III SA/Wa 1742/13

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Marcin Piłaszewicz na posiedzeniu niejawnym w dniu 23 czerwca 2014 r po rozpoznaniu wniosku adw P.S. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej z urzędu w sprawie ze skargi H. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z [...] kwietnia 2013 r Nr [...] w przedmiocie ustalenia wymiaru łącznego zobowiązania pieniężnego za 2012 r postanawia przyznać pełnomocnikowi skarżącego – adw. P. S. - kwotę 60.- zł (sześćdziesiąt złotych) tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, kwotę 23 % podatku VAT w wysokości 13,80,- zł (trzynaście złotych osiemdziesiąt groszy); łącznie kwotę 73,80,- zł (siedemdziesiąt trzy złote osiemdziesiąt groszy)

Sąd, postanowieniem z 13 listopada 2013 r ustanowił H. M. adwokata z urzędu i zwolnił od kosztów sądowych. Okręgowa Rada Adwokacka w W. , pismem z 17 stycznia 2014 r., do udzielenia pomocy prawnej skarżącej wyznaczyła adw. P. S.. Adw P.S., pismem z 20 lutego 2014 r upoważnił apl. adw P. S. zastępcą w sprawie. Substytut stawił się na rozprawie w dniu 27 marca 2014 r., podtrzymał skargę, wniósł o zasądzenie kosztów postępowania. Adw P. S. pismem z 12 czerwca 2014 r o uzupełnieniu protokołu wniósł o zasądzenie kosztów postępowania. Oświadczył, ze koszty nie zostały uiszczone przez skarżącego ani w całości, ani w części. Referendarz sądowy wskazuje, że wyznaczony przez Sąd pełnomocnik ma prawo do wynagrodzenia za podjęte czynności w zakresie nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych wydatków na podstawie art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1270/ - dalej jako u.p.p.s.a). Niesporne jest też, zarówno w orzecznictwie jak i w piśmiennictwie, że wynagrodzenie należy się za pomoc prawną faktycznie udzieloną. O udzieleniu pomocy prawnej w sprawie referendarz sądowy wnioskuje z udziału w postępowaniu pełnomocnika z urzędu i substytuta, co zostało wyrażone także w protokole z rozprawy i w składanych pismach. Po złożeniu przez pełnomocnika z urzędu pisma z 12 czerwca 2014 r uzupełnione zostały braki co do złożenia oświadczenia o braku pokrycia kosztów przez stronę w całości lub w części. Sprawa badana przez Sąd dotyczy podatku od nieruchomości w wysokości ok. 185 zł (zarządzenie z 15 lipca 2013 r, karta 1). Zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 1 lit a rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. o opłatach za czynności adwokackie oraz ponoszeniu przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. z 2013 r poz 461), stawki minimalne w tzw. "innych sprawach", tj w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna – przyznaje się stawkę obliczoną na podstawie § 6. Zgodnie z § 6 pkt 1 rozporządzenia, stawki minimalne wynoszą przy wartości przedmiotu sprawy do 500 zł, wynoszą 60 zł, zatem kwotę 60 zł należy przyznać, kiedy wartość przedmiotu sporu wynosi 185 zł (Zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z 15 lipca 2013 r). Do tej kwoty należy doliczyć podatek od towarów i usług w wysokości 13 zł 80 groszy. Z akt sprawy nie wynika zarazem udział pełnomocnika w jakimkolwiek etapie postępowania przed Sądem II instancji czy przy sporządzaniu skargi kasacyjnej Dlatego, należało, na podstawie art. 250, art. 258 § 2 pkt 8, § 3 u.p.p.s.a., orzec, jak w sentencji.