III SA/Wa 1133/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Radziszewska-Krupa po rozpoznaniu w dniu 18 sierpnia 2017r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. sp. z o.o. w W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] grudnia 2016r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne okresy rozliczeniowe 2013r. postanawia: odrzucić skargę.

M. sp. z o.o. w W. (zwana dalej "Skarżącą") pismem z 15 lutego 2017r., złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...] grudnia 2016r., nr [...], w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne okresy rozliczeniowe 2013r, w której wniosła o zwolnienie jej z kosztów sądowych w całości. Starszy referendarz sądowy postanowieniem z 10 maja 2017r. odmówił przyznania Skarżącej prawa pomocy w jakimkolwiek zakresie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpatrzeniu sprzeciwu Skarżącej postanowieniem z 22 czerwca 2017r. utrzymał w mocy powyższe postanowienie. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 30 czerwca 2017r. Skarżącą wezwano pismem z 3 lipca 2017r. do uiszczenia, w terminie 7 dni od dnia doręczenia ww. pisma, wpisu sądowego od skargi w wysokości 31.902 zł, pod rygorem odrzucenia skargi (k. 69 akt sądowych). Pełnomocnik Skarżącej wyżej wymienione wezwanie otrzymał 10 lipca 2017r. (zwrotne potwierdzenie odbioru – k. 70 akt sądowych), a zatem termin do uzupełnienia braku formalnego skargi oraz uiszczenia wpisu sądowego upływał 17 lipca 2017r. Z dokumentacji księgowej Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, dotyczącej opłat sądowych wynika, że do 26 lipca 2017r. nie uiszczono wpisu sądowego (notatka służbowa z 1 sierpnia 2017r. – k. 71 akt sądowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017r., poz. 1369, zwana dalej: "P.p.s.a.") od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem takim jest skarga. Sąd, w myśl art. 220 § 1 P.p.s.a., nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Jeśli należny wpis nie zostanie uiszczony, wzywa się wnoszącego skargę do jego uiszczenia. W myśl natomiast art. 220 § 3 P.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Stosownie zaś do art. 58 § 3 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę postanowieniem, a odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. W ocenie Sądu, skoro z akt sądowych sprawy wynika, że zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu zostało skutecznie doręczone na adres profesjonalnego pełnomocnika, to należało przyjąć, że siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu rozpoczął bieg następnego dnia po doręczeniu wezwania, tj. 11 lipca 2017r. i upłynął 17 lipca 2017r. – zgodnie z zasadami obliczania terminów przewidzianymi w art. 83 § 1 P.p.s.a. 17 lipca 2017r. Skarżąca powinna więc uiścić wpis sądowy od skargi. Z akt sprawy wynika, że do 26 lipca 2017r. wpisu sądowego nie uiszczono (notatka służbowa z 1 sierpnia 2017r. – k. 71 akt sądowych). Sąd, mając powyższe na względzie, na podstawie art. 220 § 3 i art. 58 § 3 P.p.s.a. postanowił, jak w sentencji.