III SA/Wa 1360/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Matylda Arnold-Rogiewicz, po rozpoznaniu w dniu 22 lipca 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I.P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] marca 2021 r. nr [...] w przedmiocie zaliczenia wpłaty na poczet zaległości podatkowych w podatku od nieruchomości oraz upomnienia postanawia: odrzucić skargę

Postanowieniem z dnia [...] marca 2021 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. utrzymało w mocy postanowienie Burmistrza Miasta M. z dnia [...] stycznia 2021 r. w przedmiocie zaliczenia wpłaty na poczet zaległości podatkowych w podatku od nieruchomości oraz upomnienia. Powyższe postanowienie zostało doręczone Skarżącemu 30 marca 2021 r. Skarżący wniósł za pośrednictwem organu skargę na przedmiotowe postanowienie w dniu 4 maja 2021 r. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie z uwagi na uchybienie terminu do jej wniesienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm. - dalej p.p.s.a.), skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Przy czym, w myśl art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. W rozpoznawanej sprawie, postanowienie stanowiące przedmiot skargi wraz z prawidłowym pouczeniem o terminie i sposobie wniesienia środka zaskarżenia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, doręczono Skarżącemu w dniu 30 marca 2021 r. Termin 30 dni na złożenie skargi przypadał na dzień 29 kwietnia 2021 r. i był ostatnim dniem na uruchomienie postępowania sądowoadministracyjnego w przedmiotowej sprawie. Tymczasem z akt sprawy wynika, że skarga została nadana w dniu 4 maja 2021 r., czyli już po upływie terminu do wniesienia skargi. W świetle powyższego należy stwierdzić, że Skarżący wniósł skargę z uchybieniem ustawowego terminu określonego w art. 53 § 1 p.p.s.a, co czyni skargę spóźnioną. Mając zatem na uwadze, że czynność w postępowaniu podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna, skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a, co orzeczono w sentencji postanowienia.