III SA/Wa 1198/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Asesor WSA Kamil Kowalewski po rozpoznaniu w dniu 28 lipca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.P. na decyzję Naczelnika [...] Urzędu Celno-Skarbowego w W. z dnia [...] lutego 2022 r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym za lipiec 2020 r. p o s t a n a w i a: odrzucić skargę.

M.P. (dalej: "Skarżąca") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Naczelnika [...] Urzędu Celno-Skarbowego w W. z dnia [...] lutego 2022 r. w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym za lipiec 2020 r. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącej Wydziału z dnia 23 maja 2022 r. wezwano Skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi, poprzez: a) określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego wywołanego wydaniem zaskarżonego aktu, b) podanie wartości przedmiotu zaskarżenia. Przesyłka z ww. wezwaniem została doręczona Skarżącej w dniu 3 czerwca 2022 r. (k. 12 akt sądowych). Skarżąca nie uczyniła zadość wezwaniu Sądu do uzupełnienia braków formalnych skargi w zakreślonym terminie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Zgodnie z przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm, dalej: "P.p.s.a."), merytoryczne rozpoznanie zasadności skargi poprzedzone jest badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu, skargę wniesie uprawniony podmiot oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została złożona w terminie. Stwierdzenie braku którejkolwiek z wymienionych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co prowadzi do jej odrzucenia. W myśl art. 57 § 1 P.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Podstawowe wymogi, jakim powinny odpowiadać pisma w postępowaniu sądowym określono w art. 46 i art. 47 P.p.s.a. Jak wynika z akt sprawy, Skarżąca została wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi. Przesyłka z ww. wezwaniem została doręczona Skarżącej w dniu 3 czerwca 2022 r. (k. 12 akt sądowych). Siedmiodniowy termin do usunięcia w/w braku formalnego skargi upłynął zatem dnia 10 czerwca 2022 r. (piątek), zgodnie z zasadami obliczania terminów przewidzianymi w art. 83 § 1 P.p.s.a. Skarżąca do tego dnia nie uczyniła zadość wezwaniu Sądu w zakresie braków formalnych skargi. Konstatując należy zatem stwierdzić - zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. - że Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Przepis ten w sposób jednoznaczny przewiduje obowiązek sądu odrzucenia skargi w przypadku nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Nieuzupełnienie braku formalnego skargi, w sytuacji, gdy brak był istotny, a wezwanie precyzyjne i prawidłowo doręczone obliguje wojewódzki sąd administracyjny do odrzucenia skargi, nie dając sądowi żadnego w tym względzie wyboru. Jak natomiast stanowi art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., sąd odrzuca skargę, gdy w wyznaczonym terminie nie uzupełniono jej braków formalnych. Z kolei art. 58 § 3 P.p.s.a. stanowi, że sąd odrzuca skargę postanowieniem, zaś odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. Ponieważ Skarżąca nie uczyniła zadość usunięciu ww. braków formalnych skargi w zakreślonym terminie, podlegała ona odrzuceniu, o czym Sąd orzekł w sentencji postanowienia na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 58 § 3 P.p.s.a.