III SA/Wa 1122/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Sokołowska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 26 maja 2014 r. sprawy ze skargi G. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] lutego 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji ustalającej wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od spadków i darowizn postanawia: odrzucić skargę

Skarżąca, G.S., działając przez pełnomocnika I. S., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] lutego 2014 r., w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji ustalającej wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od spadków i darowizn. Zarządzeniem z dnia 10 kwietnia 2014 r. wezwano Skarżącą do uiszczenia kwoty 200 zł, tytułem wpisu sądowego od skargi, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Ponadto pismem z dnia 11 kwietnia 2014 r., w wykonaniu zarządzenia z dnia 9 kwietnia 2014 r., wezwano pełnomocnika Skarżącej do usunięcia, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, braku formalnego skargi poprzez złożenie oryginału lub potwierdzonej za zgodność z oryginałem kserokopii pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka pocztowa zawierająca powyższe wezwania, przesłana na adres pełnomocnika Skarżącej wskazany w skardze, była dwukrotnie awizowana, po czym została zwrócona przez pocztę z adnotacją o jej nie podjęciu w terminie przez adresata. W związku z powyższym przesyłka ta została uznana za doręczoną pełnomocnikowi Skarżącej z dniem 30 kwietnia 2014 r., w trybie art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej: "P.p.s.a." Z informacji uzyskanej z Oddziału Finansowo - Budżetowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, sporządzonej według stanu na dzień 13 maja 2014 r. wynika, że w dokumentach księgowych dotyczących opłat sądowych nie zidentyfikowano wpłaty kwoty stanowiącej wpis od skargi do niniejszej sprawy. Do dnia dzisiejszego nie został również uzupełniony brak formalny skargi poprzez złożenie oryginału lub potwierdzonej za zgodność z oryginałem kserokopii pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 P.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem takim jest skarga. Sąd, w myśl zaś art. 220 § 1 P.p.s.a. w związku z art. 220 § 3 P.p.s.a. nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Jeśli należny wpis nie zostanie uiszczony, wzywa się wnoszącego skargę do jego uiszczenia. W myśl natomiast art. 220 § 3 P.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis podlega odrzuceniu przez sąd. Ponadto stosownie do treści art. 49 § 1 P.p.s.a., jeżeli pismo strony, w tym skarga, nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni. Nieuzupełnienie braków formalnych w wyznaczonym terminie skutkuje odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Brakiem formalnym obarczona jest skarga, do której podpisująca ją osoba nie złożyła dokumentu, z którego wynikałoby jej upoważnienie do reprezentacji Skarżącego w dacie złożenia skargi. Oznacza to bowiem, że nie zostało wykazane umocowanie osoby, która podpisała skargę do działania w imieniu strony skarżącej. Tego rodzaju brak formalny możliwy jest do uzupełnienia, o czym stanowi cytowany wyżej art. 49 § 1 P.p.s.a. Takim właśnie brakiem dotknięta była skarga złożona w niniejszej sprawie. W tej sytuacji Sąd umożliwił stronie uzupełnienie braku formalnego i fiskalnego skargi, wskazując właściwy sposób postępowania, a mianowicie wyznaczając siedmiodniowy termin na uzupełnienie opisanych braków (liczony od doręczenia wezwania) oraz pouczając o rygorze niezastosowania się do wezwań, tj. odrzuceniu skargi. Wskazano również na czym polegać ma uzupełnienie braków skargi. Niniejsze wezwania zostały skutecznie doręczone pełnomocnikowi Skarżącej, w trybie art. 73 P.p.s.a., w dniu 30 kwietnia 2014 r. Termin siedmiodniowy do uzupełnienia braków formalnych zaczął więc biec w dniu 1 maja 2014 r. i upłynął w dniu 7 maja 2014 r., zgodnie z zasadami obliczania terminów przewidzianymi w art. 83 § 1 P.p.s.a. Pomimo prawidłowo doręczonego wezwania strona nie uzupełniła braku formalnego oraz fiskalnego skargi w wyznaczonym terminie. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 220 § 3 w zw. z art. 220 § 3 P.p.s.a. oraz art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 49 § 1 P.p.s.a. postanowił o odrzuceniu skargi.