III SA/Wa 1714/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodnicząca Sędzia WSA Aneta Trochim - Tuchorska po rozpoznaniu w dniu 9 lipca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w W. z dnia [...] listopada 2011 r. nr [...] w sprawie ze skargi B. P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] kwietnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności ostatecznej decyzji orzekającej o solidarnej odpowiedzialności członka zarządu za zaległości spółki w podatku od towarów i usług za grudzień 2005 r. oraz styczeń i luty 2006 r. postanawia: wstrzymać wykonanie decyzji

Skarżąca – B. P., reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] kwietnia 2014 r. w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności ostatecznej decyzji orzekającej o solidarnej odpowiedzialności członka zarządu za zaległości spółki w podatku od towarów i usług za grudzień 2005 r. oraz styczeń i luty 2006 r. W skardze zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w W. z dnia [...] listopada 2011 r. orzekającej o solidarnej odpowiedzialności Skarżącej za zaległości spółki z tytułu podatku od towarów i usług za miesiące: grudzień 2005 r., styczeń i luty 2006 r. oraz odsetek za zwłokę od powyższych zaległości. W uzasadnieniu pełnomocnik podniósł, że Skarżąca jest 74-letnią emerytką otrzymującą świadczenie emerytalne w wysokości 3.563,62 zł, które jest jej jedynym środkiem utrzymania. Jednocześnie zaznaczył, że pogarszający się jej stan zdrowia uniemożliwia jej podjęcie jakiejkolwiek pracy w celu poprawy sytuacji finansowej. Pełnomocnik zaznaczył, iż Skarżąca od paru lat przebywa pod stałą opieką [...] ([...] i [...]), [...] (przebyta [...]), [...] (choroba [...]) oraz opieką [...] ([...]). Na potwierdzenie powyższego załączone zostały kserokopie dokumentacji medycznej. Pełnomocnik Skarżącej dodał, że posiada ona jedynie lokal mieszkalny o powierzchni 56,50 m². Kwota wynikająca z zobowiązania podatkowego (227.782,60 zł - należność główna oraz 154.520 zł - odsetki) znaczenie przekracza jej możliwości finansowe i majątkowe. Jednocześnie pogarszający się stan zdrowia uniemożliwia Skarżącej podjęcie jakiejkolwiek próby naprawy jej gospodarki finansowej. Pełnomocnik Skarżącej wyjaśnił ponadto, że z uwagi na zajęcie prawa majątkowego stanowiącego świadczenie emerytalne oraz ubezpieczenie społeczne, czego skutkiem było obniżenie kwoty świadczenia emerytalnego, Skarżąca nie posiada środków pieniężnych na konieczne i niezbędne lekarstwa oraz specjalistyczne konsultacje lekarskie, których musiała zaniechać. W obecnej sytuacji finansowej zmuszona jest zrezygnować z zakupu niezbędnych środków medycznych, co może spowodować znaczne pogorszenie się jej zdrowia. W ocenie pełnomocnika może nastąpić znaczna szkoda w postaci poniesienia straty na życiu bądź zdrowiu Skarżącej, a co za tym idzie powstanie trudnych do odwrócenia skutków. Zaznaczył ponadto, że Skarżąca nie posiada żadnych oszczędności, a także wartościowych rzeczy ruchomych. W jej posiadaniu znajduje się trzynastoletni samochód marki [...], którego wartość szacunkowa wynosi około 5.100 zł. Jednocześnie w przekonaniu pełnomocnika wysoce prawdopodobne jest, iż w wyniku uwzględnienia skargi Sąd stwierdzi nieważność decyzji Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w W. z uwagi na naruszenia prawa wskazane w skardze. Ponadto zdaniem pełnomocnika okoliczność, że WSA w Warszawie uchylił decyzję organu orzekającą o solidarnej odpowiedzialności dwóch członków zarządu P. sp. z o.o. (w tym Skarżącej) za zaległości podatkowe z tytułu podatków od towarów i usług wraz z odsetkami niewątpliwie wpływa na prawdopodobieństwo, iż złożona przez Skarżącą skarga zostanie uwzględniona. Wykonanie jednak decyzji Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w W. może spowodować trudne do odwrócenia skutki w postaci pogorszenia się zdrowia Skarżącej oraz pozbawienia jej lokalu mieszkalnego w toku prowadzonego postępowania egzekucyjnego, co może doprowadzić do pozbawienia jej jakichkolwiek środków do życia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Wniosek zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z przepisem art. 61 § 3 P.p.s.a. Sąd może na wniosek strony wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Z powyższego przepisu wynikają dwa rodzaje obowiązków. Z jednej strony wskazany przepis obciąża wnioskodawcę ciężarem uprawdopodobnienia przesłanek w nim określonych. Z drugiej zaś nakłada na Sąd obowiązek dokonania wszechstronnej i rzetelnej oceny wskazanych we wniosku okoliczności z uwzględnieniem zasad logicznego rozumowania, doświadczenia życiowego, dostępnej wiedzy oraz innych elementów, które pozwalają domniemywać, że wskazane okoliczności mieszczą się w hipotezie art. 61 § 3 P.p.s.a. (zob. postanowienie NSA z 15 grudnia 2005 r., sygn. akt I FZ 633/05, niepubl.). Rozpoznając niniejszy wniosek należy przede wszystkim zwrócić uwagę, iż wymieniony w powyższym przepisie katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania danego rozstrzygnięcia jest zamknięty. Ustawodawca szczegółowo i rygorystycznie wyznaczył podstawy wstrzymania wykonania decyzji, uzależniając tę możliwość od wykazania istnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Niewykonywanie ostatecznych aktów administracyjnych jest bowiem stanem niepożądanym, zaś prawo wnoszenia skarg do sądu administracyjnego nie może zakłócać prawidłowego funkcjonowania procesu stosowania i realizowania norm prawa administracyjnego. Oznacza to zatem, iż o wstrzymaniu wykonania decyzji sąd może orzec tylko wtedy, jeżeli wykonanie tej decyzji rodzi niebezpieczeństwo spowodowania szkody (majątkowej, a także niemajątkowej), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Sąd przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy stwierdza, że argumenty i okoliczności przytoczone przez Skarżącą we wniosku dają podstawy do stwierdzenia, iż w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki wskazane w art. 61 § 3 P.p.s.a. - umożliwiające wstrzymanie wykonania decyzji. Sąd dokonując oceny zasadności wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wziął pod uwagę przede wszystkim sytuację finansową Skarżącej, a także kwotę wynikająca z zobowiązania podatkowego (227.782,60 zł - należność główna oraz 154.520 zł - odsetki) określoną przez organ podatkowy jako zaległość podatkowa spółki, której członkiem zarządu była Skarżąca z tytułu podatku od towarów i usług za grudzień 2005 r., styczeń i luty 2006 r. Na uwagę zasługuje ponadto fakt, iż Skarżąca jest w podeszłym wieku, a jej stan zdrowia wymaga zwiększonych nakładów finansowych. Okoliczności te poparła stosownymi dokumentami załączonymi do wniosku. Z dokumentów tych wynika, że od wielu lat pozostaje pod stałą opieką lekarską z uwagi na przebyte choroby (tj. [...] i [...], przebyta [...], choroba [...], [...]). Przebyte choroby i pogarszający się stan zdrowia wymagają znacznych nakładów pieniężnych na co Skarżącej nie stać. Z argumentacji przedstawionej we wniosku wynika, że Skarżąca nie posiada oszczędności na zakup niezbędnych lekarstw oraz na konieczne i niezbędne konsultacje lekarskie, których musiała zaniechać, co w konsekwencji może spowodować znaczne pogorszenie się jej stanu zdrowia. Podkreślić należy, iż instytucja wstrzymania wykonania decyzji powołana została do tymczasowej ochrony przed negatywnymi i nieodwracalnymi skutkami, jakie mogłaby dla strony wywołać taka decyzja, zanim zostanie zbadana przez sąd administracyjny pod kątem legalności. Wniesienie wniosku nie oznacza jednak automatyzmu w blokowaniu realizacji praw i obowiązków wynikających z decyzji administracyjnej. Sąd ocenia jedynie, czy podane przez stronę okoliczności w istocie wskazują na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Analiza powołanych przez Skarżącą we wniosku okoliczności, a w szczególności jej wiek i stan zdrowia, a także fakt, że poza nieruchomością, w której mieszka nie posiada majątku dają podstawy do stwierdzenia, iż w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki wskazane w art. 61 § 3 P.p.s.a., umożliwiające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W rozpoznawanej sprawie przyjąć należy, że wykonanie decyzji mogłoby spowodować nieodwracalne skutki dla stanu zdrowia Skarżącej. Rozmiar zobowiązania podatkowego podlegający wykonaniu w porównaniu z okolicznościami powołanymi we wniosku, a ponadto egzekucja wymienionej kwoty mogłaby wyrządzić Skarżącej poważną szkodę i doprowadzić do trudnych dla niej następstw. W tych okolicznościach uznać należy, że Skarżąca wykazała konieczność udzielenia jej ochrony tymczasowej. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 61 § 3 oraz § 5 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.