III SA/Wa 2049/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodnicząca – Sędzia WSA Anna Zaorska po rozpoznaniu w dniu 21 października 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. sp. z o.o. z siedzibą w W. na postanowienie Szefa Krajowej Administracji Skarbowej z dnia [...] lipca 2021 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminowi do wniesienia zażalenia na postanowienie przedłużające termin blokady rachunków bankowych postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz strony skarżącej kwotę 100 zł (słownie: sto złotych) uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi.

B. sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej: "Skarżąca") złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na postanowienie Szefa Krajowej Administracji Skarbowej z dnia [...] lipca 2021 r. w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminowi do wniesienia zażalenia na postanowienie przedłużające termin blokady rachunków bankowych. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącej Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 września 2021 r. wezwano pełnomocnika Skarżącej do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez złożenie oryginału lub uwierzytelnionego odpisu dokumentu, z którego wynikałoby upoważnienie osoby, która udzieliła pełnomocnictwa, do reprezentowania strony skarżącej w dacie udzielenia pełnomocnictwa – w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi Skarżącej w dniu 4 października 2021 r. (k. 33 akt sądowych). Skarżąca nie uzupełniła braku formalnego skargi w zakreślonym terminie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. W myśl art. 49 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, ze zm., dalej: "P.p.s.a."), jeżeli pismo strony, w tym skarga, nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni. Nieuzupełnienie braków formalnych w wyznaczonym terminie skutkuje odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Odrzucenie skargi przyjmuje formę postanowienia i może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 P.p.s.a.). Stosownie do treści art. 37 § 1 P.p.s.a. pełnomocnik obowiązany jest przy dokonaniu pierwszej czynności procesowej w imieniu strony, organu lub przedstawiciela ustawowego dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub jego uwierzytelniony odpis. Co więcej, w przypadku, gdy działa on w imieniu osoby prawnej, a tak jest w niniejszej sprawie, to powinien nadto dołączyć dokument stwierdzający umocowanie do jej reprezentowania przez osobę, która pełnomocnictwa udzieliła - na co wskazuje art. 28 § 1 P.p.s.a. Ustawodawca wskazał przy tym jednoznacznie, że organ albo inna osoba upoważniona do reprezentacji ma obowiązek wykazać przy pierwszej czynności swoje umocowanie – dokumentem (art. 29 P.p.s.a.). Niezłożenie oryginału lub uwierzytelnionego odpisu dokumentu, z którego wynikałoby upoważnienie osoby, która udzieliła pełnomocnictwa, do reprezentowania strony skarżącej w dacie jego udzielenia stanowi brak formalny skargi, który podlega uzupełnieniu w terminie 7 dni od daty otrzymania stosownego wezwania sądu. W rozpoznawanej sprawie wezwano pełnomocnika Skarżącej do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez złożenie oryginału lub uwierzytelnionego odpisu dokumentu, z którego wynikałoby upoważnienie osoby, która udzieliła pełnomocnictwa, do reprezentowania strony skarżącej w dacie udzielenia pełnomocnictwa – w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi Skarżącej w dniu 4 października 2021 r. Termin na uzupełnienie braku formalnego skargi upłynął zatem w dniu 11 października 2021 r. (poniedziałek). Skarżąca w ww. terminie nie uzupełniła braku formalnego skargi. W konsekwencji powyższego skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. O zwrocie wpisu sądowego od skargi orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.