III SA/Wa 2487/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca sędzia WSA Katarzyna Owsiak, Sędziowie sędzia WSA Radosław Teresiak (sprawozdawca), sędzia WSA Anna Zaorska, Protokolant specjalista Robert Powojski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 września 2020 r. sprawy ze skargi D. K. na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 30 września 2019 r. nr 0114-KDIP4.4012.487.2019.2.BS w przedmiocie podatku od towarów i usług 1) uchyla zaskarżoną interpretację, 2) zasądza od Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej na rzecz D. K. kwotę 697 zł (słownie: sześćset dziewięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

U Z A S A D N I E N I E D. K. (dalej: "Wnioskodawca") złożył wniosek o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 12 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2011 r. nr 177 poz. 1054 z późn. zm., dalej: "ustawa o VAT"), usług świadczonych przez Wnioskodawcę. Wniosek został uzupełniony wezwanie w dniu 20 września 2019 r. oraz w dniu 23 września 2019 r. We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe: Wnioskodawca jest osobą fizyczną prowadzącą działalność na rynku profesjonalnych usług doradczych i analitycznych. Jest podatnikiem VAT czynnym. Przeważającą działalność gospodarczą Wnioskodawcy stanowi (kod PKD) 70.22.Z Pozostałe doradztwo w zakresie prowadzenia działalności gospodarczej i zarządzania. Wnioskodawca zawrze umowę świadczenia usług z jednym z działających na rynku polskim Towarzystwem Funduszy Inwestycyjnych S.A. (dalej: "TFI"), działającą na podstawie ustawy z 27 maja 2014 r. o funduszach inwestycyjnych (tekst jednolity: Dz. U. z 2014 r., poz. 157 ze zm.; dalej "u.f.i.") prowadzącą działalność w zakresie zarządzania i administrowania funduszami inwestycyjnymi, inwestującymi zarówno w aktywa publiczne jak i niepubliczne. Przedmiotem działalności TFI, zgodnie z ustawą o funduszach inwestycyjnych, jest tworzenie funduszy inwestycyjnych i subfunduszy, zarządzanie nimi i reprezentowanie funduszy inwestycyjnych w stosunkach z osobami trzecimi. TFI jest także organem utworzonych funduszy inwestycyjnych. TFI zarządza m.in. Funduszem Inwestycyjnym Zamkniętym Aktywów Niepublicznych (dalej: "Fundusz"). Usługi świadczone przez TFI na rzecz Funduszu są zwolnione z opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Wnioskodawca przywołał, że zgodnie z art. 3 ust. 4 pkt 2 u.f.i. fundusz inwestycyjny może prowadzić działalność jako alternatywny fundusz inwestycyjny: specjalistyczny fundusz inwestycyjny otwarty albo fundusz inwestycyjny zamknięty. Wnioskodawca wskazał, że mając na uwadze, iż w ramach umowy z TFI Wnioskodawca będzie świadczył usługi na rzecz Funduszu Inwestycyjnego Zamkniętego to należy uznać, że fundusz na rzecz którego Wnioskodawca będzie świadczył usługi stanowi alternatywny fundusz inwestycyjny w rozumieniu u.f.i. Zgodnie z jego polityką inwestycyjną Fundusz inwestuje przede wszystkim w obligacje skarbowe emitowane przez różne państwa, w szczególności państwa członkowskie OECD, Rosja, Ukraina (dalej: "Emitenci") oraz w niewielkim zakresie w obligacje korporacyjne. Przedmiotem umowy między Wnioskodawcą a TFI będzie zlecenie przez TFI Wnioskodawcy świadczenia usług na rzecz Funduszy, przy czym usługi te miałyby dotyczyć świadczenia na rzecz Funduszy usług polegających na sporządzaniu analiz (dalej: "Usługi Analityczne"). Za świadczenie przez Wnioskodawcę Usług Analitycznych przysługiwałoby ustalone wynagrodzenie. Wnioskodawca podał, że w szczególności Usługi Analityczne obejmowałyby: przygotowywanie na podstawie aktualnych oraz historycznych informacji, danych dotyczących sytuacji makroekonomicznej Emitentów, prognoz dotyczących sald na rachunku bieżącym, bilansu handlowego, stopy inflacji, stóp procentowych, kursów walut oraz sytuacji politycznej Emitentów; sporządzenie analiz statystycznych, fundamentalnych i porównawczych. Przekazywane w ramach Usług Analitycznych raporty analityczne oraz zestawienia danych dotyczących Emitentów stanowić będą podstawę podejmowania decyzji inwestycyjnych w zakresie inwestycji dokonywanych przez Fundusz oraz w sensie formalnym, załącznik do decyzji inwestycyjnej czyli dokumentu na podstawie którego dokonywana jest inwestycja/dezinwestycja przez Fundusz. Wnioskodawca wskazał, że dzięki zakupowi Usług Analitycznych, otrzymywany jest w czasie rzeczywistym komplet danych i analiz niezbędnych do świadomego podejmowania decyzji inwestycyjnych w zakresie aktywów Funduszu w celu osiągnięcia jak najlepszych wyników finansowych w interesie klientów Funduszu. Wnioskodawca nie oferuje Usług Analitycznych podmiotom innym niż Fundusz, gdyż przekazywane dane oraz analizy są specyficzne dla prowadzenia działalności w zakresie zarządzania funduszami inwestycyjnymi w tym znaczeniu, że zasadniczo jedynie dla podmiotów prowadzących działalność inwestycyjną, ti. w odpowiedni sposób lokujących aktywa przekazane im przez inwestorów w wybrane inwestycje, wykazują one wymierną i znaczącą wartość rynkową. W szczególności podkreślono, że zakres Usług Analitycznych jest dostosowany do profilu inwestycyjnego Funduszu tj. skoncentrowany na danych dotyczących Emitentów obligacji w które inwestuje Fundusz. Wnioskodawca podniósł, że TFI zarządzając Funduszem bez nabycia Usług Analitycznych nie byłoby w stanie efektywnie podejmować świadomych decyzji inwestycyjnych w zakresie inwestowania aktywów Funduszy zgodnie z ich polityką inwestycyjną tj. podejmować w odpowiednim czasie decyzji inwestycyjnych dotyczących sprzedaży albo kupna obligacji Emitentów oraz zabezpieczenia pozycji inwestycyjnych zajętych w walutach obcych (obligacje Emitentów denominowane są w walutach lokalnych podczas, gdy Fundusz pozyskuje od inwestorów PLN). Jak wskazano, w tym sensie Usługi Analityczne stanowią element procesu decyzyjnego w zakresie zbycia albo nabycia aktywów przez Fundusze, gdyż na ich podstawie podejmowane są decyzje o nabyciu/zbyciu obligacji Emitentów. Mając na względzie tak zakreślone zdarzenie przyszłe, Wnioskodawca zadał następujące pytanie: Czy świadczenie przez Wnioskodawcę wskazanych we wniosku Usług Analitycznych na rzecz Funduszu, podlegać będzie zwolnieniu z opodatkowania na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 12 lit. a) ustawy o VAT? Zdaniem Wnioskodawcy świadczone przez Wnioskodawcę Usługi Analityczne na rzecz Funduszu, powinny być uznane za usługę zwolnioną z VAT w świetle art. 43 ust. 1 pkt 12 lit. a) ustawy o VAT w zw. z art. 135 ust. 1 lit. g) dyrektywy Rady 2006/112/WE z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U. UE L z 11 grudnia 2006 r., dalej: "Dyrektywa VAT''). W interpretacji indywidualnej z dnia 30 września 2019 r. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej (dalej: "DKIS") uznał stanowisko Wnioskodawcy za nieprawidłowe. DKIS podkreślił, że zwolnienie, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 12 ustawy o VAT znajdzie zastosowanie w przypadku, gdy usługi zarządzania dotyczą m.in. funduszy inwestycyjnych w rozumieniu przepisów o funduszach inwestycyjnych i zarządzaniu alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi. DKIS wskazał, że pojęcie zarządzania alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi powinno być analizowane w oparciu o przepisy Dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/61/UE z dnia 8 czerwca 2011 r. w sprawie zarządzających alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi i zmiany dyrektyw 2003/41/WE i 2009/65/WE oraz rozporządzeń (WE) nr 1060/2009 i (UE) nr 1095/2010 (tzw. Dyrektywa ZAFI). Zdaniem DKIS, czynności wykonywane przez Wnioskodawcę nie spełniają szczególnych i istotnych funkcji z zakresu zarządzania alternatywnym funduszem inwestycyjnym jakimi są zarządzanie portfelem inwestycyjnym lub zarządzanie ryzykiem. W ocenie DKIS, wskazany przez Wnioskodawcę zakres czynności wchodzących w skład świadczonych Usług Analitycznych ma charakter informacyjny, konsultacyjny. DKIS stwierdził, że zakres wymienionych w opisie sprawy czynności składających się na Usługi Analityczne nie wskazuje, aby Wnioskodawca podejmował wiążące decyzje związane z zarządzaniem portfelem inwestycyjnym lub zarządzaniem ryzykiem. Wnioskodawca dostarcza jedynie informacji, które mogą służyć do podjęcia tychże decyzji. DKIS ocenił, iż Wnioskodawca nie będzie świadczył usług zarządzania alternatywnym funduszem inwestycyjnym, ponieważ zakres wykonywanych przez niego czynności (opisany we wniosku), nie będzie obejmował zarządzania portfelami inwestycyjnymi lub zarządzania ryzykiem. W konsekwencji uznano, że czynności wykonywane przez Wnioskodawcę na rzecz Funduszu, nie będą podlegały zwolnieniu od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 12 ustawy o VAT W skardze złożonej na powyższą interpretację, Wnioskodawca wnosząc o jej uchylenie oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania, zarzucił naruszenie przepisów prawa materialnego, które miały wpływ na wynik sprawy: 1. poprzez błędną wykładnię art. 43 ust. 1 pkt 12 a)-b) w związku z art. 43 ust. 15 ustawy o VAT, art. 135 ust. 1 lit. g) Dyrektywy VAT, art. 4 ust. 1 lit w) Dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/61/UE z dnia 8 czerwca 2011 r. w sprawie zarządzających alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi i zmiany dyrektyw 2003/41/WE i 2009/65/WE oraz rozporządzeń (WE) nr 1060/2009 i (UE) nr 1095/2010 (Dyrektywa ZAFI), pkt 1 lit. a)-b) oraz pkt 2 lit a)-c) załącznika I Dyrektywy ZAFI, art. 8b ust. 1 i art. 8a ust. 1 ustawy z dnia 27 maja 2004 r. o funduszach inwestycyjnych i zarządzaniu alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi; 2. poprzez niewłaściwe zastosowanie art. 43 ust. 1 pkt 12 a)-b) w związku z art. 43 ust. 15 ustawy o VAT, art. 135 ust. 1 lit. g) Dyrektywy VAT, art. 4 ust. 1 lit w Dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/61/UE z dnia 8 czerwca 2011 r. w sprawie zarządzających alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi i zmiany dyrektyw 2003/41/WE i 2009/65/WE oraz rozporządzeń (WE) nr 1060/2009 i (UE) nr 1095/2010 (Dyrektywa ZAFI), pkt 1 lit. a)-b) oraz pkt 2 lit a)-c) załącznika I Dyrektywy ZAFI, art. 8b ust. 1 i art. 8a ust. 1 ustawy z dnia 27 maja 2004 r. o funduszach inwestycyjnych i zarządzaniu alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi. W odpowiedzi na skargę, DKIS wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację wyrażoną w zaskarżonej interpretacji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga zasługiwała na uwzględnienie. Dokonując oceny legalności zaskarżonej interpretacji Sąd uznał, że skarga wniesiona w niniejszej sprawie zasługiwała na uwzględnienie. Spór w sprawie dotyczy zwolnienia z opodatkowania, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 12 lit. a ustawy o VAT, opisanych we wniosku o interpretację usług analitycznych świadczonych na rzecz alternatywnych funduszy inwestycyjnych. Na wstępie Sąd podkreśla, że podziela w pełni i przyjmuje za swoje stanowiska oraz argumentację zawartą w wyroku WSA w Warszawie z dnia 13.12.2019 r. sygn. akt III SA/Wa 1187/19. Przechodząc do rozstrzygnięcia niniejszej sprawy należy zauważyć, że zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 12 lit. a ustawy o VAT "Zwalnia się od podatku usługi zarządzania funduszami inwestycyjnymi, alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi i zbiorczymi portfelami papierów wartościowych - w rozumieniu przepisów o funduszach inwestycyjnych i zarządzaniu alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi". Pojęcie "zarządzania" funduszami nie może być rozumiane inaczej niż w sposób wynikający z postanowień Dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/65/WE z dnia 13 lipca 2009 r. w sprawie koordynacji przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych odnoszących się do przedsiębiorstw zbiorowego inwestowania w zbywalne papiery wartościowe (UCITS) (Dz.Urz.UE.L 302 z 17 listopada 2009 r. (str. 32, z późn. zm., dalej: "Dyrektywa UCITS"). W świetle bowiem orzecznictwa TSUE pojęcie "zarządzania" specjalnymi funduszami inwestycyjnymi, użyte w art. 135 ust. 1 lit. g Dyrektywy 112, stanowi autonomiczne pojęcie prawa wspólnotowego, a zatem jego treść nie może być zmieniana przepisami prawa krajowego poszczególnych państw członkowskich. TSUE stwierdził to wprost w wyroku z 4 maja 2006 r. w sprawie C-169/04 Abbey National plc, Inscape Investment Fund przeciwko Commissioners of Customs & Excise. Takie też stanowisko zajmują sądy administracyjne (por.m.in. wyrok WSA w Warszawie z 17 stycznia 2013 r. sygn. akt III SA/Wa 1466/12 i WSA we Wrocławiu z 21 listopada 2011 r. sygn. akt I SA/Wr 1370/11). Zgodnie natomiast z art. 6 ust. 2 tej Dyrektywy, działalność związana z zarządzaniem przedsiębiorstwami zbiorowego inwestowania w zbywalne papiery wartościowe (UCITS) obejmuje obowiązki, o których mowa w załączniku II. Zgodnie z treścią załącznika II - funkcje wchodzące w skład zbiorowego zarządzania portfelem to funkcje obejmujące: 1) zarządzanie inwestycjami, 2) administrację: a) obsługa prawna i obsługa rachunkowo-księgowa w zakresie zarządzania funduszem; b) zapytania klientów; c) wycena i wyznaczanie ceny (w tym zwroty podatkowe); d) monitorowanie przestrzegania uregulowań; e) prowadzenie rejestru posiadaczy jednostek uczestnictwa; f) wypłata zysków; g) emisja i umarzanie jednostek uczestnictwa; h) rozliczanie umów (w tym wysyłanie potwierdzeń); i) prowadzenie ksiąg, 3) wprowadzanie do obrotu. Zgodnie natomiast z art. 4 ust. 1 lit. w Dyrektywy ZAFI: zarządzanie AFI (rozumiane jako alternatywne fundusze inwestycyjne) oznacza wykonywanie przynajmniej funkcji w zakresie zarządzania portfelem, o których mowa w pkt 1 lit. a) lub b) załącznika I, na rzecz jednego lub większej liczby AFI. Minimalny zakres funkcji zarządzania to: - zarządzanie portfelem inwestycyjnym - pkt 1 lit. a ww. załącznika. - zarządzanie ryzykiem - pkt 1 lit. b ww. załącznika. W oparciu o pkt 2 ww. załącznika I do Dyrektywy ZAFI - inne funkcje, które ZAFI może dodatkowo wykonywać w trakcie wspólnego zarządzania to: a) administrowanie: (i) obsługa prawna i usługi w zakresie rachunkowości w zarządzaniu funduszami; (ii) zapytania klientów; (iii) wycena i wyznaczanie ceny w tym zeznania podatkowe; (iv) monitorowanie przestrzegania uregulowań; (v) prowadzenie rejestru posiadaczy jednostek uczestnictwa i udziałów; (vi) podział dochodu; (vii) emisja i umarzanie jednostek uczestnictwa i udziałów; (viii) ustalenia umowne, w tym wysyłanie świadectw; (ix) przechowywania ksiąg; b) wprowadzaniu do obrotu; c) działalność związana z aktywami AFI, a mianowicie usługi niezbędne do wypełniania funkcji powierniczej ZAFI, zarządzanie infrastrukturą, działalność w zakresie administrowania nieruchomościami, porady dla przedsiębiorstw w zakresie struktury kapitałowej, strategii inwestycyjnej i spraw związanych, porady i usługi związane z łączeniem i nabywaniem przedsiębiorstw i inne usługi związane z zarządzaniem AFI i innymi aktywami w które zainwestowali. Zauważyć należy, że przepis art. 135 ust. 1 lit. g Dyrektywy 112 przewiduje przyznanie zwolnienia od podatku VAT specjalistycznym funduszom inwestycyjnym określonym przez państwa członkowskie. W Polsce przyznano takie zwolnienie zarówno funduszom inwestycyjnym będącym przedsiębiorstwami zbiorowego inwestowania w myśl Dyrektywy UCITS, jak również innym funduszom, w tym ZAFI, nie będącymi takimi przedsiębiorstwami. Podkreślić należy, że w orzecznictwie TSUE jednoznacznie wskazuje się, że pojęcie "zarządzania" funduszami, poza zarządzaniem portfelem i ryzykiem, obejmuje także czynności dodatkowe, odpowiednio określone w załączniku II do Dyrektywy UCITS. TSUE uznał, że owo autonomiczne pojęcie "zarządzania" może obejmować różne odrębne czynności, np. usługi w zakresie administrowania i prowadzenia rachunkowości funduszu (wyrok C-169/04), czy też usługi doradztwa inwestycyjnego (wyrok C-275/11), które będą korzystały ze zwolnienia, nawet jeżeli będą świadczone przez zarządzających będących osobami trzecimi. Jedynym warunkiem jest to, aby usługi te spełniały szczególnie istotne funkcje dla zarządzania funduszami inwestycyjnymi. W zaskarżonej interpretacji Dyrektor KIS stanął na stanowisku, że usługi analityczne, które zamierza świadczyć Skrzący, nie będą stanowiły usług zarządzania alternatywnym funduszem inwestycyjnym, ponieważ opisany we wniosku zakres planowanych czynności nie będzie obejmował zarządzania portfelem inwestycyjnym lub zarządzania ryzykiem. Odnosząc się do powyższego zauważyć należy, że na gruncie przepisów ustawy o funduszach inwestycyjnych, zarządzać portfelem oraz ryzykiem AFI może tylko i wyłącznie ZAFI, w związku z tym w myśl przepisów tej ustawy niemożliwym jest wykonywanie czynności zarządzania portfelem i ryzykiem przez podmiot inny, niż ZAFI. Tym samym uprawniona jest konstatacja, że tak wąskie rozumienie pojęcia zarządzania na kanwie ustawy o VAT skutkowałoby uznaniem interpretowanego zwolnienia za podmiotowe, adresowanego tylko do podmiotów uprawnionych do zarządzania portfelem i ryzykiem alternatywnej spółki inwestycyjnej, czyli tylko ZAFI, a samo pojęcie zarządzania ograniczałoby się jedynie do zarządzania portfelem i ryzykiem ZAFI. Tak wąskie, jak przyjęto w zaskarżonej interpretacji rozumienie pojęcia zarządzania pozostaje w sprzeczności z Dyrektywą 112. Nie budzi bowiem wątpliwości, że szeroka jego definicja miała na celu zwolnienie wszelkich usług immanentnie związanych z usługami zarządzania funduszem i jego aktywami, tak by konsumenci nie byli obciążeni kwotą podatku VAT niezależnie od tego, czy usługi te świadczone są przez fundusz lub podmiot nim zarządzający, czy też przez podmiot zewnętrzny pod warunkiem, że są to usługi specjalistyczne, nierozerwalnie związane z zarządzaniem funduszami. Ponadto zaskarżona interpretacja pozostaje w opozycji również do powołanego orzecznictwa TSUE. Widać to zwłaszcza wtedy, gdy organ za warunek zwolnienia czynności dodatkowych opisanych w pkt 2 załącznika I do Dyrektywy ZAFI uznaje wykonywanie przez dany podmiot jedynie czynności zarządzania portfelem inwestycyjnym oraz ryzykiem. Przy czym stanowisko organu w tym zakresie stoi w sprzeczności nie tylko z powołanym orzecznictwem TSUE, ale również z przedmiotowym charakterem zwolnienia przewidzianego w 43 ust. 1 pkt 12 ustawy o VAT. Tym samym, Sąd nie podzielił stanowiska organu interpretacyjnego, że poprzez zarządzenie alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi należy rozumieć wyłącznie zarządzanie portfelem lub zarządzanie ryzykiem. Dyrektywa ZAFI określa bowiem jedynie minimalny zakres funkcji w zakresie zarządzania inwestycyjnego, które musi wykonywać zarządzający alternatywnym funduszem inwestycyjnym. Natomiast inne usługi wykonywane na rzecz funduszy, również mogą być uznane za usługi zarządzania w sytuacji gdy - jak wynika to z orzecznictwa TSUE - spełniają szczególną i istotną funkcję zarządzania funduszem inwestycyjnym. Na gruncie rozpoznawanej sprawie odwołać się należy do powołanego w skardze orzeczenia TSUE z 7 marca 2013 r. w sprawie C-275/11 (GfBk Gesellschaft für Börsenkommunikation mbH przeciwko Finanzant Bayreuth). Podkreślić należy, że w wyroku tym TSUE dopuścił możliwość uznania za usługi w zakresie zarządzania funduszami inwestycyjnymi - usługi doradztwa inwestycyjnego na rzecz tych funduszy, o ile stanowią one odrębną całość oraz spełniają szczególne i istotne funkcje zarządzania. W tym miejscu zauważyć trzeba, że we wniosku o interpretację, przedstawiając zdarzenie przyszłe, Skarżący jednoznacznie wskazała, że usługi analityczne, które zamierza świadczyć: - stanowią podstawę podejmowania decyzji inwestycyjnych, - są niezbędne do świadomego podejmowania decyzji inwestycyjnych, - są specyficzne dla działalności w zakresie zarzadzania funduszami inwestycyjnymi, Nie można więc zgodzić się z DKIS, że mają one charakter informacyjny, konsultacyjny, a zakresu Usług analitycznych nie wskazuje aby Wnioskodawca podejmował wiążące decyzje dla AFI lub ZAFI związane z zarządzaniem portfelem inwestycyjnym lub zarządzaniem ryzykiem. Z opisu zdarzenia przedstawionego we wniosku o interpretację wyraźnie wynika, że świadczone przez Skarżąca usługi są specyficzne dla zarządzania funduszami i spełniają szczególną i istotną funkcję zarządzania. Stanowią bardzo istotny element procesu decyzyjnego w zakresie inwestycji. W konsekwencji, w świetle powołanego orzeczenia TSUE należało uznać, że tego rodzaju usługi analityczne korzystają ze zwolnienia z opodatkowania. Pamiętać również należy, że organ interpretacyjny związany jest stanem faktycznym lub zdarzeniem przyszłym przedstawionym we wniosku (art. 14b § 2 i art. 14c § 1 O.p.). Tym samym, mając na uwadze cel wprowadzenia zwolnienia, jego przedmiotowy charakter, orzecznictwo TSUE, Sąd nie podzielił stanowiska organu interpretacyjnego, co do wykładni art. 43 ust. 1 pkt 12 ustawy o VAT, na gruncie opisanego we wniosku o interpretację zdarzenia przyszłego. Rozpoznając ponownie sprawę, DKIS uwzględni powyższe stanowisko Sądu. W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 146 § 1 w zw. z art. 145 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a. uchylił zaskarżoną interpretację. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200, art. 205 § 4 p.p.s.a. w związku z § 3 ust. 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 16 sierpnia 2018 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1687). Koszty te stanowiły w sprawie wpis sądowy w wysokości 200 zł oraz koszty zastępstwa procesowego w wysokości 480 zł.