III SA/Wa 2325/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Agnieszka Góra - Błaszczykowska po rozpoznaniu w dniu 16 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B.O. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] maja 2016 r. Nr [...] w przedmiocie określenia przybliżonej kwoty zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2010 r. i dokonania zabezpieczenia jej na majątku podatnika postanawia odrzucić skargę

Skarżąca B.O. pismem z 6 grudnia 2016 r. została wezwana do wykonania zarządzenia Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 2 grudnia 2016r., o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 zł. W wezwaniu zawarto pouczenie, że nieuiszczenie wpisu w terminie siedmiu dni, od dnia doręczenia wezwania, spowoduje odrzucenie skargi. Wezwanie zostało wysłane do Skarżącej 6 grudnia 2016 r. na adres pełnomocnika r. pr. D.K. i doręczone 12 grudnia 2016 r. (k. 126 akt sądowych). Jak wynika z ewidencji księgowej Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie dotyczącej opłat sądowych, do 27 lutego 2016 r. Skarżąca nie uiściła należnego wpisu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: W myśl art. 230 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. powoływanej dalej jako "P.p.s.a."), od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem takim jest między innymi skarga. Jeśli należny wpis nie został uiszczony, wzywa się wnoszącego skargę do jego uiszczenia. W myśl natomiast art. 220 § 3 P.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu od skargi. Termin siedmiodniowy do uiszczenia wpisu rozpoczął bieg 13 grudnia 2016 r. i upłynął z dniem 19 grudnia 2016 r. (poniedziałek). Wpis od skargi w sprawie niniejszej nie został uiszczony. Sąd był zatem zobligowany, na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a., orzec, jak w sentencji.