III SA/Wa 1153/17

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie – Agnieszka Grzelak po rozpoznaniu w dniu 18 czerwca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. Sp. z o.o. z siedzibą w W. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi M. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] stycznia 2017 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne okresy rozliczeniowe 2013r. postanawia odmówić zmiany postanowienia starszego referendarza sądowego z 11 października 2017

Skarżąca M. sp. z o.o. z siedzibą w W. wniosła na urzędowym formularzu PPPr o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. W uzasadnieniu wniosku wskazała, że w stosunku do Spółki zostały wszczęte postępowania kontrolne przez Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej. Na poczet przyszłych zobowiązań zablokowano Spółce wszystkie posiadane rachunki bankowe. Spółka została zmuszona do zwolnienia pracowników. Z oświadczenia o majątku i dochodach wynika, że wysokość kapitału zakładowego Spółki wynosi [...] zł. Spółka nie posiada środków trwałych. Na wezwanie o przedłożenie dodatkowych dokumentów i oświadczeń, pełnomocnik Skarżącej oświadczył, że nie posiada wglądu do wyciągów z rachunków bankowych Spółki, nie posiada również wglądu do bilansu oraz rachunku zysków i strat, a także do deklaracji VAT. Pełnomocnik oświadczył, że Spółka od 2,5 lat nie prowadzi żadnej działalności gospodarczej i nie posiada żadnych udziałów w innych podmiotach. Spółka nie posiada też nieruchomości. Posiada natomiast zobowiązania w kwocie 6.703.491 wraz z odsetkami w kwocie 880.638 zł. Referendarz sądowy, postanowieniem z dnia 11 października 2017 r. odmówił Skarżącej przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych z uwagi na nienadesłanie dokumentów obrazujących sytuację majątkową skarżącej. Następnie zarządzeniem z 7 lutego 2018 r. Skarżąca została wezwana do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 28 marca 2017 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Pismem z 3 kwietnia 2018 r. Skarżąca ponownie wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Pismem z 10 kwietnia 2018 r. referendarz sądowy wezwał Skarżącą do udokumentowania zmiany sytuacji materialnej Skarżącej od czasu rozpoznania poprzedniego wniosku. Wezwanie zostało wysłane do pełnomocnika Skarżącej, radcy prawnego S.R. 10 kwietnia 2018 r. Doręczający przesyłkę, w dniu 12 kwietnia 2018 r., nie zastał jednak Skarżącej pod wskazanym adresem, a przedmiotową przesyłkę – jak wynika z adnotacji na kopercie – umieścił w placówce pocztowej K. . Mimo dwukrotnego awizowania przesyłki tj. 12 i 20 kwietnia 2018 r. Skarżąca przesyłki nie podjęła. Po upływie terminu do podjęcia przesyłki, Urząd Pocztowy K. zwrócił przedmiotową przesyłkę do Sądu. Przesyła w trybie art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, dalej: "P.p.s.a.") została uznana za doręczoną z upływem 26 kwietnia. Mając na uwadze powyższe zważono, co następuje: Zgodnie z art. 165 P.p.s.a. postanowienia niekończące postępowania w sprawie mogą być uchylane i zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy, chociażby były zaskarżone, a nawet prawomocne. W myśl natomiast art. 167a § 1 P.p.s.a., do zarządzeń oraz postanowień referendarza sądowego stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące zarządzeń przewodniczącego oraz postanowień sądu, tak więc możliwość zastosowania art. 165 P.p.s.a. leży również w zakresie kompetencji referendarza sadowego. Zmiana postanowienia referendarza sądowego, o której mowa w art. 165 P.p.s.a. możliwa jest wyłącznie w następstwie zmiany okoliczności, które towarzyszyły wydaniu postanowienia. Mając na względzie powyższe stwierdzić należy, że taka zmiana okoliczności w niniejszym przypadku nie nastąpiła. Ocena taka wynika przede wszystkim z tego, że Skarżąca nie wykonała wezwania referendarza sądowego i nie udokumentowała w żaden sposób zmiany swojej sytuacji materialnej. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 165 w zw. z art. 167a i art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.