III SA/Wa 254/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie Przewodnicząca sędzia WSA Matylda Arnold-Rogiewicz po rozpoznaniu w dniu 21 maja 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu K.K. od zarządzenia starszego referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 kwietnia 2018 r. sygn. akt III SA/Wa 254/18 o pozostawieniu wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania w sprawie ze skargi K.K. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] listopada 2017 r. nr [...] w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym postanawia utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.

Zarządzeniem z 19 kwietnia 2018 r. starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie pozostawił bez rozpoznania wniosek K.K. ("Skarżący") o przyznanie prawa pomocy. Podstawę takiego zarządzenia stanowiła okoliczność, że Skarżący, mimo wezwania, nie złożył wniosku o prawo pomocy na obecnie obowiązującym formularzu. Skarżący wniósł sprzeciw od powyższego zarządzenia. Podniósł, iż nie został prawidłowo wezwany do uzupełnienia formularza PPF. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Sprzeciw nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 260 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r. poz. 1369, dalej "P.p.s.a.") rozpoznając sprzeciw od zarządzenia i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy. Jak stanowi art. 252 § 2 P.p.s.a., wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się do wojewódzkiego sądu administracyjnego na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru. Na mocy art. 257 P.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania W niniejszej sprawie w piśmie z dnia 13 marca 2018 r. wezwano Skarżącego do uzupełnienia braku wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez złożenie go na urzędowym formularzu (PPF), w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Wezwanie to, wraz z formularzem, doręczono Skarżącemu w dniu 26 marca 2018 r. Zwrotne potwierdzenie odbioru podpisał Skarżący (karta 22 akt sprawy). Pozostało jednak bez odpowiedzi. Wobec tego zaskarżone zarządzenie starszego referendarza sądowego odpowiada prawu. Skarżący nie wykonał bowiem wezwania do przedłożenia wniosku o prawo pomocy na obowiązującym formularzu. Jednocześnie zarzuty Skarżącego są bezzasadne. Z urzędowego dokumentu w postaci zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, iż został on prawidłowo wezwany do uzupełnienia braku wniosku o przyznanie prawa pomocy. Wezwanie zawierało prawidłowe pouczenie o skutkach niezastosowania się do niego. Mając na uwadze powyższe, Sąd, na podstawie przytoczonych przepisów orzekł, jak w sentencji postanowienia.