III SA/Wa 1974/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Sędzia WSA Alojzy Skrodzki, , po rozpoznaniu w dniu 29 października 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. U. na decyzję Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] maja 2018 r. nr [...] w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności osoby trzeciej wraz ze spółką za zaległości spółki z tytułu wpłat na Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych za poszczególne okresy rozliczeniowe 2012 r., 2013 r., 2014 r. postanawia odrzucić skargę

Pismem z 4 lipca 2018 r. (nadanym w tym samym dniu) Z.U. wniósł skargę na decyzję Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z [...] maja 2018 r. Pismem z 21 sierpnia 2018 r. Skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi przez jej własnoręczne podpisanie lub nadesłanie własnoręcznie podpisanego egzemplarza skargi oraz przez określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego spowodowanego przez wydanie zaskarżonej decyzji. Ponadto wezwano Skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 500 zł. Powyższe wezwania zawierały pouczenie, że ich niewykonanie w terminie 7 dni spowoduje odrzucenie skargi. Wezwania te doręczono Skarżącemu w dniu 31 sierpnia 2018 r. Termin do uzupełnienia braków formalnych skargi oraz jej opłacenia upłynął w dniu 7 września 2018 r. W tym właśnie dniu Skarżący nadał na poczcie przesyłkę zawierającą podpisany egzemplarz skargi wraz z załączonym do niej wnioskiem o przyznanie prawa pomocy. Przesyłkę tę skierował na adres Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej. Ten z kolei w dniu 28 września 2018 r. przekazał przedmiotowe uzupełnienie braków formalnych skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302; dalej jako: "P.p.s.a.") Sąd odrzuca skargę, której braków formalnych strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Stosownie natomiast do art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a., każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Podpis powinien być własnoręczny, z wyjątkiem przypadków, o których mowa w art. 46 § 4 ustawy, a które w niniejszej sprawie nie występują. W sytuacji braku własnoręcznego podpisu, Sąd wzywa stronę do usunięcia tego braku formalnego. Z kolei przepis art. 57 § 1 pkt 3 P.p.s.a. stanowi, że skarga powinna zawierać określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. W niniejszej sprawie bezsporne jest, że wniesiona w dniu 4 lipca 2018 r. skarga nie została przez Skarżącego podpisana. Nie wskazywała też na czym - jego zdaniem – polega naruszenie prawa lub interesu prawnego, jakiego miał się dopuścić organ. W związku z tym zasadnie wezwano Skarżącego do usunięcia tych braków. Bezsporne również jest, że wezwanie to Skarżący otrzymał w dniu 31 sierpnia 2018 r., a wyznaczony przez Sąd 7-dniowy termin do usunięcia braków formalnych skargi upływał w dniu 7 września 2018 r. Co prawda w tym właśnie dniu nadał on na poczcie przesyłkę zawierającą podpisany egzemplarz skargi wraz z załączonym do niej wnioskiem o przyznanie prawa pomocy, niemniej skierował ją na adres Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej, zamiast bezpośrednio do Sądu. Przekazanie temuż Sądowi wspomnianych dokumentów nastąpiło w dniu 28 września 2018 r. i to właśnie ten dzień uznać należy za datę skutecznego uzupełnienia braków formalnych skargi. To z kolei oznacza, że do uzupełnienia tego doszło z uchybieniem terminu. Żaden z przepisów P.p.s.a., jak również żaden przepis szczególny nie przewidują, że uzupełnienie braków formalnych skargi za pośrednictwem organu jest równoznaczne w skutkach z nadesłaniem żądanych dokumentów do Sądu. Jak zauważył Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 24 lipca 2018 r. (II OZ 719/18) wszelkie pisma składane w toku postępowania sądowoadministracyjnego powinny być kierowane bezpośrednio do Sądu, ponieważ to przed Sądem toczy się to postępowanie. Reguły tej nie zmienia przepis art. 54 § 1 P.p.s.a., przewidujący pośredni tryb wnoszenia skargi. Tryb ten dotyczy bowiem wyłącznie pierwotnie wnoszonej skargi. Kolejne pisma (w tym takie będące odpowiedzią na wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi) powinny być już zatem wnoszone do Sądu bez pośrednictwa jakiegokolwiek organu. Skargę należało więc odrzucić, jako że Skarżący spóźnił się z uzupełnieniem jej braków formalnych, podobnie jak spóźnił się ze złożeniem wniosku o przyznanie prawa pomocy. Co do zasady złożenie takiego wniosku przerywa bieg terminu do uiszczenia wpisu i chroni stronę przed skutkami niezastosowania się do treści wezwania, tj. przed odrzuceniem skargi z powodu jej nieopłacenia. Dla wywołania takiego skutku konieczne jest jednak, aby wniosek o przyznanie prawa pomocy złożony został w terminie przewidzianym na uiszczenie wpisu. W niniejszej sprawie warunku tego Skarżący nie spełnił. Bieg terminu do zapłaty wpisu rozpoczął się bowiem w dniu 31 sierpnia 2018 r. i upływał z dniem 7 września 2018 r. Tymczasem – o czym była już mowa - wniosek o przyznanie prawa pomocy przekazano Sądowi w dniu 28 września 2018 r. W tej sytuacji złożenie tego wniosku nie zwalniało Skarżącego od obowiązku uiszczenia wpisu. Skoro wpisu tego nie uiścił skargę należało odrzucić na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a., zgodnie z którym odrzuceniu podlega m. in. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis. Z tych wszystkich względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 oraz art. 220 § 3 P.p.s.a., należało postanowić jak w sentencji.