III SA/Wa 1048/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie: w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Izabela Fiedorowicz po rozpoznaniu w dniu 10 czerwca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. G. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] lutego 2024 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia kosztów egzekucyjnych postanawia 1. odrzucić skargę. 2. zwrócić ze Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz Z. G. wpis od skargi w kwocie 100 złotych (sto złotych).

Adwokat M. P., działając jako pełnomocnik skarżącej L. G., skargą z 2 kwietnia 2024 r. zakwestionował przed sądem administracyjnym postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. informując zarazem, że L. G. zmarła 20 lutego 2024 r. Do skargi załączono tzw. skrócony akt zgonu. Wpis od skargi w kwocie 100 zł został uiszczony 20 marca 2024 r., przez Z. G. prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą P. (k. 13 akt sądowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu. Sąd w pierwszej kolejności obowiązany jest ocenić dopuszczalność skargi. Zgodnie bowiem z art. 58 § 1 pkt 5 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. z 2023r., poz. 1634, dalej jako p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli jedna ze stron nie ma zdolności sądowej albo jeżeli skarżący nie ma zdolności procesowej, a nie działa za niego przedstawiciel ustawowy albo jeżeli w składzie organów jednostki organizacyjnej będącej stroną skarżącą zachodzą braki uniemożliwiające jej działanie. Stosownie do art. 25 § 1 p.p.s.a. osoba fizyczna, osoba prawna lub organ administracji publicznej mają zdolność występowania przed sądem administracyjnym jako strona (zdolność sądowa). Osoba nieżyjąca zdolności takiej nie posiada i nie może tym samym być stroną postępowania sądowego. Jak wynika z akt sprawy, skarga do tut. sądu została wniesiona 2 kwietnia 2024 r. przez adwokata, który wskazał, że działa jako pełnomocnik skarżącej. Według danych wynikających ze skróconego aktu zgonu, skarżąca zmarła 20 lutego 2024 r. Zatem w chwili wniesienia skargi do sądu skarżąca już nie żyła. Tym samym w momencie wniesienia przez pełnomocnika skargi, skarżąca nie posiadała zdolności sądowej, a brak ten ma charakter nieusuwalny. Co więcej, zgodnie z art. 43 p.p.s.a. w razie śmierci strony albo utraty przez nią zdolności sądowej, pełnomocnictwo wygasa. Pełnomocnik nie był zatem należycie umocowany do wniesienia skargi w imieniu skarżącej. Nie znajdzie w sprawie niniejszej zastosowania zdanie drugie przywołanego przepisu, w myśl którego pełnomocnik procesowy działa aż do czasu zwieszenia postępowania, bowiem w opisanych okolicznościach w ogóle nie można mówić o skutecznym wszczęciu postępowania sądowego z uwagi na fakt, że skarżąca zmarła jeszcze przed wniesieniem skargi do sądu. Skoro skarżąca zmarła przed wniesieniem skargi do sądu, to nie mogła zostać w jej imieniu skutecznie wniesiona skarga. Mając na uwadze powyższe, sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 5 i § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji. O zwrocie uiszczonego wpisu zarządził na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a., uwzględniając w tym zakresie podmiot który faktycznie dokonał wpłaty tego wpisu.