III SA/Wa 2557/14

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Anna Zaorska po rozpoznaniu w dniu 9 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku C.W. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi C. W., Z. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] maja 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowej w podatku od nieruchomości za 2013 r. postanawia - przyznać skarżącej prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych -

Skarżąca – C.W. wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, gdyż nie jest w stanie ich ponieść. Skarżąca wraz ze swoją wspólniczką prowadzą sklep spożywczy o pow. 30 m². Jest to jej jedyne źródło utrzymania. Ze względu na stan zdrowia skarżącej, zatrudnia pracownika na ½ etatu z wynagrodzeniem 840 zł brutto. Skarżąca samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe. Jako miesięczne koszty utrzymania skarżąca wskazała: gaz 405 zł, odpady komunalne 11 zł, RTV 17,37 zł, telefon 75 zł, woda 165 zł, energia elektryczna ok. 100 zł, ZUS 987,39 zł, PZU 105,50 zł, podatek od nieruchomości 177,96 zł, leki 200 zł. Miesięczne wydatki skarżącej bez wyżywienia wynoszą 2.240 zł. Natomiast średni miesięczny dochód za ostatnie trzy miesiące wyniósł 2.466 zł. Skarżąca by się utrzymać musi korzystać z pomocy finansowej dorosłej córki. Do swojego majątku skarżąca zaliczyła dom o pow. 152,5 m² (współwłasność 1/2) i nieruchomość o pow. 298,4 m² (współwłasność 1/6). Skarżąca oświadczyła, że nie posiada żadnych oszczędności. Do formularza PPF załączyła dokumenty dotyczące jej stanu zdrowia, zeznanie podatkowe za 2013 r., kopie z podatkowej księgi przychodów i rozchodów Mając powyższe na uwadze zważono, co następuje: Przyznanie prawa pomocy uzależnione jest od spełnienia przesłanek określonych w art. 246 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012, poz. 270 ze zm., dalej - P.p.s.a.). W rozpoznawanej sprawie skarżąca wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych tj. w zakresie częściowym. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Oceniając wniosek skarżącej z punktu widzenia powyższej przesłanki referendarz sądowy uznał, że zasługuje on na uwzględnienie. Z nadesłanych informacji wynika, że sytuacja finansowa skarżącej jest dość trudna. Skarżąca prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe. Jest od ponad [...] lat po rozwodzie z mężem. Jej jedynym źródłem utrzymania jest dochód z działalności gospodarczej. Skarżąca jest współwłaścicielką małego sklepu spożywczego. Z nadesłanego zeznania podatkowego za 2013 r wynika, że za ten rok skarżąca uzyskała przychód z działalności gospodarczej w wysokości 242.251,88 zł, ale dochód wyniósł już tylko 16.331, 62 zł. Wprawdzie przy ocenie sytuacji finansowej osób prowadzących działalność gospodarczą decydujące znacznie mają uzyskiwane przychody, a nie dochód, który jest wynikiem obniżenia przychodu o różnego rodzaju koszty jego uzyskania, niemiej jednak w przypadku skarżącej należało odstąpić od takiego schematu. Analizując bowiem nadesłaną kopię z podatkowej księgi przychodów i rozchodów (za trzy miesiące), dochodzi się do wniosku, że z jednej strony sklep prowadzony przez skarżącą generuje dość znaczące obroty, jednocześnie jednak prawie całość obrotów przeznaczana jest na zakup materiałów handlowych. Ostatecznie więc, rzeczywisty dochód skarżącej kształtuje się na wskazywanym prze nią poziomie – ok. 2.400 zł. Z kwoty tej skarżąca musi opłacić ZUS (987,39 zł), utrzymać dom, wykupić leki i wyżywić się. Biorąc powyższe pod uwagę, po przeanalizowaniu wniosku skarżącej oraz złożonej przez nią informacji dotyczącej jej sytuacji finansowej, referendarz sądowy stwierdził, że przesłanki, będące warunkiem niezbędnym do zwolnienia od kosztów sądowych zostały spełnione w stopniu uzasadniającym przyznanie skarżącej prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 oraz art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.