III SA/Wa 2211/17

13/9/2016 r. Starszy Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Marcin Piłaszewicz na posiedzeniu niejawnym w dniu 13/9/2016 r po rozpoznaniu wniosku [...] sp. z o.o. o przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi [...] sp. z o.o. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...]/4/2017 r. Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne okresy rozliczeniowe 2013 r. i 2014 r. p o s t a n a w i a odmówić przyznania Skarżącej prawa pomocy w jakimkolwiek zakresie

Skarżąca – [...] sp. z o.o. – złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych (pismo z 17/7/2017 r. i formularz PPPr z 31/8/2017 r.). Wskazała, ze prowadzi szereg inwestycji remontowych w obiektach własnych i ze środków własnych. Nadto nie prowadzi kasy, wszystko rozliczane jest przez rachunek bankowy. W celu spłaceni długu rzeczowego wydzieliła ze swojej nieruchomości działkę i dokonała jej sprzedaży, co pozwoliło na spłatę długu hipotecznego. Skarżąca, w wykonaniu wezwania referendarza sądowego przedłożyła listy płac, rejestr zakupów VAT, sprzedaży, decyzję Prezydenta Miasta K., zezwolenie na wykreślenie hipoteki, dokumentację postępowania egzekucyjnego wobec Skarżącej, odpisy z wyciągu z rachunku bankowego, protokoły z walnego zgromadzenia, zaświadczenie o niezaleganiu składek wobec ZUS i in. Przyznanie prawa pomocy uzależnione jest od spełnienia przesłanek określonych w art. 246 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.) – dalej: "u.p.p.s.a.". Jednakże, niezbywalnym warunkiem udzielenia pomocy stronie jest uprawdopodobnienie jej (złej) sytuacji finansowej. Zdaniem urzędnika sądowego, wyrazem uprawdopodobnienia złej sytuacji nie jest złożenie formularza PPPr ze skrótowym uzasadnieniem (rubryka 5). Co więcej, z nadesłanych materiałów wynika, ze Skarżąca ponosi koszty prowadzenia przez nią działalności gospodarczej. Wynika to zarówno z rejestrów VAT, jak też z wyciągów z rachunków bankowych, w ramach którego niejednokrotnie dokonywane są przelewy przekraczające kwotę wymagalnych kosztów sądowych w sprawie, tj kosztu wpisu od skargi w wysokości 2 tys zł. Tylko za lipiec 2017 r. w rejestrze sprzedaży została uwidoczniona kwota 145382 zł, natomiast w rejestrze zakupów – 23677 zł (w czerwcu – 506735,02 zł). Zarazem Skarżąca nie wykazała, by ponoszone przez nią wydatki korzystały z pierwszeństwa zaspokojenia przed wydatkami wynikającymi ze sporów sądowych. Już tylko te dane dyskwalifikują Skarżącą jako osobę wymagającą przyznania prawa pomocy. Wykazywanie obrotu w takiej wysokości może nie przeczyć założeniu, że wniosek złożyła osoba znajdująca się w trudnej sytuacji materialnej – lecz przeczy założeniu, że nie jest w stanie wygospodarować środków na koszty działania. I dlatego też nie może mieć decydującego znaczenia akcentowany przez Stronę fakt toczącego się postępowania egzekucyjnego. Fakt ten został już zresztą uwzględniony przy rozpoznawaniu wcześniejszego jej wniosku obok takich okoliczności jak "utrudnienia w płynnym prowadzeniu działalności spółki wskutek zajęcia rachunku bankowego", "zwłoka w realizacji zobowiązań na rzecz organów podatkowych i ZUS", "trudności w zgromadzeniu i przeznaczeniu (w terminie 7 dni) środków na poczet wpisu", "postulat realizacji szybkości postępowania". Dla sposobu rozpoznania wniosku Skarżącej nie miał wpływu fakt niepełnego wykonania wezwania referendarza sądowego z 21/8/2017 r. Z tych powodów, na podstawie art. 243 § 1 u.p.p.s.a., art. 245 § 2, art. 246 § 2 pkt 2 u.p.p.s.a. oraz art. 258 § 2 pkt 7 u.p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.