III SA/Wa 257/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Honorata Łopianowska po rozpoznaniu w dniu 8 maja 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S.K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] listopada 2016 r., nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2015 r. postanawia: odrzucić skargę.

Decyzją z [...] listopada 2016 r., nr [...], Dyrektor Izby Skarbowej w W. po rozpoznaniu odwołania S.K. (dalej: "Skarżący") utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w L. z [...] sierpnia 2016 r., nr [...], określającą Skarżącemu zobowiązanie w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2015 r. Jak wynika z akt administracyjnych, przedmiotowa decyzja została doręczona Skarżącemu 16 listopada 2016 r. Natomiast skargę na przedmiotową decyzję Skarżący przesłał 17 grudnia 2016 r. (data stempla pocztowego). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm.), dalej: "p.p.s.a.", skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Jednocześnie stosownie do postanowień art. 83 p.p.s.a. terminy oblicza się według przepisów prawa cywilnego (§ 1). Ponadto w myśl art. 83 § 3 p.p.s.a. oddanie pisma w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe albo placówce pocztowej operatora świadczącego pocztowe usługi powszechne w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej lub państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) – stronie umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, albo polskim urzędzie konsularnym jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu. Dodatkowo stosownie do postanowień art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Jak wynika z przytoczonych powyżej przepisów, merytoryczne rozpoznanie zasadności skargi poprzedzone jest badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Polega ono m.in. na sprawdzeniu, czy skarga została wniesiona z zachowaniem 30-dniowego terminu określonego w art. 53 § 1 p.p.s.a. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru zaskarżonej decyzji wynika, że została ona doręczona Skarżącemu 16 listopada 2016 r. Stosownie do pouczenia zawartego w decyzji, Skarżący powinien był wnieść skargę do Sądu za pośrednictwem właściwego organu we wskazanym trzydziestodniowym terminie, którego bieg kończył się 16 grudnia 2016 r. Jak wynika z akt sprawy, Skarżący nadał skargę na przywołaną na wstępie decyzję dopiero 17 grudnia 2016 r., tj. już po upływie terminu do jej wniesienia. W świetle powyższego Sąd działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.