III SA/Wa 2506/17

| | | , Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie – Anna Zaorska po rozpoznaniu w dniu 10 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M.P. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia pełnomocnika w sprawie ze skargi M.P. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] czerwca 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zwolnienia płatnika z obowiązku pobrania zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych postanawia przyznać skarżącemu prawo pomocy w zakresie całkowitym tj. 1. zwolnić skarżącego od kosztów sądowych; 2. ustanowić na jego rzecz adwokata.

Skarżący – M.P. wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia pełnomocnika (adwokata). W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał, że jego jedyny dochód stanowi renta w wysokości 375 zł. Nie ma innych dochodów. W utrzymaniu tj. pokrywaniu wydatków na wyżywienie i leczenie pomaga mu matka. Z oświadczeń skarżącego wynika, że jest on nieuleczalnie chory. Samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe. Nie posiada majątku, ani oszczędności. Do wniosku skarżący załączył decyzję o przeliczeniu renty oraz kartę informacyjną leczenia szpitalnego. Mając powyższe na uwadze zważono, co następuje: Skarżący ubiega się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie oraz ustanowienie pełnomocnika. Dla pozytywnego w tej kwestii rozstrzygnięcia konieczne jest spełnienie przesłanki, o jakiej mowa w art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej – "P.p.s.a."). Zgodnie z tym przepisem Sąd przyznaje prawo pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Oceniając wniosek skarżącego z punktu widzenia powyższej przesłanki referendarz sądowy uznał, że zasługuje on na uwzględnienie. Skarżący wykazał bowiem, że nie jest w stanie nie tylko zgromadzić żadnych środków na poczet wymagalnych kosztów postępowania oraz minimalnych nawet kosztów działania profesjonalnego pełnomocnika, ale też niezbędnych środków na podtrzymanie egzystencji. Jak wynika bowiem z oświadczeń skarżącego, jest on osobą schorowaną. Utrzymuje się jedynie z renty i wsparcia matki. W związku z powyższym zasadne jest zwolnienie skarżącego od kosztów sądowych i ustanowienie na jego rzecz adwokata. Taki właśnie zakres udzielenia prawa pomocy podyktowany jest faktem bardzo trudnej sytuacji materialnej skarżącego oraz brakiem przesłanek ku temu, że w najbliższej przyszłości sytuacja ta ulegnie zmianie. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.