III SA/Wa 2550/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Radosław Teresiak, po rozpoznaniu w dniu 8 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu od postanowienia referendarza sądowego z dnia 27 września 2017 r. w zakresie częściowego zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi I. S. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] czerwca 2017 r. nr [...] w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności członka zarządu wraz ze spółką za zaległości podatkowe spółki w podatku od towarów i usług za poszczególne okresy rozliczeniowe 2012 r. postanawia utrzymać zaskarżone postanowienie w mocy

Skarżąca – I. S. wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od wpisu od skargi w całości lub chociażby powyżej 200 zł. W uzasadnieniu wniosku wskazała, że jej dochody i stan majątkowy nie pozwalają na uiszczenie tej opłaty bez uszczerbku dla utrzymania. Z oświadczeń skarżącej wynika, że samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe. Nie posiada majątku, ani oszczędności. Uzyskuje dochód ze stosunku pracy w wysokości 3.037,38 zł netto. Jej miesięczne zobowiązania to: opłaty za media, transport miejski, telefon, wyżywienie. Do wniosku skarżąca załączyła zeznania podatkowe za 2016 r., zaświadczenie o dochodach oraz wyciągi z rachunku bankowego. Postanowieniem z dnia 27 września 2017 r. Starszy referendarz sądowy odmówił Skarżącej przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Pismem z 5 września 2017 r. Skarżąca złożyła sprzeciw od ww. postanowienia referendarza sądowego. Wniosła o ponowne rozpoznanie jej wniosku. W dniu 17 października 2017 r. Skarżąca uiściła wpis o skargi w kwocie 500 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: W myśl art. 260 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), dalej: "P.p.s.a.", w brzmieniu znajdującym zastosowanie do spraw, w których skargi wniesiono po dniu 14 sierpnia 2015 r., rozpoznając sprzeciw od zarządzenia i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy. W sprawach takich wniesienie sprzeciwu wstrzymuje wykonalność zarządzenia lub postanowienia, a Wojewódzki Sąd Administracyjny orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu. Skarżąca wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym przez zwolnienie od kosztów sądowych. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., osobie fizycznej, prawo pomocy może być przyznane w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Podkreślić należy, że zgodnie z art. 199 P.p.s.a., strony ponoszą koszty postępowania związane ze swoim udziałem w sprawie, chyba, że przepis szczególny stanowi inaczej. Niemożliwość sfinansowania kosztów sądowych, strona powinna wykazać, gdyż celem instytucji "prawa pomocy" jest zapewnienie realizacji prawa do sądu stronie, która ze względu na dochody i stan majątkowy nie może ponieść kosztów związanych ze swym udziałem w sprawie. Na obecnym etapie postępowania sądowoadministracyjnego jedynym ewentualnym kosztem Skarżącej jest wpis sądowy od skargi w wysokości 500 zł. Należy wskazać jak słusznie zauważył referendarz sądowy, iż przy chociażby niewielkim ograniczeniu wydatków, skarżąca mogła zabezpieczyć środki na pokrycie kosztów sądowych w sprawie. Przyznanie prawa pomocy uwarunkowane jest bowiem niemożnością zgromadzenia odpowiednich środków m.in. na wpis sądowy, a nie trudnościami w ich zgromadzeniu. W ocenie Sądu należy zgodzić się z twierdzeniem referendarza sądowego, że okoliczności podnoszone we wniosku o przyznanie prawa pomocy nie uzasadniają twierdzenia, że Skarżąca nie jest w stanie wygospodarować środków niezbędnych do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie. Sąd zauważa, iż Skarżąca uznała się za zdolną do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 500 zł, co potwierdza wydruk z rejestru opłat sądowych z 17/10/2017 r., k 48 akt sądowych. Z powyższych względów uznać należy, iż Skarżącej zasadnie odmówiono przyznania prawa pomocy w zakresie częściowego zwolnienia od kosztów. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 254 § 1 i art. 260 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.