III SA/Wa 2279/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Włodzimierz Gurba po rozpoznaniu w dniu 29 czerwca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Kancelarii [...] Sp.k. z siedzibą w W. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] maja 2016 r. Nr [...] w przedmiocie przedłużenia terminu dokonania zwrotu nadwyżki podatku od towarów i usług za IV kwartał 2015 r. postanawia 1. odrzucić zażalenie z dnia 4 czerwca 2018 r. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 maja 2018 r. 2. zwrócić stronie skarżącej kwotę 100 zł (słownie: sto złotych) uiszczoną tytułem wpisu od zażalenia

Wyrokiem z dnia 22 września 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił zaskarżone postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...] maja 2016 r. w przedmiocie przedłużenia terminu dokonania nadwyżki podatku od towarów i usług za IV kwartał 2015 r. oraz zasądził od Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. na rzecz Kancelarii [...] Sp. k. z siedzibą w W. kwotę 100 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Skarżąca Kancelaria [...] Sp. k. z siedzibą w W. pismem z 16 października 2017 r. wniosła o uzupełnienie wyroku. Dyrektor Izby Skarbowej w W. pismem z 9 listopada 2017 r. wniósł skargę kasacyjną od powyższego wyroku. Skarżąca pismem z 10 listopada 2017 r. również wniosła skargę kasacyjną od powyższego wyroku. Wyrokiem z dnia 20 grudnia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 września 2017 r., sygn. akt III SA/Wa 2279/16; uchylił zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego W. z dnia [...] marca 2016 r. nr [...] oraz zasądził od Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. na rzecz Skarżącej kwotę 397 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Postanowieniem z 3 stycznia 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie umorzył postępowanie z wniosku o uzupełnienie wyroku z dnia 22 września 2017 r. oraz postanowieniem z dnia 3 stycznia 2018 r. odrzucił skargę kasacyjną organu. Pismem z dnia 26 stycznia 2018 r. Skarżąca wniosła skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 grudnia 2017 r. Wnioskiem z 12 marca 2018 r. Skarżąca wniosła o stwierdzenie prawomocności punktu 2 wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 września 2017 r., argumentując, że Skarżąca zaskarżyła tylko punkt 1 wyroku, zaś skarga kasacyjna organu została odrzucona. Ponadto Sąd wyrokiem z dnia 20 grudnia 2017 r. uchylił jedynie punkt pierwszy wyroku. Wnioskiem z 21 marca 2018 r. Skarżąca wniosła o stwierdzenie prawomocności punktu 3 wyroku z dnia 20 grudnia 2017 r., argumentując, że Skarżąca zaskarżyła w skardze kasacyjnej jedynie punkt 1 i 2 wyroku, a organ nie złożył skargi kasacyjnej. Postanowieniem z dnia 24 maja 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił stwierdzenia prawomocności punktu 2 wyroku z dnia 22 września 2017 r. sygn. akt III SA/Wa 2279/16 oraz punktu 3 wyroku z dnia 20 grudnia 2017 r., sygn. akt III SA/Wa 2279/16. Pismem z 4 czerwca 2018 r. Skarżąca wniosła zażalenie na powyższe postanowienie wnosząc o jego uchylenie i uwzględnienie wniosku o stwierdzenie prawomocności punktu 2 wyroku z dnia 22 września 2017 r. ewentualnie o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy Sądowi do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu zażalenia Skarżąca stwierdziła, że w zaskarżonym postanowieniu Sąd minął się z prawdą wskazując w zaskarżonym postanowieniu, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 22 września 2017 r. uchylił wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 września 2017 r., sygn. akt III SA/Wa 2279/16, a nie jak twierdzi Skarżąca punkt pierwszy tego wyroku, albowiem tenże Sąd wyraźnie wskazał w tenorze wyroku z dnia 20 grudnia 2017 r., że uchyleniu ma ulec wyrok z dnia 22 września 2017 r. w zakresie punktu 1. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z brzmieniem art. 194 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017r., poz. 1369 ze zm., dalej: P.p.s.a.) zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia stronie odpisu postanowienia będącego przedmiotem zaskarżenia. Stosownie natomiast do przepisu art. 178 P.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Zgodnie natomiast z art. 197 § 2 P.p.s.a. do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, z wyłączeniem art. 185 § 2. W niniejszej sprawie w wyniku analizy akt ujawniono, że wskutek omyłki przy pismach z dnia 17 stycznia 2018 r. doręczono pełnomocnikom odpis sentencji wyroku z dnia 20 grudnia 2017 r., który nie jest zgodny ze znajdującym się w aktach sprawy oryginałem. Wyrok z dnia 20 grudnia 2017 r. wraz z uzasadnieniem został wysłany do pełnomocników stron w dniu 18 czerwca 2018 r. pełnomocnik Skarżącej odebrał odpis wyroku 18 czerwca 2018 r. ( ZPO – k. 167 akt sądowych). Doręczenie odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem na nowo otwiera stronom termin do wniesienia skargi kasacyjnej od tego wyroku. Z uwagi zatem na fakt, że w zażaleniu na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 24 maja 2018 r. Skarżąca w zasadzie domaga się stwierdzenia prawomocności wyroku z dnia 20 grudnia 2017 r. w brzmieniu, którego wyrokowi Sąd nie nadał, zażalenie należało odrzucić jako niedopuszczalne. Biorąc powyższe pod uwagę Sąd, działając na podstawie art. 194 § 2 P.p.s.a. oraz art. 197 § 2 P.p.s.a. w zw. z art. 178 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji. Zwrot wpisu od zażalenia nastąpił na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.