III SA/Wa 1721/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marek Krawczak po rozpoznaniu w dniu 2 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku PUH "P." P. K. Spółki Jawnej z siedzibą w W. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi PUH "P." P. K. Spółki Jawnej z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] marca 2014 r. nr [...] w przedmiocie określenia prawidłowej wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji

PUH "P." P. K. Spółka Jawna z siedzibą w W. (zwana dalej: "Skarżącą") wniosła w niniejszej sprawie skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] marca 2014 r. nr [...] w przedmiocie określenia prawidłowej wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług. Następnie w piśmie z dnia 10 lipca 2014 r., uzupełnionym pismem z dnia 22 lipca 2014 r., Skarżąca złożyła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji do czasu prawomocnego zakończenia postępowania przez tutejszy Sąd. W uzasadnieniu przedmiotowego wniosku Skarżąca wskazała, iż w jej opinii sytuacja w jakiej się znajduje wypełnia przesłanki określone w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.) – zwanej dalej "p.p.s.a." W ocenie Skarżącej, wykonanie zaskarżonej decyzji rodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Skarżąca znajduje się bowiem w złej sytuacji finansowej, którą wykonanie tejże decyzji może jeszcze pogłębić, a w konsekwencji doprowadzić do jej likwidacji jako bytu gospodarczego. Obecnie Skarżąca ze względu na prowadzenie sporu praktycznie nie funkcjonuje jako podmiot gospodarczy, nie uzyskuje przychodów i ponosi jedynie minimalne koszty swojego funkcjonowania. Skarżąca wskazała też, że posiadane przez nią aktywa są przedmiotem zabezpieczenia majątkowego na poczet zobowiązań podatkowych, w związku z tym nie zachodzi możliwość wystąpienia uszczerbku majątkowego po stronie Skarbu Państwa. Do przedmiotowego wniosku Skarżąca załączyła wydruki obejmujące zestawienie: Rachunku zysków i strat na dzień 31 grudnia 2013 r. oraz 30 czerwca 2014 r., a także Bilanse aktywa i pasywa na dzień 31 grudnia 2013 r. oraz 30 czerwca 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Wniosek Skarżącej zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 1 p.p.s.a. wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Natomiast stosownie do treści art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Z analizy przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a. wynika, że przesłankami wstrzymania wykonania decyzji jest niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków. Rozpoznając niniejszy wniosek należy przede wszystkim zwrócić uwagę, iż wymieniony w powyższym przepisie katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania danego rozstrzygnięcia jest zamknięty. Ustawodawca szczegółowo i rygorystycznie wyznaczył podstawy wstrzymania wykonania decyzji, uzależniając tę możliwość od wykazania istnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Niewykonywanie ostatecznych aktów administracyjnych jest bowiem stanem niepożądanym, zaś prawo wnoszenia skarg do sądu administracyjnego nie może zakłócać prawidłowego funkcjonowania procesu stosowania i realizowania norm prawa administracyjnego. Oznacza to zatem, iż o wstrzymaniu wykonania decyzji sąd może orzec tylko wtedy, jeżeli wykonanie tej decyzji rodzi niebezpieczeństwo spowodowania szkody (majątkowej, a także niemajątkowej), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Podkreślić należy, iż instytucja wstrzymania wykonania decyzji ma na celu tymczasową ochronę przed negatywnymi i nieodwracalnymi skutkami, jakie mogłaby dla strony wywołać taka decyzja, zanim zostanie zbadana przez sąd administracyjny pod kątem legalności. Wniesienie wniosku nie oznacza jednak automatyzmu w blokowaniu realizacji praw i obowiązków wynikających z decyzji administracyjnej. Sąd ocenia jedynie, czy podane przez stronę okoliczności w istocie wskazują na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zdaniem Sądu, analiza powołanych przez Skarżącą we wniosku okoliczności daje podstawy do stwierdzenia, iż w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki wskazane w art. 61 § 3 p.p.s.a., umożliwiające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżąca wskazała w swoim wniosku okoliczności, które z uwagi na wykonanie zaskarżonej decyzji mogłyby prowadzić do wyrządzenia jej znacznej oraz nieodwracalnej szkody. Zważyć bowiem należy w tym miejscu, iż Skarżąca pomimo, iż posiada aktywa nie może nimi dysponować, bowiem stanowią one zabezpieczenie majątkowe na poczet ciążących na niej zobowiązań podatkowych. Powyższa sytuacja spowodowała, że obecnie Skarżąca praktycznie nie funkcjonuje jako podmiot gospodarczy, nie uzyskuje przychodów i ponosi jedynie minimalne koszty swojego funkcjonowania. Skarżąca podkreśliła, że powyższe okoliczności w konsekwencji skutkować będą koniecznością całkowitego zaniechania prowadzenia działalności gospodarczej i jej likwidacji. W tej sytuacji zgodzić się należy ze Skarżącą, iż w związku z tym zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia jej znacznej szkody oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W konsekwencji uznać więc należy, że Skarżąca wykazała potrzebę udzielenia jej ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Z tych przyczyn Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.