III SA/Wa 1830/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Olechniewicz Sędziowie Sędzia WSA Sylwester Golec Sędzia WSA Grzegorz Nowecki (sprawozdawca) po rozpoznaniu w dniu 13 kwietnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi H. K. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] kwietnia 2016 r., nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia czynności egzekucyjnych postanawia umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne

H. K. (dalej skarżąca) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...] kwietnia [...] r. nr [...] utrzymującego w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w O. z [...] lutego 2016 r. nr [...] w sprawie odmowy uchylenia zajęcia świadczenia emerytalno-rentowego, dokonanego w toku postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułu wykonawczego nr [...] z [...] stycznia 2014 r. wystawionego przez Naczelnika Urzędu Skarbowego [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił, co następuje. Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej p.p.s.a.), Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy stało się ono z innych przyczyn bezprzedmiotowe. Zwrot normatywny "stało się bezprzedmiotowe" oznacza, że chodzi o przyczyny, które zaistniały dopiero w toku postępowania sądowego po wniesieniu skargi, w następstwie których przestaje istnieć sprawa sądowoadministracyjna. W powołanym przepisie chodzi zatem o przeszkodę mającą charakter trwały, uniemożliwiającą prowadzenie dalszego postępowania w sprawie. Bezprzedmiotowość postępowania sądowoadministracyjnego z innych przyczyn zachodzi między innymi wówczas, kiedy w toku danego postępowania, a przed wydaniem wyroku przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia (por. R. Hauser, M. Wierzbowski, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, C.H. BECK Warszawa 2011 r., s. 567 i powołane tam orzeczenia). Sąd pragnie zauważyć, że Naczelnik Urzędu Skarbowego w O. po uzyskaniu informacji o odrzuceniu skargi kasacyjnej Dyrektora Izby Skarbowej w W. i uprawomocnieniu się wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 czerwca 2015 r. sygn. akt SA/Wa 691/14 na mocy którego uchylona została decyzją Dyrektora Izby Skarbowej w W. stanowiąca podstawę prowadzonego postępowania egzekucyjnego, postanowieniem z dnia [...] maja 2016 r. umorzył postępowanie egzekucyjne prowadzone na podstawie tytułu wykonawczego nr [...] wystawionego przez Naczelnika Urzędu Skarbowego [...] w dniu [...] stycznia 2014 r. obejmującego należności z tytułu zryczałtowanego podatku dochodowego z innych źródeł za 2008 r. Ponadto zawiadomieniem z dnia [...] maja 2016 r. nr [...] uchylił zajęcie z dnia [...] stycznia 2014 r. nr [...] dotyczące skarżącej dokonane w Zakładzie Ubezpieczeń Społecznych [...] Oddział w W. Inspektorat w O.. Biorąc powyższe pod uwagę, należy stwierdzić, że postępowanie sądowoadministracyjne prowadzone w sprawie ze skargi na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...] kwietnia 2016 r. utrzymującego w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w O. z [...] lutego 2016 r. w sprawie odmowy uchylenia zajęcia świadczenia emerytalno-rentowego, dokonanego w toku postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułu wykonawczego nr [...] z [...] stycznia 2014 r. wystawionego przez Naczelnika Urzędu Skarbowego [...] stało się bezprzedmiotowe z chwilą umorzenia postępowania egzekucyjnego postanowieniem z [...] maja 2016 r. Wskazać należy, że egzekucja administracyjna może być prowadzona wyłącznie w ramach postępowania egzekucyjnego. Trwanie postępowania egzekucyjnego nie jest kwestią odrębną i pozostającą bez wpływu na egzekucję administracyjną, prowadzoną w ramach tego postępowania, wobec której zobowiązany kieruje zarzuty, o których mowa w art. 33 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2016 r., poz. 599 ze zm., dalej u.p.e.a.). Zarzuty te stanowią podstawowy środek ochrony zobowiązanego przed niezasadnym bądź niezgodnym z prawem wszczęciem i prowadzeniem egzekucji w ramach danego postępowania egzekucyjnego. Zgłaszane są one organowi egzekucyjnemu i do tego organu należy rozstrzygnięcie o zasadności bądź bezzasadności, czy też niedopuszczalności zarzutów. Postępowanie polegające na rozpatrzeniu zarzutów i zajęciu stanowiska co do ich zasadności ma prowadzić do merytorycznego załatwienia zarzutów w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej. Skoro postępowanie egzekucyjne, w którego ramach prowadzona jest dana egzekucja, wszczęta na podstawie danego tytułu wykonawczego, zostało umorzone, to postępowanie w przedmiocie zarzutów na ową egzekucję staje się bezprzedmiotowe. Znika bowiem przyczyna, dla której organ egzekucyjny byłby zobowiązany do zbadania, czy prowadzona egzekucja jest zasadna, czy też nie ze względu na trafność zarzutów podniesionych przez zobowiązanego w oparciu o art. 33 pkt 1-10 u.p.e.a. Należy podkreślić, że wraz z umorzeniem postępowania egzekucyjnego automatycznie i jednocześnie zostaje umorzona egzekucja prowadzona w ramach tego postępowania, rozpoznanie zatem ww. zarzutów wniesionych przez zobowiązanego, a zmierzających do umorzenia postępowania egzekucyjnego lub zastosowania mniej uciążliwego środka (art. 34 § 4 u.p.e.a.), staje się bezprzedmiotowe i organ administracyjny może umorzyć postępowanie w sprawie tych zarzutów, sięgając po normą zawartą w art. 105 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r., poz. 23 ze zm.) w związku z art. 18 u.p.e.a. (por. wyrok NSA z dnia 28 maja 2014 r., sygn. akt II FSK 1607/12; orzeczenia sądów administracyjnych dostępne w internetowej bazie pod adresem www.orzeczenia.nsa.gov.pl.). Fakt wydania przez organ egzekucyjny ostatecznego postanowienia z dnia [...] maja 2016 r. o umorzeniu postępowania egzekucyjnego spowodował, że zakończone zostało postępowanie egzekucyjne będące przedmiotem sporu pomiędzy skarżącą a organem. Skoro zaś zakończone zostało wspomniane postępowanie egzekucyjne, to zbędne stało się rozstrzyganie o legalności zaskarżonego w niniejszej sprawie postanowienia, jak również ocena czy prawidłowo odmówiono uchylenia zajęcia świadczenia emerytalno-rentowego, dokonanego w toku postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułu wykonawczego nr [...] z [...] stycznia 2014 r. Umorzenie postępowania egzekucyjnego zakończyło postępowanie wszczęte na wniosek wierzyciela domagającego się prowadzenia egzekucji, a tym samym przestał istnieć przedmiot, tj. egzekucja prowadzona w ramach umorzonego postępowania. Mając powyższe na uwadze Sąd, działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.