III SA/Wa 2438/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Maciej Kurasz, Sędziowie sędzia WSA Ewa Izabela Fiedorowicz (sprawozdawca), asesor WSA Agnieszka Sułkowska, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 7 marca 2024 r. sprawy ze skargi B. W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] sierpnia 2023 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania od pisma dotyczącego nadpłaty w podatku od nieruchomości oddala skargę

Przedmiotem skargi B.W. (dalej: strona lub skarżąca) jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. (dalej SKO lub organ odwoławczy) z [...] sierpnia 2023 r., znak: [...], stwierdzające niedopuszczalność odwołania wniesionego od pisma Prezydenta W. z 18 maja 2023 r. wzywającego do wskazania numeru rachunku bankowego. Z uzasadnienia powyższego postanowienia wynikało, że pismem z 18 maja 2023 r. znak: [...], Prezydent W. zwrócił się do strony z prośbą o wskazanie numeru rachunku bankowego wraz z danymi jego właściciela, na który ma zostać zwrócona nadpłata w kwocie 869,00 zł, w związku z decyzją w sprawie umorzenia postępowania podatkowego, dotyczącego ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego z tytułu podatku od nieruchomości na rok 2017 z [...] kwietnia 2023 r., nr [...]. Pismem z 5 czerwca 2023 r. skarżąca zakwestionowała powyższe pismo Prezydenta W., podnosząc, że nie dokonała nadpłaty, a zwrot wskazanej kwoty przez organ jest zmuszeniem jej do popełnienia przestępstwa przeciwko Skarbowi Państwa. Po zapoznaniu się z aktami sprawy SKO powołując się na przepisy ustawy z 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U.2023.2383 z późn. zm.; dalej: O.p.), uznało powyższe pismo za środek zaskarżenia. Wskazało, że odwołanie jest środkiem zaskarżenia przysługującym od decyzji podatkowych (art. 220 § 1 O.p.). Z kolei, zgodnie z art. 236 § 1 O.p. na wydane w toku postępowania postanowienie służy zażalenie, gdy ustawa tak stanowi. Organ wyjaśnił stronie, że Ordynacja podatkowa nie przewiduje możliwości złożenia odwołania lub zażalenia na pismo, w którym organ podatkowy zwrócił się o wskazanie numeru rachunku bankowego wraz z danymi jego właściciela, celem zwrotu nadpłaty. W rezultacie SKO stwierdziło, że od pisma Prezydenta W. z 18 maja 2023 r., znak: [...], stronie nie przysługuje ani odwołanie, ani zażalenie. Zatem zgodnie z art. 228 § 1 pkt 1 O.p. SKO stwierdziło niedopuszczalność odwołania. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, strona powyższemu postanowieniu zarzuciła, że organ w treści tegoż postanowienia nie podał powodu umorzenia postępowania podatkowego dotyczącego podatku od nieruchomości, który "jest opłacany w oparciu o wydaną przez Urząd Decyzję" SKO w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: skarga nie zasługiwała na uwzględnienie. Zaskarżone postanowienie odpowiada bowiem prawu. Należy podkreślić z uwagi na treść skargi, że przedmiotem kontroli sądu w niniejszej sprawie jest postanowienie SKO stwierdzające niedopuszczalność odwołania strony wniesionego od pisma Prezydenta W. z 18 maja 2023 r. wzywającego skarżącą do wskazania numeru rachunku bankowego. Niniejsza sprawa zatem nie dotyczy decyzji w sprawie umorzenia postępowania podatkowego, w przedmiocie ustalenia zobowiązania podatkowego z tytułu podatku od nieruchomości na rok 2017 z [...] kwietnia 2023 r., nr [...]. Skoro w sprawie teka decyzja o umorzeniu została wydana, to w jej treści organ wskazał powody umorzenia postępowania podatkowego, a w razie braku wymaganego uzasadnienia – strona miała prawo zaskarżyć powyższą decyzję. Tymczasem w sprawie niniejszej strona zaskarżyła pismo Prezydenta W. z 18 maja 2023 r. znak: [...], wzywające do wskazania numeru rachunku bankowego celem dokonania zwrotu nadpłata w związku z powyższą decyzją z [...] kwietnia 2023 r. w sprawie umorzenia postępowania podatkowego. Przepisy prawa, jak słusznie wskazało SKO, nie przewidują natomiast środków zaskarżenia tego typu pisma, w szczególności w postaci odwołania. Odwołanie jest środkiem zaskarżenia przysługującym od decyzji podatkowych (art. 220 § 1 O.p.). Na podstawie art. 228 § 1 O.p., organ odwoławczy stwierdza w formie postanowienia niedopuszczalność odwołania. Prawidłowo organ w zaskarżonym postanowieniu wyjaśnił skarżącej, że Ordynacja podatkowa nie przewiduje możliwości złożenia odwołania lub zażalenia na pismo, w którym organ podatkowy zwrócił się o wskazanie numeru rachunku bankowego wraz z danymi jego właściciela, na który ma zostać zwrócona nadpłata. W rozumieniu Ordynacji podatkowej odwołanie stanowi jeden ze środków prawnych, który umożliwia weryfikację decyzji podatkowych. Powołana ustawa nie zawiera unormowań dopuszczających wniesienie odwołania od aktów niestanowiących decyzji lub od innych czynności organów podatkowych. Organ podatkowy zatem - w wypadku wniesienia odwołania od takich aktów lub czynności - powinien stwierdzić w formie postanowienia niedopuszczalność odwołania (art. 228 § 1 pkt 1 O.p.), a jeżeli takiego postanowienia nie wydał, powinien wydać decyzję o umorzeniu postępowania odwoławczego (art. 233 § 1 pkt 3 O.p.) (zob. uchwała składu 5 sędziów NSA w Warszawie z 28 października 2002 r., FPK 6/02). Powtórzyć przy tym należy, w kontekście treści skargi, że postanowienie o stwierdzeniu niedopuszczalności odwołania (czy też zażalenia) ma charakter jedynie formalny. W takim przypadku kontrola sądu administracyjnego ogranicza się do zbadania zgodności z prawem formalnego aktu (w tej sprawie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania). Tym samym zarzuty formułowane w skardze o brakach w uzasadnieniu decyzji o umorzeniu postępowania podatkowego - na etapie badania zasadności niedopuszczalności odwołania - nie mogą być poddane ocenie SKO ani też nie mogą być przedmiotem oceny sądu. Strona wszelkie zarzuty i argumentację odnośnie do decyzji o umorzeniu postępowania podatkowego powinna przedstawić w odwołaniu od tej właśnie decyzji merytorycznej. Reasumując, sąd nie dopatrzył się w niniejszej sprawie naruszeń przepisów prawa materialnego czy procesowego, które uzasadniałyby wyeliminowanie zaskarżonego rozstrzygnięcia z obrotu prawnego. Postanowienie organu znajduje oparcie w przepisach prawa. Z tych względów, sąd orzekł jak w wyroku na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U.2023.1634 z późn. zm.; dalej p.p.s.a.). Podstawą rozpoznania skargi w trybie uproszczonym był art. 119 pkt 3 p.p.s.a., sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym (na posiedzeniu niejawnym), jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty (...). Orzeczenia sądów administracyjnych, powołane w niniejszym uzasadnieniu, dostępne są w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych CBOSA pod adresem http://orzeczenia.nsa.gov.pl .