III SA/Wa 2034/14

16 lipca 2014 r. Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie – Marcin Piłaszewicz po rozpoznaniu 16 lipca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi M. C. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...] kwietnia 2014 r Nr [...] w przedmiocie podatku od spadku i darowizn postanawia odmówić stronie przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie

M. C., w skardze z 27 maja 2014 r oraz w załączonym do niej formularzu PPF wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych. Poinformowała o tym, że: utrzymuje się wraz z mężem z emerytur o łącznej wysokości 3450 zł; - posiada mieszkanie o pow 48 m.kw. oraz udział 17/32 w gospodarstwie 5,42 ha; miesięczne wydatki to ok 2700 zł, w tym 300 zł za telewizję i 300 zł za ubezpieczenie. Pismem, które wpłynęło do Sądu 16 czerwca 2014 r strona cofnęła skargę. W uzasadnieniu podała, że przyczyną cofnięcia skargi jest wydanie przez Naczelnika US decyzji z [...] maja 2014 r. Mając na względzie powyższe zważono, co następuje: Na podstawie art. 243 § 1 oraz art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r poz. 270 ze zm. - dalej P.p.s.a), właściwy sąd administracyjny może na wniosek strony przyznać jej prawo pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie częściowym, czyli, np. zwolnienie od kosztów sądowych, o które wnosi strona, następuje wtedy, kiedy strona wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania.(art. 245 § 3, art. 246 § 1 pkt 2). Z akt sprawy wynika, że jedyny koszt sądowy to wymagalny wpis od skargi w wysokości 445 zł. Wniosek o przyznanie prawa pomocy należało oddalić. Ponoszone przez skarżącą wydatki o charakterze cywilnoprawnym (telefon, telewizja, ubezpieczenie – razem ok 700 zł) nie korzystają z pierwszeństwa zaspokojenia przed należnościami publicznoprawnymi, do których zalicza się wpis od skargi. Należało zatem uznać, że strona jest w stanie wygospodarować środki na poczet kosztów postępowania sądowego w kwocie 445 zł, ponieważ wysokość tych kosztów jest mniejsza od wysokości wzmiankowanych należności cywilnoprawnych. Nadto, wobec cofnięcia skargi bezprzedmiotowe byłoby uwzględnianie wniosku strony o zwolnienie od kosztów sądowych, ponieważ, skoro intencją strony jest nierozpoznawanie skargi przez Sąd to odpada konieczność uiszczania od skargi wpisu, czyli przyczyna, dla której strona wnosi o przyznanie prawa pomocy. Mając powyższe na uwadze, należało, na podstawie art. 243 § 1, art. 245 § 1, § 3 oraz art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., orzec jak w sentencji