III SA/Wa 2535/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Asesor WSA Kamil Kowalewski po rozpoznaniu w dniu 13 kwietnia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R.J. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia [...] września 2022 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty daniny solidarnościowej za 2021 r. p o s t a n a w i a: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz strony skarżącej kwotę 1446 zł (słownie: jeden tysiąc czterysta czterdzieści sześć złotych) uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi.

R.J. (dalej też jako Skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie [...] września 2022 r. w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty daniny solidarnościowej. Jednocześnie Skarżący uiścił wpis od skargi w wysokości 1445,00 zł. Sąd pismem z dnia 14 listopada 2022 r. – doręczonym w dniu 23 listopada 2022 r. – wezwał go natomiast do uzupełnienia wpisu sądowego od złożonej skargi w kwocie 1 zł. Skarżący w zakreślonym terminie nie sprostał wezwaniu do uzupełnienia wpisu, jednak w dniu 8 grudnia 2022 r. skierował do Sądu pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu do uzupełnienia wpisu i dopełnił czynności dla której zakreślony był uchybiony termin. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 15 grudnia 2022 r., III SA/Wa 2535/22 odmówił Skarżącemu przywrócenia terminu do uzupełnienia wpisu sadowego od skargi. Na postanowienie to Skarżący wywiódł zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego, to nie przyniosło jednak oczekiwanego przez Skarżącego skutku, bowiem NSA postanowieniem z dnia 8 marca 2023 r., II FZ 12/23 oddalił zażalenie. W motywach wydanego rozstrzygnięcia Naczelny Sąd Administracyjny zgodził się z oceną tut. Sądu, że pełnomocnik Skarżącego we wniesionych pismach procesowych nie uprawdopodobnił okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu. W konsekwencji odmowę przywrócenia terminu uznał za zasadną. Na skutek tego orzeczenia NSA w sposób obiektywny stwierdzić można, że Skarżący w zakreślonym mu terminie nie sprostał obowiązkowi uzupełnienia wpisu sądowego od skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. W myśl art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Z kolei stosownie do art. 220 § 3 p.p.s.a., skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Jak wynika z akt sprawy, w zarządzeniu wzywającym Skarżącego do uzupełnienia wpisu od skargi wskazano, że stosownie do § 1 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2021 r., poz. 535 z późn. zm.) i art. 219 § 2 P.p.s.a. końcówka uiszczonego przez niego wpisu winna być zaokrąglona do pełnych złotych wzwyż i wynosić nie 1445,00 zł, a 1446,00 zł. Przesyłka z ww. wezwaniem została doręczona Skarżącemu w dniu 23 listopada 2022 r., zatem siedmiodniowy termin na uzupełnienie wpisu sądowego od skargi upłynął dnia 30 listopada 2022 r. (środka), zgodnie z zasadami obliczania terminów przewidzianymi w art. 83 § 1 P.p.s.a. Natomiast Skarżący uczynił zadość wezwaniu Sądu dopiero w dni 8 grudnia 2022 r., zatem osiem dni po upływie terminu, a przy tym Sąd nie znalazł podstaw do przywrócenia mu uchybionego terminu. Konstatując należy zatem stwierdzić - zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a. - że Sąd zobligowany był odrzucić skargę, gdyż nie w wyznaczonym terminie nie uiszczono wpisu sądowego w pełnej kwocie. Przepis ten w sposób jednoznaczny przewiduje obowiązek odrzucenia skargi w przypadku gdy ta nie zostanie opłacona pomimo uprzedniego wezwania Skarżącego do uiszczenia wpisu. Z kolei art. 58 § 3 P.p.s.a. stanowi, że sąd odrzuca skargę postanowieniem, zaś odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. Z tych względów Sąd na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji. Jednocześnie Sąd na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a. orzekł o zwrocie wpisu, który został przez Skarżącego uiszczony od odrzuconego pisma.