III SA/Wa 1059/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodnicząca: Asesor WSA Tomasz Grzybowski po rozpoznaniu w dniu 10 lipca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] kwietnia 2024 r., nr [...] w przedmiocie określenia przybliżonej kwoty zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2020 r. oraz zabezpieczenia jej na majątku podatnika postanawia: odrzucić skargę.

Pismem z 18 kwietnia 2024 r. W. sp. z o.o. z siedzibą w W. (zwana dalej "Skarżącą", "Spółką") wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z [...] kwietnia 2024 r., w przedmiocie określenia przybliżonej kwoty zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2020 r. oraz zabezpieczenia jej na majątku podatnika. Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału III z 8 maja 2024 r. wezwano Skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi, poprzez złożenie oryginału lub uwierzytelnionego odpisu dokumentu, z którego wynikałoby upoważnienie osoby, która podpisała skargę do reprezentacji spółki w dacie wniesienia skargi. Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału III z 10 maja 2024 r. Skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 zł. Powyższe wezwania zostały doręczone pełnomocnikowi Skarżącej w dniu 15 maja 2024 r. Termin do uzupełnienia braku formalnego skargi jak i uiszczenia wpisu sądowego od skargi upłynął bezskutecznie 22 maja 2024 r. Do dnia dzisiejszego nie został uzupełniony ww. brak formalny i fiskalny skargi. Z informacji zawartej w Rejestrze Opłat Sądowych, wynika, że nie zidentyfikowano wpłaty wpisu sądowego od skargi w wysokości 500 zł do niniejszej sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga na akt organu administracji publicznej składana do wojewódzkiego sądu administracyjnego powinna spełniać określone w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r., poz. 935, dalej: ppsa), wymogi formalne, a także odpowiadać wymogom dotyczącym opłaty sądowej. Zgodnie z art. 57 § 1 ppsa, skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma sądowego a ponadto zawierać inne, wskazane w ustawie, elementy. Jest ona zatem kwalifikowanym typem pisma sądowego. Zgodnie z art. 29 ppsa, dokument wykazujący umocowanie do działania za poszczególne podmioty powinien być złożony już przy pierwszej dokonywanej w sprawie czynności, a zatem przy wniesieniu skargi. W myśl art. 49 § 1 ppsa, jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Z kolei art. 58 § 1 pkt 3 ppsa stanowi, że skutkiem nieuzupełnienia braków formalnych skargi w wyznaczonym terminie, jest odrzucenie skargi. Na tle powyższych uregulowań w orzecznictwie sądów administracyjnych prezentowany jest pogląd, że brak dokumentu stwierdzającego umocowanie do reprezentacji strony, o którym mowa w art. 29 ppsa, stanowi brak formalny, którego usunięcie w trybie art. 49 § 1 ppsa w odniesieniu do spółek polega na przedstawieniu aktualnego odpisu z Rejestru Przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego. Niewykonanie w terminie nałożonego przez sąd obowiązku przedstawienia powyższego dokumentu powoduje odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ppsa (por. post. NSA z 6 kwietnia 2005 r., II GZ 19/05, Lex nr 424781; wyr. NSA z 22 kwietnia 2005 r., FSK 1675/04, Lex nr 154837). Zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 ppsa od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Do pism takich należy skarga i jeśli wnoszący skargę nie uiścił należnego wpisu, wzywa się go do jego uiszczenia. Wpis od skargi będący opłatą sądową – zgodnie z art. 219 ppsa – należy uiścić przy wniesieniu skargi do sądu. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek skargi, od której nie zostanie uiszczony należny wpis. W tym przypadku, przewodniczący wzywa wnoszącego skargę, aby pod rygorem odrzucenia skargi, uiścił wpis w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania (art. 220 § 1 ppsa). W myśl art. 220 § 3 ppsa skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, że skarga zawierała brak formalny i fiskalny, a wobec tego zachodziła podstawa do ich uzupełnienia. W tym celu Sąd wezwał Skarżącą do jej uzupełnienia. Wskazać należy, że mimo wezwania wystosowanego na podstawie zarządzenia Przewodniczącej Wydziału z 8 maja 2024 r. Skarżąca nie przedłożyła oryginału lub uwierzytelnionego odpisu dokumentu, z którego wynikałoby upoważnienie osoby, która podpisała skargę do reprezentacji spółki w dacie wniesienia skargi. Tym samym nie wywiązała się z obowiązku uzupełnienia braków formalnych skargi. W takiej sytuacji zastosowanie musi znaleźć art. 58 § 1 pkt 3 ppsa. Ponadto Sąd stwierdza, że skoro z akt sądowych sprawy wynika, iż pismo zawierające wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi zawierało prawidłowe pouczenie o skutkach niezastosowania się do wezwania w wyznaczonym terminie i zostało skutecznie doręczone Skarżącej w dniu 15 maja 2024 r., to należało przyjąć, że siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu upłynął z dniem 22 maja 2024 r., zgodnie z zasadami obliczania terminów przewidzianymi w art. 83 § 1 ppsa. Uwzględniając powyższe stwierdzić należy, że ziściły się przesłanki do odrzucenia wywiedzionej w niniejszej sprawie skargi. Brak uiszczenia wpisu został ustalony przez Sąd na podstawie informacji zawartej w Rejestrze Opłat Sądowych, który nie wykazał, aby we wskazanym wyżej terminie Skarżąca uiściła należny od skargi wpis. W sprawie ustalono również, że Skarżąca nie została zwolniona od kosztów sądowych. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie – na mocy art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 ppsa oraz art. 220 § 3 ppsa – orzekł jak w sentencji postanowienia.