III SA/Wa 1899/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie Przewodniczący sędzia WSA Marta Waksmundzka-Karasińska po rozpoznaniu w dniu 12 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi S. z siedzibą w Holandii na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej Administracji w W. z dnia [...] marca 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób prawnych postanawia 1. umorzyć postępowanie sądowe; 2. zwrócić stronie skarżącej uiszczony wpis sądowy w wysokości 13.501 zł (słownie: trzynaście tysiąc pięćset jeden złotych).

Strona skarżąca S. z siedzibą w H. złożyła skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] marca 2017 r. w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób prawnych. W piśmie z 22 listopada 2017 r. strona skarżąca złożyła wniosek zawierający oświadczenie o cofnięciu przedmiotowej skargi i wniosła o umorzenie postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. 2017 poz. 1369), dalej jako "P.p.s.a." skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W literaturze przedmiotu przyjmuje się, że cofnięcie skargi jest rezygnacją strony z kontynuowania wszczętego przez nią postępowania przed sądem administracyjnym. Cofnięcie skargi może mieć zarówno formę pisemną, jak i ustną złożoną do protokołu rozprawy (B. Dauter [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka - Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005, s. 159). Z powołanego przepisu wynika, że Sąd rozpoznający wniosek strony skarżącej w przedmiocie cofnięcia skargi dokonuje w określonych granicach merytorycznej kontroli zaskarżonego rozstrzygnięcia. Sąd ten musi mieć na względzie by cofnięcie skargi nie zmierzało do obejścia prawa, jak również by wskutek cofnięcia skargi nie pozostały w obrocie prawnym akty lub czynności dotknięte wadą nieważności. Sąd rozpoznając wniosek strony skarżącej o cofnięciu skargi nie stwierdził, aby w sprawie wystąpiły przesłanki wyłączające skuteczność cofnięcia skargi, o których mowa w art. 60 P.p.s.a. W związku z tym, stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a., w związku z art. 60 P.p.s.a. zasadne było umorzenie postępowania sądowego. O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.