III SA/Wa 209/24

Warszawa, dnia 18 kwietnia 2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Jacek Kaute po rozpoznaniu w dniu 18 kwietnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. W. na decyzję Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] grudnia 2023 r. nr [...] w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności członka zarządu wraz z pozostałymi członkami zarządu oraz ze spółką za zaległości spółki z tytułu wpłat na Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych za poszczególne miesiące 2018 r. postanawia: odrzucić skargę.

L.W. (Strona, Skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję opisaną w komparycji niniejszego postanowienia. Zarządzeniem z dnia 31 stycznia 2024 r. wezwano Skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 zł, w terminie 7 dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Zarządzenie zostało doręczone Skarżącemu 8 lutego 2024 r. (potwierdzenie doręczenia – k. 69). Pismem z 12 lutego 2024 r. Skarżący odpowiedział na ww. wezwanie wskazując, że sprawa została już rozwiązana także przez to, że dotyczyła roku 2018 i jest przedawniona, dlatego dalsze prowadzenie postępowania nie ma sensu. W związku z ww. pismem, zarządzeniem z 6 marca 2024 r. wezwano Stronę do wskazania, czy podtrzymuje skargę, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem uznania, że Strona skargę podtrzymuje. Skarżący nie odpowiedział na wezwanie. W dokumentach księgowych dotyczących opłat sądowych według stanu na dzień 29 lutego 2024 r. nie zidentyfikowano wpłaty wpisu sądowego od skargi do niniejszej sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 259) – zwanej dalej "p.p.s.a.", od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem takim jest skarga. Sąd, w myśl art. 220 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 220 § 3 p.p.s.a. nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Jeśli należny wpis nie zostanie uiszczony, wzywa się wnoszącego skargę do jego uiszczenia. W myśl natomiast art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis podlega odrzuceniu przez sąd. Sąd stwierdza, że skoro z akt sądowych sprawy wynika, iż pismo zawierające wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi zawierało prawidłowe pouczenie o skutkach niezastosowania się do wezwania w wyznaczonym terminie i zostało skutecznie doręczone Stronie, to należało przyjąć, że siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu rozpoczął bieg następnego dnia po doręczeniu wezwania, tj. w dniu 9 lutego 2024 r. Termin ten upłynął zaś z dniem 15 lutego 2024 r., zgodnie z zasadami obliczania terminów przewidzianymi w art. 83 § 1 p.p.s.a. W dokumentach księgowych do 29 lutego 2024 r. nie odnotowano wpływu wpisu. Należało zatem uznać, że strona nie uiściła wpisu sądowego w wyznaczonym terminie. Skarga nie została zatem opłacona i podlega odrzuceniu. Na powyższą ocenę nie ma wpływu treść pisma Skarżącego z 12 lutego 2024 r., w którym stwierdził, że skoro sprawa dotyczy 2018 r. to jest już przedawniona. W związku z brakiem reakcji Skarżącego na wezwanie Sądu z dn. 13 marca 2024 r. (k. 79 akt sądowych), należało uznać (zgodnie z rygorem wskazanym w wezwaniu), że Skarżący podtrzymuje skargę. W efekcie, jako podtrzymaną przez Skarżącego skargę, od której nie został uiszczony wpis pomimo wezwania, niniejszą skargę należało odrzucić. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., postanowił o odrzuceniu skargi.