III SA/Wa 184/18

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie – Agnieszka Grzelak po rozpoznaniu w dniu 5 lipca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W. P. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi W. P. na decyzję Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] listopada 2017 r. nr [...] w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności członka zarządu wraz ze spółką za zaległości spółki z tytułu wpłat na PFRON za okresy od lutego do kwietnia 2011 r. postanawia 1. zwolnić skarżącego od wpisu od skargi, 2. odmówić przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie.

Skarżący – W. P. , na urzędowym formularzu PPF wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Skarżący wskazał, że od 2011 r. jest pozbawiony dochodów. Nie pobiera i nie pobierał świadczeń dla bezrobotnych. Z żoną posiada rozdzielność majątkową. Pozostaje na utrzymaniu żony, z którą prowadzi wspólne gospodarstwo domowe. Skarżący nie posiada żadnego majątku, a jego żona posiada samochód osobowy marki [...] , rok produkcji 2010. Żona Skarżącego otrzymuje emeryturę w kwocie [...] zł. Na wezwanie referendarza sądowego Skarżący nadesłał zeznanie podatkowe PIT-37, z którego wynika, że żona Skarżącego uzyskała dochód [...] zł w 2017 r., a w 2016 r. dochód w kwocie [...] zł. Skarżący nadesłał także wyciąg z rachunku bankowego żony i rachunki miesięcznych opłat. Wskazał ponadto, że miesięczne koszty utrzymania rodziny wynoszą około 1.000 zł tj. OC- 380 zł, energia elektryczna – 172, gaz 44 zł, RTV kwartalnie – 67 zł, mieszkanie – 290 zł, telefon – 64 zł, leczenie około 100 – 200 zł. Uwzględniając powyższe zważono, co następuje: Celem instytucji prawa pomocy jest zapewnienie prawa do sądu i możliwości obrony swoich racji osobom, które znajdują się w sytuacji finansowej uniemożliwiającej im poniesienie kosztów z tym związanych. Instytucja ta stanowi wyjątek od generalnej zasady, zgodnie z którą strona ponosi koszty sądowe, czy też koszt wynagrodzenia jej pełnomocnika. Wskazać przy tym należy, że przyznanie prawa pomocy powoduje, że koszty związane z postępowaniem ponosi za skarżącego Skarb Państwa. W tej sytuacji, możliwość przyznania prawa pomocy uzależniona jest od szczególnie rozważnej oceny, wykazanej w treści wniosku sytuacji materialnej wnioskodawcy, tak aby jednoznacznie wynikał z niej brak środków na poniesienie kosztów postępowania. W rozpoznawanej sprawie Skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych tj. w zakresie częściowym. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej – "P.p.s.a."), przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wnioskodawca wykaże, iż nie jest w stanie ponieść pełnych (podkreślenie własne) kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Rozpoznając sprawę należało zatem w pierwszej kolejności odnieść się do argumentacji przedstawionej we wniosku i dokonać analizy sytuacji majątkowej Skarżącego oraz jego zdolności płatniczych w zestawieniu z wysokością należnych kosztów sądowych. Zauważyć należy, że na dzień rozpoznania wniosku do kosztów sądowych w niniejszej sprawie zaliczyć należy wpis od skargi w wysokości 500 zł. Oceniając aktualną sytuację finansową Skarżącego, referendarz sądowy doszedł do przekonania, że powyższa kwota przekracza jego możliwości finansowe, zwłaszcza z uwagi na brak dochodów. Z oświadczeń złożonych przez Skarżącego wynika, że Skarżący jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku i pozostaje na utrzymaniu żony. Skarżący nie posiada żadnego majątku natomiast żona Skarżącego posiada samochód osobowy z 2010 r. i otrzymuje emeryturę w kwocie [...] zł. W związku z powyższym, referendarz sądowy uznał, że sytuacja finansowa Skarżącego uzasadnia przyznanie mu prawa pomocy w zakresie zwolnienia od wpisu od skargi. Mając na względzie całość powyższej argumentacji, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.