III SA/Wa 2454/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Andrzej Cichoń (sprawozdawca), Sędziowie sędzia WSA Dariusz Czarkowski, sędzia WSA Maciej Kurasz, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 14 marca 2024 r. sprawy ze skargi M.G. na postanowienie Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia [...] września 2023 r. nr [...] w przedmiocie pozostawienia bez rozpatrzenia wniosku o udzielenie interpretacji indywidualnej w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych oddala skargę.

Pismem z dnia 31 marca 2023 r. M.G. (zwany dalej: "Skarżącym", "Wnioskodawcą" lub "Stroną") wniósł do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (zwanego dalej: "Dyrektorem KIS" lub "Organem") wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej prawa podatkowego w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych. We wniosku Skarżący wskazał, że prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą, opodatkowaną w formie podatku liniowego. Od 6 lat świadczy usługi na rzecz niemieckiego podmiotu M. G. w ramach współpracy między niezależnymi przedsiębiorcami. Skarżący oświadczył, że w czerwcu 2022 r. otrzymał od wskazanego kontrahenta nieodpłatnie pochodne instrumenty finansowe. Z umowy V. wynikało, że ich posiadacze nie uzyskują prawa do nabycia akcji spółki P. G., lecz otrzymują tzw. "opcje wirtualne", tj. roszczenia o zapłatę określonej kwoty gotówką lub przyznaniem świadczenia niepieniężnego pod warunkiem ich realizacji. Strona podała, że z zastrzeżeniem dziedziczenia, rozdysponowanie obciążeń, jak również ustalenia finansowo równoważne do zbycia i obciążenia dotyczące wirtualnych opcji jest zabronione. Wskazane instrumenty finansowe mają zostać zrealizowane ze względu na okoliczność połączenia P. G. Otrzymane opcje nie są równoznaczne z uprawnieniem do uczestnictwa, głosowania, podziału zysku lub innych praw akcjonariuszy. W oparciu o powyższy stan faktyczny Skarżący sformułował następujące pytanie: Czy ewentualne przychody podlegające opodatkowaniu po stronie Skarżącego z tytułu nabycia i realizacji praw z opcji wirtualnych w ramach V., powstaną tylko w momencie wypłaty kwot rozliczeń i stanowić będą przychód z kapitałów pieniężnych w rozumieniu art. 17 ust. 1 pkt 10 ustawy z dn. 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2022, poz. 2647 ze zm., dalej jako: u.p.d.o.f.), podlegający opodatkowaniu z zastosowaniem 19% stawki podatkowej zgodnie z art. 30b ust. 1 u.p.d.o.f. i zadeklarowaniu zgodnie z art. 30b ust. 6 dopiero w zeznaniu rocznym? We własnym stanowisku Strona wskazała, że jej zdaniem ewentualny przychód podlegający opodatkowaniu po stronie Wnioskodawcy z tytułu nabycia i realizacji praw z opcji wirtualnych w ramach V., powstanie tylko w momencie wypłaty kwoty rozliczenia i stanowić będzie przychód z kapitałów pieniężnych w rozumieniu art. 17 ust. 1 pkt 10 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podlegający opodatkowaniu z zastosowaniem 19% stawki podatkowej zgodnie z art. 30b ust. 1 ww. ustawy i zadeklarowaniu zgodnie z jej art. 30b ust. 6 dopiero w zeznaniu rocznym. Zdaniem Skarżącego prawo do otrzymania kwoty rozliczenia w związku z realizacją uprawnień z opcji wirtualnych w ramach V. wypełnia przesłanki do uznania go za pochodne instrumenty finansowe w rozumieniu art. 5a pkt 13 u.p.d.o.f. W ocenie Skarżącego prawa wynikające z umów cywilnoprawnych zawieranych w ramach V. mogą być po spełnieniu warunków określonych w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o obrocie instrumentami finansowymi kwalifikowane jako pochodne instrumenty finansowe. W związku z tym prawo do otrzymania kwoty rozliczenia w związku z realizacją praw wynikających z opcji wirtualnych w ramach V. kwalifikuje się zarówno: a. jako instrument finansowy w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o obrocie instrumentami finansowymi, gdyż jest instrumentem pochodnym, którego instrumentem bazowym są wskaźniki finansowe spółki i jest wykonywany przez rozliczenie pieniężne, jak również, b. jako instrument pochodny w rozumieniu art. 3 pkt 28a ustawy o obrocie instrumentami finansowymi, ze względu na to, że prawa przyznawane w ramach programu są prawami majątkowymi, których cena zależy bezpośrednio od wartości wskaźników finansowych. Pismem z dnia 29 czerwca 2023 r. Organ wezwał Skarżącego do uzupełnienia braków formalnych wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej- w terminie 7 dni od dnia otrzymania - poprzez doprecyzowanie i uzupełnienie opisu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, tj. wskazanie: a) którego roku/lat dotyczy wniosek? b) czy Skarżący ma nieograniczony obowiązek podatkowy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w rozumieniu art. 3 ust. 1 i ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych? c) jaki jest główny rodzaj prowadzonej przez Skarżącego działalności gospodarczej i jakiego rodzaju usługi Skarżący świadczy na rzecz niemieckiego podmiotu? d) czy Skarżący posiada udziały w wymienionych w opisie spółkach i czy z tymi spółkami wiążą Skarżącego umowy, jeśli tak to jaki jest zakres tych umów? e) jakie są warunki i zasady przyznania Skarżącemu opcji wirtualnych? f) czy przyznane opcje wirtualne mają określoną wartość rynkową na moment przyznania i czy będą zbywalne? W odpowiedzi na wezwanie pismem z dnia 5 lipca 2023 r. Skarżący udzielił następujących odpowiedzi: "a) Wnioskodawca oznajmia, że wniosek dotyczy 2022 i 2023 roku. b) Wnioskodawca posiada nieograniczony obowiązek podatkowy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w rozumieniu art. 3 ust. 1 i ust. 1 a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. c) Główny rodzaj prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej mieści się w zakresie czynności objętych kodem PKD 63.11.Z - Przetwarzanie danych; zarządzanie stronami internetowymi (hosting) i podobna działalność. d) Otrzymane opcje nie są równoznaczne z uprawnieniem do uczestnictwa, głosowania, podziału zysku lub innych praw akcjonariuszy. Tym samym Wnioskodawca nie posiada udziałów w wymienionych w opisie spółkach. Wnioskodawca ma zawartą umowę współpracy z M. G., świadcząc na jej rzecz usługi jako niezależny przedsiębiorca. Ponadto Wnioskodawca zawarł V. z M. G. oraz P. G. W ramach wspomnianego porozumienia otrzymał nieodpłatnie od kontrahenta pochodne instrumenty finansowe. e) P. G. wprowadziła plan opcji wirtualnych ("V."). Wnioskodawca jest kontrahentem M. G. i stał się uczestnikiem oraz beneficjentem w ramach V. Wnioskodawcy przyznano opcje wirtualne zgodnie z listem przydziału z dnia 15.07.2022 r. Przydział, jak również wszelkie dodatkowe umowy i zobowiązania związane z V. dotyczą P. G. oraz spółek zależnych (w tym M. G.). Wskazane instrumenty finansowe mają zostać zrealizowane ze względu na okoliczność połączenia P. G. z G. G. f) Przyznane opcje wirtualne nie mają określonej wartości rynkowej na moment przyznania, dopiero po wykonaniu możliwych do zrealizowania wirtualnych opcji posiadacz ma roszczenie o zapłatę wobec P. G. ustaloną w następujący sposób: Z = A x (E - B) gdzie: Z = udział w zysku (kwota Udziału w zysku w EUR) A = liczba opcji (liczba wirtualnych opcji możliwych do wykonania, które zostały łącznie zostały zrealizowane przez danego posiadacza) E = wpływy z tytułu wyjścia proporcjonalne wpływy z tytułu wyjścia przypisane do każdej opcji, które zostaną obliczone według następującego wzoru: E - (e- /k) (s + o) gdzie: e = wpływy (łączna cena zakupu zapłacona na rzecz akcjonariuszy w przypadku S. lub wszelkie wpływy wypłacone akcjonariuszom (w formie dywidendy lub wpływy z likwidacji) w wyniku wyjścia z transakcji na aktywach; k = koszty (wydatki ponoszone przez akcjonariuszy lub P. G. za doradztwo prawne lub podatkowe oraz inne koszty transakcji) s = pierwotny kapitał zakładowy (w przypadku S. liczba akcji w sprzedanych akcji P. G., a w przypadku A. kwota kapitału zakładowego P. G., w każdym przypadku na dzień dnia wystąpienia Zdarzenia Wykonania) o = opcje (liczba wszystkich możliwych do wykonania opcji wirtualnych) B = cena bazowa (odpowiada kwocie określonej jako cena bazowa w liście przydziału). Opcje wirtualne są niezbywalne z zastrzeżeniem dziedziczenia. Rozdysponowanie i obciążenia, jak również ustalenia finansowo równoważne do zbycia i obciążenia (w szczególności sprzedaż, przeniesienie, zastawienie, przyznanie subpartycypacji lub ustanowienie escrow) dotyczące Wirtualnych Opcji są zabronione. II. ewentualny przychód podlegający opodatkowaniu z tytułu nabycia i realizacji praw z Opcji Wirtualnych w ramach V., powstanie tylko w momencie wypłaty kwoty rozliczenia i stanowić będzie przychód z kapitałów pieniężnych w rozumieniu art. 17 ust. 1 pkt 10 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podlegający opodatkowaniu z zastosowaniem 19% stawki podatkowej zgodnie z art. 30b ust.1 ww. ustawy i zadeklarowaniu zgodnie z jej art. 30b ust. 6 dopiero w zeznaniu rocznym." Postanowieniem z dnia [...] lipca 2023 r. Organ pozostawił wniosek Skarżącego bez rozpatrzenia wskazując, że Skarżący nie uzupełnił wszystkich braków formalnych wniosku i dlatego wydanie interpretacji indywidualnej nie jest możliwe. Skarżący wniósł zażalenie na powyższe postanowienie. Dyrektor KIS postanowieniem z dnia [...] września 2023 r. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu wydanego rozstrzygnięcia Organ stwierdził, że Skarżący nie uzupełnił wniosku o wszystkie elementy wskazane w wezwaniu. Odnosząc się do pytania z punktu I lit. c wezwania Organ stwierdził, że w odpowiedzi Skarżący wskazał główny rodzaj prowadzonej przez siebie działalności lecz nie odpowiedział na drugą część pytania odnośnie tego jaki rodzaj usług świadczy na rzecz niemieckiego podmiotu. Oceniając natomiast odpowiedź z punktu I lit. d wezwania Organ stwierdził, że Skarżący nie odpowiedział na powyższe pytanie wyczerpująco, tj. nie udzielił odpowiedzi odnośnie tej części pytania, która dotyczyła kwestii jaki jest zakres zawartych umów. Z udzielonej przez Stronę odpowiedzi nie wynika, jakie są warunki i zasady przyznania Skarżącemu opcji wirtualnych. W ocenie Organu przedstawiony opis we wniosku pozostaje nadal dość ogólny i nie przedstawia w sposób wyczerpujący i jednoznaczny zindywidualizowanych, konkretnych okoliczności stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego. Pomimo uzupełnienia w dalszym ciągu wniosek Skarżącego zawiera braki, które uniemożliwiły Organowi wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego. Organ podkreślił, że w ramach postępowania w sprawie wydania interpretacji indywidualnej nie mają zastosowania przepisy o postępowaniu dowodowym. Jedynym przewidzianym w ramach omawianej procedury narzędziem służącym "ustaleniu" przez organ podstawy faktycznej rozstrzygnięcia jest wezwanie - na podstawie art. 169 § 1 w zw. z art. 14h ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2651 z późn. zm., dalej jako: "O.p.") - do uzupełnienia braków wniosku. Udzielone przez Skarżącego odpowiedzi na postawione w wezwaniu pytania nie wyjaśniają wszystkich okoliczności sprawy i tym samym pomimo podjętej w wezwaniu przez Organ próby dokonania przez Skarżącego skonkretyzowania opisu okoliczności sprawy, Skarżący nie podał wskazanych szczegółowych okoliczności sprawy istotnych z punktu widzenia interpretacji przepisów materialnego prawa podatkowego, które miały stanowić przedmiot interpretacji indywidualnej. Zdaniem Organu uniemożliwiło to ocenę skutków podatkowych w kontekście wskazanych przez Skarżącego przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i ocenę jego stanowiska w sprawie w odniesieniu do pytania zawartego we wniosku. Na podstawie przedstawionej przez Skarżącego treści wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej i jego częściowego uzupełnienia Organ nie mógł dokonać merytorycznego rozstrzygnięcia. Pismem z dnia 10 października 2023 r. Skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na powyższe postanowienie wnosząc o jego uchylenie w całości wraz z poprzedzającym je postanowieniem. Nadto w skardze zawarto wniosek o zasądzenie kosztów postępowania sądowego. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie: 1. art. 120. 121 § 1 i 124 o.p. poprzez brak dostatecznego wyjaśnienia przez organ przyczyn pozostawienia wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej bez rozpoznania; 2. art. 14b § O.p. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie polegające na uznaniu, że zdarzenie przyszłe przedstawione we wniosku nie pozwala na prawidłowe dokonanie oceny stanowiska Wnioskodawcy oraz że Wnioskodawca nie odpowiedział w pełni na pytania zadane w wezwaniu do uzupełnienia braków formalnych, 3. art. 120 i 121 § 1 w zw. z art. 169 § 4 w zw. z art. 14h O.p. poprzez utrzymanie w mocy postanowienia o pozostawieniu bez rozpatrzenia wniosku, mimo że wcześniej w odniesieniu do analogicznych stanów faktycznych/zdarzeń przyszłych, ten sam Organ interpretacyjny wydawał interpretacje indywidualne w podobnych przypadkach. W odpowiedzi na skargę Organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie. Stosownie do art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 1634 z późn. zm.; dalej "P.p.s.a.") sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W ramach swej kognicji sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania. Z kolei zgodnie z art. 134 § 1 P.p.s.a., Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Zobowiązany jest natomiast do wzięcia z urzędu pod uwagę wszelkie naruszenia prawa, w tym także te niepodniesione w skardze, które są związane z materią zaskarżonych aktów administracyjnych. Uwzględnienie skargi następuje w przypadkach naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a P.p.s.a.), naruszenia prawa, dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (art. 145 § 1 pkt. 1 lit. b P.p.s.a.), oraz innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. c P.p.s.a.). W przypadkach, gdy zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach, sąd stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia (art. 145 § 1 pkt. 2 P.p.s.a.). Natomiast w razie nieuwzględnienia skargi w całości albo w części sąd oddala skargę odpowiednio w całości albo w części (art. 151 P.p.s.a.). Przedmiotem sporu pomiędzy Skarżącym, a organem jest to czy organ prawidłowo w rozpoznawanej sprawie pozostawił wniosek Skarżącego o wydanie interpretacji indywidualnej bez rozpatrzenia. Organ odwoławczy podnosił, że prawidłowo na podstawie art. 169 § 1 w zw. z art. 14h O.p. pozostawiono wniosek bez rozpatrzenia z uwagi na nieuzupełnienie braków powyższego wniosku. Wniosek o wydanie interpretacji miał być niekompletny, a w związku z tym wezwano Skarżącego o uzupełnienie stanu faktycznego przedstawionego we wniosku poprzez jednoznaczne wskazanie odpowiedzi na pytania ujęte w wezwaniu. Zdaniem Organu Skarżący nie podał wskazanych szczegółowych okoliczności sprawy istotnych z punktu widzenia interpretacji przepisów materialnego prawa podatkowego, które miały stanowić przedmiot interpretacji indywidualnej. Uniemożliwiło to ocenę skutków podatkowych w kontekście wskazanych przez Skarżącego przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i ocenę jego stanowiska w sprawie w odniesieniu do pytania zawartego we wniosku. Z tego względu wydanie interpretacji nie było możliwe. Z kolei Skarżący twierdził, że wniosek zawierał wszystkie elementy niezbędne do wydania interpretacji indywidualnej a organ niezasadnie wzywał do jego uzupełnienia. Poza tym odpowiedział na wszystkie pytania zawarte w wezwaniu a organ nie wyjaśnił dostatecznie przyczyn pozostawienia wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej bez rozpoznania. Zgodnie z art. 14b § 1 O.p. organ interpretacyjny, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). Wniosek w tej sprawie może dotyczyć zaistniałego stanu faktycznego lub zdarzeń przyszłych (art. 14b § 2 O.p.). Co istotne w niniejszej sprawie, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego (art. 14b § 3 O.p.). Przyjmuje się, że w ramach postępowania, którego przedmiotem jest udzielenie interpretacji, organ podatkowy nie prowadzi postępowania dowodowego zmierzającego do ustalenia stanu faktycznego, lecz odnosi się wyłącznie do stanu faktycznego opisanego we wniosku. Bez znaczenia jest to, czy opisane zdarzenia rzeczywiście wystąpiły lub wystąpią, a ich przebieg był/będzie rzeczywiście taki jak przedstawiony przez autora. W postępowaniu tym organ przyjmuje do wiadomości okoliczności wskazane przez wnioskodawcę. Nie bada i nie szuka potwierdzenia ich prawdziwości czy wiarygodności. Co istotne, opisując stan faktyczny w celu uzyskania interpretacji wnioskodawca bierze na siebie odpowiedzialność za jego kompletność i wszelkie nieścisłości. Wyłącznie od jego decyzji zależy, jakie informacje znajdą się w opisie stanu faktycznego. Przepis art. 14b § 3 O.p. jednoznacznie wymaga tylko tego, aby opis ten był wyczerpujący. Jedyną dopuszczalną ingerencją organu podatkowego w opisany przez wnioskodawcę stan faktyczny jest uznanie go za niewyczerpujący, co stanowi brak formalny wniosku o interpretację, podlegający uzupełnieniu w trybie art. 169 O.p (por. wyrok NSA z dnia 21 stycznia 2016 r., sygn. akt I FSK 1915/14). Z treści przepisów regulujących wydawanie interpretacji indywidulanych wynika, że organ podatkowy nie tyle wyjaśnia podatnikowi w jaki sposób należy interpretować konkretny przepis prawa podatkowego, co raczej wskazuje w jaki sposób należy zakwalifikować prawnie konkretny opisany przez podatnika stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe. Przyjąć zatem należy, że interpretacja jest dokonywana wyłącznie na podstawie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku o udzielenie interpretacji. Wiąże on zarówno organ interpretujący, jak i sąd administracyjny, dokonujący kontroli interpretacji (por. wyrok NSA z dnia 24 lutego 2016 r., sygn. akt II FSK 3871/13). Zatem przedstawionego stanu faktycznego podatkowe organy interpretacyjne, następnie także sądy administracyjne, nie mogą zmieniać, uzupełniać, weryfikować (por. wyrok NSA z dnia13 lipca 2016 r., sygn. akt II FSK 1621/14). Co więcej, organ interpretacyjny nie ma prawa do kwestionowania przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego, nawet jeżeli byłoby mu wiadomo z urzędu, że opis ten nie pokrywa się z rzeczywistością (por. wyrok WSA w Poznaniu z dnia 15 listopada 2016 r., sygn. akt I SA/Po 708/16). Wskazany w art. 14b § 3 O.p. zdanie pierwsze obowiązek wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego, oznacza, że organ interpretacyjny nie jest uprawniony do ustalania faktów (zdarzenia przyszłego) w sprawie, a jedynie do interpretacji tychże faktów przedstawionych przez wnioskodawcę. Jeśli zaś stan faktów przedstawiony we wniosku budzi wątpliwości, jest niepełny, organ interpretacyjny ma prawo w trybie art. 14h O.p. w zw. z art. 169 § 1 O.p. wezwać wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku. Nie może sam ich uzupełniać w oparciu o domysły, czy przypuszczenia (por. wyrok WSA w Łodzi z dnia 23 stycznia 2018 r. sygn. akt I SA/Łd 1065/17). Brak wyraźnego i zindywidualizowanego tła faktycznego (rozumianego jako zaistniały stan faktyczny oraz zdarzenie przyszłe), stanowiącego podstawę kwalifikacji prawnopodatkowej w ramach procesu wydawania interpretacji indywidualnej oznacza, że nie można zasadnie oczekiwać od organu podatkowego odpowiedzi na postawione pytania. Ustawodawca stworzył jednak podmiotowi występującemu z wnioskiem o wydanie interpretacji możliwość uzupełnienia popełnionych uchybień, co stanowi przejaw prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie do organu. W trybie art. 169 § 1 O.p. nie jest dopuszczalne żądanie od wnioskodawcy modyfikowania stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) przedstawionego we wniosku, ani przedstawionej we wniosku oceny prawnej stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). W tym trybie organ może żądać jedynie uzupełnienia wniosku o takie elementy, bez których nie jest możliwa ocena, czy stanowisko przedstawione we wniosku i ocena prawna są prawidłowe (por. wyrok NSA z dnia 15 maja 2018 r., sygn. akt II FSK 1127/16). Zgodnie z art. 14g § 1 O.p. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej niespełniający wymogów określonych w art. 14b § 3 O.p. lub innych wymogów określonych przepisami prawa pozostawia się bez rozpatrzenia. Zastosowanie tego uregulowania musi być jednak poprzedzone wspomnianym wcześniej wezwaniem zainteresowanego do uzupełnienia braków według wskazań organu interpretacyjnego, gdzie podstawą prawną wezwania jest art. 169 § 1 O.p. Ostatni z przywołanych przepisów stanowi z kolei, że jeżeli podanie nie spełnia wymogów określonych przepisami prawa, organ interpretacyjny wzywa wnoszącego podanie do usunięcia braków w terminie 7 dni, z pouczeniem, że niewypełnienie tego warunku spowoduje pozostawienie podania bez rozpatrzenia. Wynika stąd, że pozostawienie wniosku bez rozpatrzenia może nastąpić co do zasady wtedy, gdy wnioskodawca nie uzupełni wniosku według zaleceń organu wydającego interpretację w wyznaczonym przez niego terminie. Przyjmuje się również, że pozostawienie wniosku bez rozpatrzenia powinno nastąpić także wówczas, gdy wnioskodawca prawidłowo wezwany do uzupełnienia braków formalnych wniosku uzupełnił go tylko częściowo, powielił w odpowiedzi na wezwanie argumentację zawartą we wniosku. (por. K. Teszner. Art. 14 (g). W: Ordynacja podatkowa. Komentarz aktualizowany. System Informacji Prawnej LEX, 2018). W pierwszej kolejności, Sad wyjaśnia, że organ prawidłowo stwierdził, że wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej Strony wymaga uzupełnienia. Przedstawiony przez Skarżącego opis stanu faktycznego nie dostarczał informacji dotyczących tego jakie konkretnie instrumenty Skarżący nabywa i jakie umowy łączą go z przedsiębiorcą, od którego miał otrzymać instrument finansowe oraz jakie były okoliczności ich nabycia. Wątpliwości Skarżącego dotyczyły kwestii, czy jego przychody z tytułu nabycia i realizacji praw z Opcji Wirtualnych w ramach V., powstaną tylko w momencie wypłaty kwot rozliczeń i stanowić będą przychód z kapitałów pieniężnych w rozumieniu art. 17 ust. 1 pkt 10 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych a zatem zakres pytań sformułowany przez organ znajdował swoje uzasadnienie w okolicznościach sprawy. W ocenie Sądu na podstawie informacji udzielonych przez Skarżącego we wniosku oraz w piśmie uzupełniającym nie można precyzyjnie określić jaki charakter mają ,,opcje wirtualne" nabywane przez Stronę. Skarżący dokonał własnej oceny charakteru tych opcji nie przedstawiając jednak ich cech pozwalających Organowi na ocenę, czy faktycznie ,,opcje wirtualne" stanowią instrumenty pochodne w rozumieniu krajowych przepisów prawa materialnego. Odpowiedź na kolejne pytanie organu, (Jakie są warunki i zasady przyznania Panu opcji wirtualnych?) nie była, zdaniem Sądu, wystarczająco konkretna, bowiem nie wynikało z niej chociażby, jakie są podstawowe postanowienia tych umów pozwalających ocenić, czy w istocie mają one charakter instrumentów pochodnych. Skarżący nie odniósł się w pełni do pytania Organu zawartego w punktach I lit. c, d i e wezwania. Wskazanie, że Strona ma zawartą umowę o współpracy i że świadczy usługi jako niezależny przedsiębiorca jest zbyt ogólne i nie precyzuje jakiego rodzaju usługi świadczone są na rzecz niemieckiego kontrahenta, jakie są warunki zawartych umów oraz jakie są warunki zasady przyznania opcji wirtualnych. Tymczasem, słusznie uznał organ, że okoliczności te są niezbędne do przeprowadzenia rzetelnej oceny prawnopodatkowej przedstawionego we wniosku stanu faktycznego. W ocenie Sądu na podstawie informacji udzielonych przez Stronę nie można precyzyjnie określić, czy opcje udziału mają charakter instrumentów pochodnych i czy ich nabycie będzie stanowiło przychód z kapitałów pieniężnych w rozumieniu art. 17 ust. 1 pkt 10 u.p.d.o.f. Stąd też organ prawidłowo pozostawił wniosek Skarżącego bez rozpatrzenia. Mając na uwadze powyższe, wobec braku naruszenia prawa, dającego podstawy do uchylenia zaskarżonego postanowienia, także tych które Sąd jest zobowiązany uwzględnić z urzędu, działając na podstawie art. 151 p.p.s.a., Sąd oddalił skargę orzekając, jak w sentencji wyroku. Orzeczenia powołane w niniejszym uzasadnieniu są opublikowane w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych (CBOSA) pod adresem internetowym http://orzeczenia.nsa.gov.pl.