III SA/Wa 1596/23

Dnia 8 sierpnia 2023 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: , Przewodniczący asesor WSA Maciej Borychowski (sprawozdawca), po rozpoznaniu w dniu 8 sierpnia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Fundacji [...] na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia [...] maja 2023 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych postanawia: 1) odrzucić skargę, 2) zwrócić ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz Fundacji [...] kwotę 200 zł (słownie: dwieście) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego.

Pismem z dnia 15 czerwca 2023 r. Fundacja [...] (dalej "Skarżąca", "Fundacja"), reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika – doradcę podatkowego, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na opisaną w komparycji niniejszego postanowienia interpretację indywidulaną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (dalej "DKIS"). Na podstawie zarządzenia Zastępcy Przewodniczącej Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 lipca 2023 r. Fundacja, pismem z dnia 14 lipca 2023 r., została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi poprzez: a) złożenie oryginału lub uwierzytelnionego odpisu pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi; b) złożenie oryginału lub uwierzytelnionego odpisu dokumentu, z którego wynikałoby umocowanie osób, które udzieliły pełnomocnictwa do reprezentacji fundacji w dacie jego udzielenia. Ponadto Skarżąca została poinformowana, że złożone wraz ze skargą pełnomocnictwo nie zawiera umocowania do występowania przez sądami administracyjnymi. Wezwanie do usunięcia braków formalnych pełnomocnikowi Fundacji zostało doręczone w dniu 24 lipca 2023 r. Przy pismem z dnia 24 lipca 2023 r. pełnomocnik Skarżącej przesłał: 1) uwierzytelniony odpis pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu Skarżącej, uwzględniającego reprezentowanie Fundacji przed sądami administracyjnymi; 2) elektroniczny oryginał informacji odpowiadającej odpisowi aktualnemu z rejestru stowarzyszeń, innych organizacji społecznych i zawodowych, fundacji oraz samodzielnych publicznych zakładów opieki zdrowotnej wskazujący, że udzielająca pełnomocnictwa pani A.P. jest umocowana do reprezentowania Skarżącej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje Skargę należało odrzucić. Zgodnie z art. 28 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 259 z póżn. zm., dalej "P.p.s.a."), osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Natomiast w myśli art. 29 P.p.s.a. przedstawiciel ustawowy lub organ osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Istotą dokumentu, o którym mowa w art. 29 P.p.s.a., jest wykazanie na dzień wniesienia środka zaskarżenia prawidłowego i aktualnego umocowania lub istniejących uprawnień organu bądź osoby, o których mowa w art. 28 P.p.s.a., do reprezentowania i podejmowania czynności procesowych w imieniu osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej mającej zdolność sądową, inicjującej postępowanie przed sądem administracyjnym. W sytuacji, gdy strona wnosząc skargę nie wypełnia obowiązku określonego w powołanym przepisie lub wypełnia go w sposób budzący wątpliwości odnośnie autentyczności czy istnienia umocowania, Sąd do którego skarga została skierowana obowiązany jest wezwać stronę do usunięcia takiego braku skargi (por. postanowienie NSA z dnia 19 lipca 2016 r., sygn. akt II GZ 704/16). W przypadku nieuzupełnienia tego braku, nie można środkowi zaskarżenia nadać dalszego biegu. Pogląd, że zaniechanie przedłożenia dokumentu, stwierdzającego umocowanie do reprezentowania jednostki organizacyjnej mającej zdolność sądową stanowi brak formalny jest ogólnie przyjęty w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, sądów powszechnych oraz Sądu Najwyższego (zob. postanowienie NSA z 17 kwietnia 2019 r., sygn. akt II OZ 343/19). Do skargi złożonej do tut. Sądu nie zostały załączone dokumenty, z których wynikałoby umocowanie do działania w imieniu Skarżącej przed sądem administracyjnym (załączone pełnomocnictwo dotyczyło umocowania do działania przed DKIS) oraz dokument, z którego wynikałoby umocowanie osób, które udzieliły pełnomocnictwa do reprezentacji Skarżącej w dacie jego udzielenia. Wobec powyższego Sąd, kierując się zasadą wynikająca z art. 49 § 1 P.p.s.a., wezwał pełnomocnika Skarżącej do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania poprzez złożenie wskazanych wyżej dokumentów. Przy piśmie z dnia 24 lipca 2023 r. (k. 40 akt sądowych) pełnomocnik nadesłał: 1) uwierzytelniony odpis pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu Skarżącej, uwzględniającego reprezentowanie Fundacji przed sądami administracyjnymi; 2) elektroniczny oryginał informacji odpowiadającej odpisowi aktualnemu z rejestru stowarzyszeń, innych organizacji społecznych i zawodowych, fundacji oraz samodzielnych publicznych zakładów opieki zdrowotnej wskazujący, że udzielająca pełnomocnictwa pani A.P. jest umocowana do reprezentowania Skarżącej. Jak wyżej zostało wskazane, w świetle art. 28 § 1 P.p.s.a. w zw. z art. 29 P.p.s.a., osoby uprawnione do działania w imieniu osób prawnych powinny wykazać to prawo stosownym dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Do dokumentów tych zalicza się m.in. odpis pełny lub odpis aktualny z Krajowego Rejestru Sądowego (dalej "KRS"), o którym mowa w ustawie z 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym (Dz. U. z 2023 r. poz. 685, dalej "ustawa o KRS"), a od 1 stycznia 2012 r. także pobrany samodzielnie wydruk komputerowy aktualnych informacji o podmiotach wpisanych do KRS, o którym mowa w art. 4 ust. 4a ustawy o KRS, względnie uchwały odpowiednich organów osoby prawnej podjęte w trybie określonym przepisami kodeksu spółek handlowych. Zgodnie bowiem z art. 4 ust. 4aa ustawy o KRS pobrane samodzielnie wydruki komputerowe aktualnych i pełnych informacji o podmiotach wpisanych do Rejestru mają moc zrównaną z mocą dokumentów wydawanych przez Centralną Informację, o których mowa w ust. 3 (są to odpisy, wyciągi i zaświadczenia oraz informacje z Rejestru, które mają moc dokumentów urzędowych, jeżeli zostały wydane w postaci papierowej lub elektronicznej (vide art. 4 ust. 3 ustawy o KRS). Jednocześnie Sąd zauważa, że pełnomocnik Skarżącej został wezwany do przedłożenia oryginału lub uwierzytelnionego odpisu dokumentu, z którego wynikałoby umocowanie osób, które udzieliły pełnomocnictwa do reprezentacji fundacji w dacie jego udzielenia. Pełnomocnik Skarżącej czyniąc zadość wezwaniu Sądu przesłał uwierzytelniony odpis pełnomocnictwa procesowego, udzielonego w dniu 15 czerwca 2023 r. (k. 42 akt sądowych). Z kolei wykonując obowiązek z lit. b) wezwania Sądu z dnia 14 lipca 2023 r. pełnomocnik Skarżącej przedłożył wydruk z KRS – "Informacja odpowiadająca odpisowi aktualnemu z rejestru stowarzyszeń, innych organizacji społecznych i zawodowych, fundacji oraz samodzielnych publicznych zakładów opieki zdrowotnej" – datowany na dzień 24 lipca 2023 r. (k. 44 akt sądowych). Sąd zauważa, że brak formalny skargi nie został uzupełniony. Z wezwania z dnia 14 lipca 2023 r. jasno wynikało, iż dokument wykazujący umocowanie osoby do udzielenia pełnomocnictwa w imieniu Fundacji miał być na dzień jego udzielenia. Pouczenie wezwania zawierało również informacje o rygorze, w przypadku nieuzupełniania braku. Porównując zatem datę udzielenia pełnomocnictwa oraz datę wydruku KRS, który w zamierzeniu miał wykazać umocowanie do działania prezesa Fundacji A.P. Sąd zauważa, że data przedmiotowego wydruku jest późniejsza, aniżeli udzielone pełnomocnictwo, są to odpowiednio daty: 15 czerwca 2023 r. i 24 lipca 2023 r. . Sąd rozpatrujący niniejszą sprawę odwoła się w tym miejscu do uchwały NSA z dnia 3 lipca 2023 r., sygn. akt II GPS 3/22. Wprawdzie przedmiotowa uchwał został podjęta na kanwie oceny skutków niepodania w pierwszym piśmie wnoszonym do sądu numeru PESEL Niemniej jednak NSA dokonał także analizy w zakresie potencjalnych możliwości ustalenia danych osób udzielających pełnomocnictwa do reprezentowania, w oparciu o rejestr KRS. NSA wyjaśnił, "W nawiązaniu do ostatnio omawianej kwestii należy zauważyć, że w orzecznictwie sądów administracyjnych, w odniesieniu do braku formalnego skargi polegającego na niezłożeniu dokumentu (odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego), z którego wynika umocowanie osób udzielających pełnomocnictwa do reprezentowania podmiotu podlegającego wpisowi do Krajowego Rejestru Sądowego, lub które działają w imieniu takiego podmiotu, utrwalony jest pogląd, że możliwość samodzielnego pobrania przez sąd wydruku komputerowego aktualnych informacji o podmiotach wpisanych do rejestru, nie czyni wezwania o uzupełnienie braku w postaci odpisu z KRS zbędnym. Składy orzekające podkreślały, że nieuzupełnienie braku formalnego skargi w wyznaczonym terminie i niewykazanie dokumentem umocowania do działania w imieniu Spółki jest podstawą do zastosowania art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. i odrzucenia skargi. Podnoszono, że wykładni przepisów w odniesieniu do dokumentu mającego wykazać umocowanie do działania w imieniu podmiotu wpisanego do Rejestru Przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego nie zmienia treść art. 4 ust. 4aa ustawy z dnia 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym (t.j. Dz. U. z 2023 r., poz. 685). Powołany przepis umożliwia samodzielne pobranie przez sąd wydruku komputerowego aktualnych informacji o podmiotach wpisanych do Rejestru, jednak ta możliwość nie powoduje, że wezwanie do uzupełnienia braku w postaci odpisu z KRS staje się zbędne. Zwracano uwagę, że to na stronie, stosownie do treści art. 29 p.p.s.a., spoczywa obowiązek wykazania nie tylko umocowania do działania w imieniu spółki konkretnych osób fizycznych wchodzących w skład organu zarządzającego, ale i sposobu jej reprezentacji w przypadku zarządu wieloosobowego. Podkreślano, że sąd nie ma obowiązku poszukiwania takich informacji we własnym zakresie (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z: 3 września 2013 r., sygn. akt I FSK 650/13; 13 listopada 2013 r., sygn. akt II OSK 2737/13; 11 grudnia 2012 r., sygn. akt II GSK 1731/12; 12 lutego 2015 r., sygn. akt II GSK 69/15; 8 listopada 2016 r., sygn. akt II FZ 716/16; 17 kwietnia 2014 r. sygn. akt II FSK 654/14). Nie ma podstaw prawnych do zwolnienia strony od obowiązku uzupełniania braku formalnego i przerzucenia ciężaru czynienia ustaleń, czy osoba dokonująca czynności posiada stosowne umocowanie na przewodniczącego na etapie kontroli warunków formalnych skargi, bądź na Sąd na etapie oceny, czy zachodzą podstawy do odrzucenia skargi wobec niewykonania zarządzenia przewodniczącego (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 15 maja 2019 r., sygn. akt II OZ 422/19).". W ocenie Sądu pełnomocnik Skarżącej nie spełnił ciążących na nim obowiązków i niedopuszczalne jest, aby to Sąd dokonywał ustaleń na etapie oceny dopuszczalności skargi, w szczególności samodzielnie ustalał na podstawie KRS, czy A.P. w dniu 15 czerwca 2023 r. uprawniona był do działania w imieniu Fundacji, pod jakimkolwiek tytułem. Mając powyższe na uwadze, stwierdzić należy, że w zakreślonym terminie brak formalny skargi, umożliwiający nadanie jej biegu, nie został usunięty. Z powyższych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 P.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.