III SA/Wa 1424/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Agnieszka Olesińska po rozpoznaniu w dniu 29 maja 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M.M. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi M.M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] lutego 2017 r. Nr [...] w przedmiocie określenia wysokości dochodu niepowodującego powstania zobowiązania podatkowego z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za 2013 rok postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji

Skarżąca – M.M. wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] lutego 2017 r. w przedmiocie określenia wysokości dochodu niepowodującego powstania zobowiązania podatkowego z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za 2013 rok. W skardze zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania tej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. dalej: "p.p.s.a."), wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, stosownie do § 3 zdanie pierwsze powołanego przepisu, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części tego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uwzględnienie żądania zależy od rzeczowego uzasadnienia wniosku i przedstawienia przez podatnika okoliczności świadczących o wystąpieniu przesłanek wymienionych w cytowanym powyżej przepisie. Przede wszystkim jednak uwzględnienie wniosku jest możliwe jeśli wniosek dotyczy aktu nakładającego na podatnika obowiązek podlegający wykonaniu, w szczególności w trybie egzekucji. Instytucja wstrzymania wykonania decyzji odnosi się jedynie do tych decyzji, które mają cechę wykonalności. Zaskarżona decyzja takiej właściwości nie ma, bowiem jej przedmiotem jest określenie wysokości dochodu za rok 2013. Podstawę prawną wydania zaskarżonej decyzji stanowi m.in. art. 21b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. 613 ze zm.). Stosownie do wymienionego przepisu jeżeli w postępowaniu podatkowym organ podatkowy stwierdzi, że podatnik osiągnął dochód, przychód lub zysk w wysokości niepowodującej powstania zobowiązania podatkowego, organ wydaje decyzję, w której określa wysokość tego dochodu, przychodu lub zysku. Wobec faktu, iż przedmiotowa decyzja nie nakłada na podatnika obowiązku zapłaty zaległości podatkowej bądź innych należności, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu