III SA/Wa 2290/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jarosław Trelka, po rozpoznaniu w dniu 6 grudnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi P.C. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia [...] lipca 2022 r., nr [...] w przedmiocie określenia przybliżonej kwoty zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za okresy rozliczeniowe od stycznia do grudnia 2018 r. oraz zabezpieczenia ich na majątku podatnika postanawia odrzucić skargę.

Skarżący – P.C. wniósł bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia [...] lipca 2022 r., w przedmiocie określenia przybliżonej kwoty zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za okresy rozliczeniowe od stycznia do grudnia 2018 r. oraz zabezpieczenia ich na majątku podatnika. Z akt administracyjnych sprawy wynika, że ww. decyzja Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie została doręczona Skarżącemu w dniu 22 lipca 2022 r. Natomiast skarga na powyższą decyzję, skierowana do tut. Sądu nadana została w urzędzie pocztowym w dniu 23 sierpnia 2022 r. Sąd przekazał skargę do Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie celem nadania skardze właściwego biegu. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Warszawie wniósł o odrzucenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił, co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu jako wniesiona po terminie. Zgodnie z art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm.; dalej: P.p.s.a.) skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia zaskarżonego w sprawie rozstrzygnięcia. Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a., odrzuca skargę wniesioną po upływie tego terminu. Zgodnie natomiast z art. 58 § 3 P.p.s.a. odrzucenie skargi może nastąpić postanowieniem, na posiedzeniu niejawnym. Z akt sprawy wynika, że zaskarżoną decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 19 lipca 2022 r., doręczono Skarżącemu w dniu 22 lipca 2022 r. Stosownie do art. 83 § 2 P.p.s.a. jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. W związku z powyższym trzydziestodniowy termin do złożenia skargi upływał z dniem 22 sierpnia 2022 r. (poniedziałek) z uwagi na dzień wolny od pracy - Niedzielę. Jak wskazano powyżej skarga została wniesiona w dniu 23 sierpnia 2022 r. 2022r., a zatem z uchybieniem terminu określonego w art. 53 § 1 P.p.s.a. Bez znaczenia dla wydania niniejszego rozstrzygnięcia pozostaje fakt, że Skarżący złożył skargę bezpośrednio do sądu. Zgodnie z art. 53 § 4 P.p.s.a. termin do wniesienia skargi uważa się za zachowany także wtedy, gdy przed jego upływem strona wniosła skargę wprost do sądu administracyjnego. Przepis ten jednak nie ma zastosowania w niniejszej sprawie, albowiem skarga wniesiona bezpośrednio do sądu została złożona z uchybieniem terminu. Wobec powyższego, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 oraz art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji.