III SA/Wa 1834/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie Przewodniczący asesor WSA Piotr Dębkowski po rozpoznaniu w dniu 8 stycznia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. S.A. z siedzibą w W. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi S. S.A. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] marca 2017 r. nr [...] [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za listopad i grudzień 2012 r. postanawia odmówić przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku

Skarżąca – S. S.A. z siedzibą w W. – pismem z 10 kwietnia 2017 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z [...] marca 2017 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za listopad i grudzień 2012 r. Z uwagi na to, że skarga została podpisana przez K. K., jako pełnomocnika Spółki, został on wezwany do wskazania, w terminie 7 dni, pod rygorem odmowy dopuszczenia go do udziału w postępowaniu w charakterze pełnomocnika, która z przesłanek z art. 35 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", dotyczy jego osoby. W odpowiedzi na powyższe wezwanie, prezes Spółki – A. P. - wyjaśnił, że udzielone K. K. pełnomocnictwo zawierało umocowanie do reprezentowania Spółki przed sądami powszechnymi, a poza tym pełnomocnik ten był w momencie składania skargi członkiem rady nadzorczej Spółki nie będąc jej pracownikiem. W związku z powyższym prezes zarządu Spółki – A. P. - przesłał podpisaną przez siebie skargę. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącej Wydziału z 10 sierpnia 2017 r. Spółka została wezwana, pismem z 16 sierpnia 2017 r., do nadesłania oryginału lub poświadczonej za zgodność z oryginałem kopii dokumentu, z którego wynikałoby upoważnienie A. P. do reprezentowania Spółki. W odpowiedzi na powyższe wezwanie, Spółka, w imieniu której pismo podpisał ponownie K. K., nadesłała protokół posiedzenia Rady Nadzorczej z [...] kwietnia 2017r., uchwałę nr 1 Rady Nadzorczej Spółki z [...] kwietnia 2017 r., listę obecności Członków Rady Nadzorczej Spółki z [...] kwietnia 2017 r., a także wypis z Krajowego Rejestru Sądowego stan na dzień [...] sierpnia 2017 r. W piśmie tym, przekazanym w imieniu Spółki do Sądu, wskazano adres Spółki tj. ul. [...] B. Adres ten pokrywał się również z adresem znajdującym się w KRSie nadesłanym na wezwanie Sądu przez Spółkę przy ww. piśmie. Pismem z 14 marca 2018 r. do K. K. omyłkowo zostało skierowane zawiadomienie o terminie rozprawy wyznaczonym na dzień 10 kwietnia 2018 r. Z uwagi na to, że zawiadomienie o terminie rozprawy zostało skierowane do osoby niebędącej pełnomocnikiem Spółki, tj. do K. K. na jego adres zamiast na adres Spółki, sprawa została w dniu 10 kwietnia 2018 r. zdjęta z wokandy. Sąd postanowił też aby zawiadomienie o nowym terminie rozprawy wyznaczonym na 9 maja 2018 r. przesłać na adres Spółki tj. ul [...] B. Zawiadomienie to zostało doręczone pełnomocnikowi pocztowemu Spółki w dniu 17 kwietnia 2018 r.. W dniu 14 listopada 2018 r. w czytelni akt Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie stawił się ustanowiony przez Prezesa Zarządu Spółki pełnomocnik Spółki dor. pod. M. H., który następnie, pismem z 21 listopada 2018 r., złożył wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o doręczenie wyroku wraz z uzasadnieniem. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że 14 listopada 2018 r. zapoznał się z aktami sprawy i wtedy też powziął informację o wydanym w sprawie wyroku. Pełnomocnik Skarżącej wskazał, że zawiadomienie o terminie rozprawy kierowane na adres Spółki wysłane zostało na niewłaściwy adres do doręczeń, bowiem Spółka w skardze wskazywała adres do doręczeń ul. [...], [...] W. i tam powinno zostać wysłane zawiadomienie o rozprawie. Zawiadomienie zaś zostało wysłane na adres ul. [...] B., który jest aktualnie adresem rejestrowym Spółki wskazanym w Krajowym Rejestrze Sądowym, jednak nie był adresem do doręczeń w sprawie. Spółka podniosła, że pismo odebrał pełnomocnik pocztowy P. M., który nie był pełnomocnikiem procesowym w sprawie. Zarząd nie poinformował pełnomocnika pocztowego o możliwości przyjścia przesyłki z przedmiotowego postępowania sądowoadministracyjnego ze względy na fakt, że oczekiwał on korespondencji pod adresem ul. [...], [...] W. W związku z powyższym Spółka nie uczestniczyła w obiegu dokumentów i zawiadomienie zostało ostatecznie przesłane adw. T. K., który błędnie został uznany przez osoby uczestniczące w obiegu dokumentu za pełnomocnika procesowego Spółki, mimo że nie był on pełnomocnikiem procesowym w toczącym się postępowaniu sądowoadministracyjnym. Pełnomocnik Skarżącej opisał również obieg korespondencji mailowej pomiędzy pełnomocnikiem pocztowym P. M. a K. K., który następnie przekazał pismo P. P., a kolejno adw. T. K. Z uwagi na stanowisko Skarżącej, że korespondencja Sądu błędnie kierowana była na adres niebędący adresem do korespondencji i z tego tytułu Spółka nie mogła stawić się na rozprawie, a także z tego samego powodu nie złożyła wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w terminie, Spółka wniosła o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Do pisma Skarżąca dołączyła wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku, a także korespondencję mailową. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi nie zasługuje na uwzględnienie. W myśl art. 86 § 1 p.p.s.a. - jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócić termin. Zgodnie zaś z art. 87 § 1, 2 i 4 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. W sprawie bezsporne jest, że został uchybiony termin do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Z akt sprawy wynika, że wyrok w niniejszej sprawie został wydany 9 maja 2018 r., a wniosek o sporządzenie uzasadnienia został złożony 21 listopada 2018 r. Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi również został wniesiony w terminie, o którym mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a. Przyczyna uchybienia terminu ustała bowiem 14 listopada 2018 r., wniosek o przywrócenie terminu wraz z wnioskiem o sporządzenie uzasadnienia został złożony 21 listopada 2018r. W sprawie nie budzi więc zastrzeżeń dopełnienie przez stronę wymogów formalnych wniosku, lecz okoliczność spełnienia merytorycznej przesłanki przywrócenia terminu, o jakiej mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a. Z treści tego przepisu wynika, że pozytywną przesłanką przywrócenia terminu jest brak winy strony w uchybieniu terminu. Kryterium braku winy, jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu, polega na dopełnieniu przez stronę obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej, rozumianej obiektywnie, to jest takiej, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. Brak winy w uchybieniu terminu powinien być zatem oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet niewielkim niedbalstwem. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i może mieć miejsce tylko wtedy, gdy jego uchybienie nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Przytoczone przez pełnomocnika Skarżącej argumenty wskazują, że przeszkodą, która uniemożliwiła dotrzymanie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku było brak wiedzy o wydanym w sprawie wyroku, spowodowany doręczeniem korespondencji o terminie rozprawy na niewłaściwy adres. W ocenie Sądu wniosek Spółki o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia nie zasługuje na uwzględnienie. Jak wynika z akt sprawy Spółka w skardze złożonej do Sądu 10 kwietnia 2017 r. wskazała adres ul. [...],[...] W. Skarga została podpisana przez Pana K. K., który jak wyjaśniła Spółka w piśmie z 14 czerwca 2017 r. nie był uprawniony do reprezentowania Spółki. Spółka nadesłała kolejną skargę podpisaną przez osobę uprawnioną tj. Prezesa Zarządu Spółki. Na adres wskazany w skardze Sąd dokonał doręczenia wezwania z 16 sierpnia 2018 r. do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie dokumentów, z których wynikałoby upoważnienie osoby, która podpisała skargę do reprezentacji Spółki. W piśmie, które stanowiło odpowiedź Spółki na powyższe wezwanie został wskazany inny adres Spółki t.j. ul [...] B. Adres ten pokrywał się z adresem Spółki znajdującym się w nadesłanym wraz z ww. pismem KRSie. Podkreślić również należy, że było to ostatnie pismo skierowane przez Spółkę do Sądu w toku postępowania sądowego. Co prawda pierwotne zawiadomienie o terminie rozprawy wyznaczonym na 10 kwietnia 2018 r. błędnie zostało skierowane do K. K., tj. osoby która nie była pełnomocnikiem strony skarżącej i na jej adres, ale Sąd odroczył z tego powodu rozprawę i wyznaczył nowy termin rozpoznania sprawy na dzień 9 maja 2018 r. W związku z powyższym ww. czynność nie stanowiła dla Strony ujemnych skutków prawnych. Z uwagi na to, że w ostatnim piśmie skierowanym przez Sąd do Spółki, na adres wskazany w skardze tj. ul. [...],[...] W., Spółka wskazała inny adres tj. ul. [...] B., Sąd zawiadomienie o nowym terminie rozprawy postanowił skierować bezpośrednio do Spółki, na adres wskazany w tym piśmie tj. na adres ul. [...] B. Podkreślić także należy, że pismo to zostało odebrane przez osobę uprawnioną do odbioru korespondencji jaką był pełnomocnik pocztowy. W konkluzji uznać więc należało, że zawiadomienie o terminie rozprawy wyznaczonym przez Sąd na 9 maja 2018 r., dokonane na adres Spółki tj. ul. [...] B. było skuteczne. W ocenie Sądu Spółka nie wykazała braku winy w niezłożeniu wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, a tym samym brak jest przesłanki do przywrócenia uchybionego terminu. W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 86 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.