III SA/Wa 2163/16

Dnia 7 grudnia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: , Przewodniczący Sędzia WSA Aneta Trochim-Tuchorska, po rozpoznaniu w dniu 7 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu od zarządzenia starszego referendarza sądowego z dnia 8 listopada 2016r. o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy sprawy ze skargi K.S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] kwietnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia oraz rozłożenia na raty zaległości podatkowych postanawia odrzucić sprzeciw.

Zarządzeniem z dnia 8 listopada 2016 r. starszy referendarz sądowy pozostawił bez rozpoznania wniosek K.S. o przyznanie prawa pomocy z uwagi na niezłożenie wniosku na urzędowym formularzu, pomimo skutecznego wezwania. Odpis zarządzenia został doręczony Skarżącemu w dniu 25 listopada 2016 r. (k. 28 akt sądowych). Pismem z 3 grudnia 2016 r. (nadanym w placówce pocztowej w dniu 5 grudnia 2016r.) Skarżący wniósł sprzeciw od powyższego zarządzenia, podnosząc że formularz został złożony w sądzie karnym(k.29 i 68 akt sądowych). Jednocześnie Skarżący wystąpił z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu. Zarządzeniem z dnia 7 marca 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie pozostawił wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu bez rozpoznania ze względu na nieuzupełnienie braków formalnych. Postanowieniem z dnia 14 września 2017 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie Skarżącego na ww. zarządzenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje; Zgodnie z art. 259 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718, dalej jako: p.p.s.a.), od zarządzeń i postanowień o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8 P.p.s.a., strona może wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia zarządzenia lub postanowienia. Natomiast stosownie do art. 259 § 2 p.p.s.a. sprzeciw wniesiony po terminie sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Z akt sprawy wynika, że odpis zarządzenia starszego referendarza sądowego, będącego przedmiotem sprzeciwu, doręczono Skarżącemu w dniu 25 listopada 2016 r., a zatem termin do wniesienia środka zaskarżenia upływał 2 grudnia 2016 r. (piątek). Tymczasem sprzeciw Skarżący wniósł, na co wskazuje data stempla pocztowego, w dniu 5 grudnia 2016 r., czym niewątpliwie uchybił ustawowemu, siedmiodniowemu terminowi na dokonanie tej czynności. Wobec powyższego Sąd zobligowany był do odrzucenia sprzeciwu na podstawie art. 259 § 2 p.p.s.a., o czym postanowił jak w sentencji.