III SA/Wa 1787/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Nasierowska, po rozpoznaniu w dniu 24 lipca 2014r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi C. Sp. z o.o. w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] kwietnia 2014 r., nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od gier za grudzień 2012r. postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie

W odpowiedzi na wezwanie referendarza sądowego Skarżąca – C. sp. z o.o. w W. złożyła urzędowy formularz PPPr, w którym zaznaczyła iż domaga się zwolnienia od kosztów sądowych. Wskazała, że nie posiada żadnych środków finansowych, które pozwoliłyby na pokrycie kosztów opłaty od skargi i innych kosztów sądowych, a w prowadzonej działalności wykazuje wyłącznie stratę. Skarżąca nie przesłała żadnych dokumentów, do złożenia których wezwał ją Referendarz sądowy. Postanowieniem z dnia 7 lipca 2014r. Referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie odmówił Spółce przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. W uzasadnieniu postanowienia Referendarz wskazał, iż mimo wezwania nie nadesłano dokumentów potwierdzających złą sytuację finansową Spółki. Skarżąca nie wykazała faktu wypowiedzenia jej rachunku bankowego, nie przedstawiła ani przychodów z wciąż prowadzonej jak oświadczyła działalności gospodarczej, ani nie wykazała źródeł finansowania prowadzonych działań (koszt lokalu, korespondencji, obsługi księgowej). Referendarz wskazał też, że wydając swoje postanowienie miał na uwadze orzeczenia NSA dotyczące przyznania prawa pomocy Skarżącej w innych sprawach, gdzie NSA ocenił, że skoro Skarżąca uchyla się od wykazania dokumentami swojej sytuacji finansowej to nie można ocenić tej sytuacji a co za tym idzie nie można przyznać jej prawa pomocy. Skarżąca w ustawowym terminie wniosła sprzeciw od postanowienia referendarza sądowego. Postanowieniu zarzuciła naruszenie art. 246 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwaną dalej P.p.s.a. przez błędną ocenę dołączonych do wniosku dokumentów i nieuprawnione przyjęcie, że Skarżąca nie wykazała, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie kosztów postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 245 § 2 P.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Skarżąca wnioskowała o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, tj. w zakresie częściowym. W przypadku osób prawnych prawo pomocy może być przyznane w zakresie częściowym – gdy osoba ta wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania (art. 246 § 2 pkt 1 i 2). Po przeanalizowaniu wniosku Skarżącej oraz przedstawionej przez nią informacji dotyczącej sytuacji finansowej Sąd stwierdza, że powyższe przesłanki, będące warunkiem niezbędnym do przyznania zwolnienia od uiszczenia kosztów sądowych nie mają zastosowania w przedmiotowej sprawie. Należy podkreślić, iż aby móc ocenić sytuację strony i na jej podstawie prawidłowo rozpoznać wniosek Sąd musi zapoznać się z dokumentami świadczącymi o jej sytuacji, nie można tego uczynić na podstawie domniemań. Przy czym w ustawie o postępowaniu przed sądami administracyjnymi jednoznacznie wskazano, iż to wnioskodawca ma obowiązek wykazać fakty, na których opiera swój wniosek. Nie można przerzucić tego obowiązku na Sąd, albowiem tylko strona skarżąca ma interes prawny aby na podstawie dostarczonych dokumentów uzyskać prawo pomocy. W niniejszej sprawie podjęto działania zmierzające do uzyskania pełnego obrazu możliwości płatniczych Skarżącej, wzywając ją do uzupełnienia wniosku o stosowne informacje, w tym o nadesłanie bilansu, zestawieni przychodów i rozchodów, nadesłanie faktur, odpisów wyciągów, zestawienia aktualnych należności, wskazania źródeł finansowania prowadzonych działań (kosztów lokalu, korespondencji), wskazania posiadanych nieruchomości, rozliczeń rocznych w podatku dochodowym od osób prawnych za 2013r. Z obowiązku przesłania tych dokumentów Skarżąca nie wywiązała się. Również nie nadesłała ich łącznie ze złożonym sprzeciwem, mimo iż z postanowienia Referendarza sądowego jednoznacznie wynika, iż brak tych dokumentów jest główną przyczyną odmowy przyznania prawa pomocy. W sprzeciwie zaś stwierdziła, że oceniając jej możliwości finansowe należało wziąć pod uwagę zwłaszcza bilans sporządzony 30 czerwca 2013r. Jednakże do akt sprawy Skarżąca tego bilansu nie załączyła. W sprzeciwie zarzuciła Referendarzowi błędną ocenę załączonych do wniosku dokumentów. Jednak Referendarz nie miał możliwości oceny tych potencjalnych dokumentów, bowiem Skarżąca żadnych dokumentów obrazujących jej sytuację finansową nie załączyła, ani do wniosku, ani w późniejszym terminie. W świetle powyższego stwierdzić należy, iż nieprzedłożenie stosownej dokumentacji uniemożliwia weryfikację złożonych przez Skarżącą oświadczeń, co z kolei uznać należy za przeszkodę wykluczającą przyznanie jej prawa pomocy w żądanym zakresie. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 246 § 2 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.