III SA/Wa 1823/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jarosław Trelka, po rozpoznaniu w dniu 25 listopada 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi F. sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] maja 2021 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za wrzesień i październik 2016 r. postanawia odrzucić skargę.

Skarżąca – F. sp. z o.o. z siedzibą w W. działając przez pełnomocnika, złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z [...] maja 2021 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za wrzesień i październik 2016 r. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącej Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 sierpnia 2021 r. wezwano pełnomocnika Skarżącej do usunięcia, w terminie 7 dni, braków formalnych skargi, pod rygorem odrzucenia skargi przez złożenie oryginału lub uwierzytelnionego odpisu pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi, złożenie oryginału lub uwierzytelnionego odpisu dokumentu, z którego wynikałoby umocowanie osób, które udzieliły pełnomocnictwa do reprezentacji spółki w dacie jego udzielenia oraz podanie wartości przedmiotu zaskarżenia. Powyższe wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej za pośrednictwem platformy ePuap w dniu 4 września 2021 r., po dwukrotnym zawiadomieniu o możliwości odebrania pisma. W zakreślonym terminie nie uzupełniono braków formalnych skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga podlegała odrzuceniu. W myśl art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej "P.p.s.a.") sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Przepis art. 46 § 3 P.p.s.a. stanowi, że do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. Wykazanie umocowania do działania przed sądem administracyjnym poprzez złożenie pełnomocnictwa, wraz z dokumentem, z którego wynika umocowanie osób, które udzieliły pełnomocnictwa, do reprezentacji strony w dacie jego udzielenia, jest konieczne dla przyjęcia prawidłowej reprezentacji skarżącej przez pełnomocnika przed sądem i jego uprawnienia do podejmowania czynności w imieniu skarżącej. Wymienione dokumenty stanowią wymogi formalne pisma (skargi) w postępowaniu sądowym, których brak podlega uzupełnieniu w trybie art. 49 § 1 P.p.s.a., czyli na wezwanie przewodniczącego w terminie 7 dni. Nieuzupełnienie takiego braku formalnego poprzez nieprzedłożenie stosownego dokumentu w wyznaczonym terminie obliguje sąd do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. W rozpoznawanej sprawie w sposób prawidłowy wezwano pełnomocnika skarżącej do uzupełnienia braków formalnych skargi przez złożenie oryginału lub uwierzytelnionego odpisu pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi oraz złożenie oryginału lub uwierzytelnionego odpisu dokumentu, z którego wynikałoby umocowanie osób, które udzieliły pełnomocnictwa, do reprezentacji spółki w dacie jego udzielenia, a także o podanie wartości przedmiotu zaskarżenia. W zarządzeniu zawarto również pouczenie o skutkach jego niewykonania, tj. wskazano na rygor w postaci odrzucenia skargi. Jak wcześniej wskazano wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej za pośrednictwem platformy ePuap w dniu 4 września 2021 r. w trybie art. 74 § 8 P.p.s.a. Wyznaczony siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków formalnych skargi, zgodnie z zasadami obliczania terminów przewidzianymi w art. 83 § 1 P.p.s.a. upłynął zatem w dniu 13 września 2021 r. (poniedziałek). Pomimo upływu wyznaczonego terminu pełnomocnik skarżącej nie uzupełnił ww. braków formalnych skargi. W tej sytuacji Sąd był zatem zobowiązany, w oparciu o art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 P.p.s.a. orzec, jak w sentencji.