III SA/Wa 2106/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Konrad Aromiński, , po rozpoznaniu w dniu 18 października 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H.S. na czynności w sprawie doręczenia decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego W. z dnia [...] lipca 2019 r. nr [...] postanawia: - odrzucić skargę.

H.S. (dalej: "Skarżący") wniósł w niniejszej sprawie skargę na czynności w sprawie doręczenia decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego W. z dnia [...] lipca 2019 r., wskazując na okoliczności doręczenia przez ww. organ pism na jego adres za pośrednictwem operatora pocztowego podczas gdy poinformował organ o wyborze doręczenia korespondencji za pomocą środków komunikacji elektronicznej. W odpowiedzi na skargę, Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w W. wniósł o odrzucenie skargi z racji tego, że postępowanie odwoławcze jest w toku i nie zostało zakończone decyzją. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Badanie merytoryczne skargi poprzedza analiza jej dopuszczalności pod względem formalnym. Z tych względów Sąd zobligowany jest do zbadania, czy skarga nie zawiera braków, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 1-6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018, poz. 1302 ze zm.; dalej "p.p.s.a."). Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Art. 3 § 2 p.p.s.a. określa zakres spraw, które obejmuje kontrola działalności administracji publicznej przez sąd administracyjny. Katalog skarg na określone w art. 3 § 2 p.p.s.a. działania organów administracji publicznej lub ich bezczynność, rozszerzają, stosownie do art. 3 § 3 p.p.s.a., przepisy ustaw szczególnych, które przewidują sądową kontrolę. Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie są czynności w sprawie doręczenia decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego W. z dnia [...] lipca 2019 r. Należy wskazać, że ww. czynności, nie są inną czynnością bądź aktem administracyjnym, który podlegałoby kontroli sądu administracyjnego. W świetle art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. chodzi o takie akty (czynności), które formułują (nadają) uprawnienia lub ustanawiają obowiązki, ale również o akty (czynności), które odbierają, ograniczają uprawnienia lub rozszerzają obowiązki wynikające z powszechnie obowiązującego prawa. Takiego charakteru nie mają zaś akty (czynności) stwierdzające jedynie prawa wynikające z przepisów prawa oraz akty o charakterze informacyjnym. Czynności techniczno-procesowe są prawną formą wykonywania zadań publicznych, ale ich byt prawny jest powiązany z toczącym się postępowaniem administracyjnym. Oznacza to, że te czynności nie mają charakteru samoistnego i są akcesoryjne względem głównego celu postępowania, jakim jest załatwienie sprawy indywidualnej poprzez wydanie decyzji administracyjnej. W orzecznictwie sądowym, na tle brzmienia art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., przyjmuje się zaś, że czynności techniczno-procesowe mogą być kontrolowane jedynie pośrednio przy badaniu prawidłowości rozstrzygnięcia kończącego, tj. decyzji administracyjnej. W tych przypadkach prawo jednostki do obrony zostaje przesunięte w czasie. Zatem kwestia prawidłowości aktów lub czynności podejmowanych w toku procedur prawnych będzie rozpatrywana jako jedna z przesłanek prawidłowości wydanej decyzji administracyjnej. Wskazać należy zatem, że zarzuty dotyczące kwestii doręczenia Skarżącemu decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego W. z dnia [...] lipca 2019 r., powinny być kierowane w toku prowadzonego postępowania w przedmiocie orzeczenia o solidarnej oraz spółką odpowiedzialności podatkowej członka zarządu za zaległości podatkowe spółki w podatku od towarów mi usług za okres kwiecień, lipiec-listopad 2014 r., styczeń, marzec-czerwiec, sierpień, wrzesień-październik 2015 r., luty, wrzesień 2016 r., luty-kwiecień, czerwiec-sierpień, października-listopad 2017 r. W tym stanie rzeczy należało uznać, że skarga w przedmiotowej sprawie została wniesiona na czynność organu nie mieszczącą się w przywołanym katalogu czynności i aktów wskazanych w art. 3 § 2 p.p.s.a. Oznacza to, że niedopuszczalne jest, aby sąd administracyjny badał zasadność takiej skargi, która w tej sytuacji podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.