III SA/Wa 1614/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Sylwester Golec po rozpoznaniu w dniu 13 sierpnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. na interpretację indywidualną przepisów prawa podatkowego Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 15 maja 2019 r. znak 0114-KDIP2-1.4010.112.2019.2.MR w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych postanawia: 1. umorzyć postępowanie sądowe; 2. zasądzić od Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej na rzecz P. tytułem zwrotu kosztów postępowania, kwotę 697,00 zł (słownie: sześćset dziewięćdziesiąt siedem złotych).

Podatkowa Grupa K. (dalej: "skarżąca") w dniu 14 czerwca 2019 r. wniosła skargę na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 15 maja 2019 r. znak 0114-KDIP2-1.4010.112.2019.2.MR. Jednocześnie uiściła wpis od skargi w wysokości 200 zł. Interpretacją indywidualną z 12 lipca 2019 r. znak 0114-KDIP2-1.4010.112.2019.5.MR Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej uwzględnił skargę w całości zmieniając zaskarżoną interpretację indywidualną i uznając stanowisko skarżącej za prawidłowe. Z urzędowego poświadczenia doręczenia wynika, że interpretację indywidualną z 12 lipca 2019 r. doręczono pełnomocnikowi skarżącej 15 lipca 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej "p.p.s.a.") organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania, co też Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej uczynił wydając indywidualną interpretację z 12 lipca 2019 r. Z chwilą jej doręczenia skarżącej przestał więc istnieć przedmiot skargi, jakim była interpretacja z 15 maja 2019 r. Na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy stało się ono bezprzedmiotowe z przyczyn innych, niż te wskazane w pkt 1 i 2 tego paragrafu. Do okoliczności uzasadniających umorzenie postępowania na podstawie powyższego przepisu należy bez wątpienia uwzględnienie skargi przez organ w trybie art. 54 § 3 p.p.s.a. (tzw. autokontrola). Powoduje ono bowiem wyeliminowanie z obrotu prawnego zaskarżonego aktu lub czynności, co czyni zbędnym dalsze procedowanie w sprawie. W razie wydania nowego rozstrzygnięcia służy na nie skarga do sądu administracyjnego, co należycie chroni prawa strony skarżącej. Wobec powyższego postępowanie sądowe w niniejszej sprawie jako bezprzedmiotowe należało umorzyć zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 p.p.s.a., o czym postanowiono w pkt 1 sentencji. Uwzględnienie skargi przez organ zasadnym czyni też orzeczenie o zwrocie kosztów postępowania. Zgodnie bowiem z art. 201 § 1 p.p.s.a., zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 p.p.s.a. W niniejszej sprawie na koszty postępowania w wysokości 697 zł składają się: koszty zastępstwa prawnego radcy prawnego w wysokości 480 zł - § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. 2018 poz. 265 ze zm.), wpis od skargi uiszczony w kwocie 200 zł oraz opłata skarbowa od pełnomocnictwa w wysokości 17 zł. Działając na podstawie art. 201 § 1 w związku z art. 54 § 3 p.p.s.a., Sąd orzekł o kosztach, jak w pkt 2 sentencji postanowienia.