III SA/Wa 1874/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodnicząc Sędzia WSA Waldemar Śledzik, po rozpoznaniu w dniu 11 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu K.D. od postanowienia referendarza sądowego z dnia 27 października 2017 r. w sprawie ze skargi K.D. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] kwietnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za okresy rozliczeniowe od stycznia 2013 r. do grudnia 2014 r. postanawia odrzucić sprzeciw

Pani K.D. (dalej: "Skarżąca") wystąpiła z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym ustanowienie radcy prawnego. Postanowieniem z 27 października 2017 r. referendarz sądowy odmówił Skarżącej przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Postanowienie to doręczono Skarżącej zamiast jej pełnomocnikowi, ustanowionemu na rozprawie w dniu 29 maja 2017 r. Pismem z dnia 10 listopada 2017 r. Skarżąca wniosła sprzeciw od powyższego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Sprzeciw podlega odrzuceniu jako przedwczesny. Zgodnie z art. 259 § 1 zd. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., dalej: "P.p.s.a.") od zarządzeń i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6 – 8, strona albo adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy mogą wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia zarządzenia lub postanowienia. Natomiast stosownie do art. 259 § 2 P.p.s.a. sprzeciw wniesiony po terminie oraz sprzeciw, którego braki formalne nie zostały uzupełnione, a także sprzeciw wniesiony przez adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego, niezawierający uzasadnienia, sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. W tym miejscu należy wskazać, że wprawdzie z literalnego brzmienia art. 259 § 2 P.p.s.a. wynika, że stanowi on podstawę do odrzucenia sprzeciwu wniesionego po terminie, a nie przedwczesnego, jednakże wykładnia celowościowa tego przepisu pozwala stwierdzić, że stanowi on podstawę odrzucenia sprzeciwu również w takim przypadku. Należy zauważyć, że w sytuacji, gdy strona jest reprezentowana przez pełnomocnika, lub osobę upoważnioną do odbioru pism w postępowaniu sądowym, to zgodnie z art. 67 § 5 P.p.s.a. doręczenia należy dokonywać tym osobom. W rozpoznawanej sprawie postanowienie referendarza sądowego zostało doręczone Skarżącej zamiast jej pełnomocnikowi. W tej sytuacji czynność ta w świetle dyspozycji art. 67 § 5 P.p.s.a. jest procesowo bezskuteczna, co skutkuje nierozpoczęciem biegu terminu do wniesienia sprzeciwu. Termin ten rozpocznie swój bieg dopiero od momentu doręczenia odpisu postanowienia referendarza sądowego pełnomocnikowi Skarżącej. Skarżąca nie traci więc możliwości zaskarżenia postanowienia z dnia 25 października 2017 r., gdyż 7 - dniowy termin na wniesienie sprzeciwu zacznie biec od dnia doręczenia jej pełnomocnikowi odpisu tegoż postanowienia. Wobec powyższego sąd orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 259 § 2 P.p.s.a.