oczywistość omyłki wyraża się w tym, że jest ona natychmiast rozpoznawalna i wynika jednoznacznie z treści orzeczenia. W niniejszej sprawie doszło do oczywistej omyłki poprzez błędne oznaczenie organu od którego zasądzono na rzecz skarżącej kwotę 440 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Oczywistą omyłkę należało więc sprostować. W związku z powyższym na podstawie art. 156 § 1 i § 2 p.p.s.a. Sąd postanowił jak w sentencji.