III SA/Wa 1010/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Ewa Izabela Fiedorowicz po rozpoznaniu w dniu 9 czerwca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P.R. na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 23 lutego 2022 r. Nr 0113-KDIPT2-2.4011.1163.2021.2.KR w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych. postanawia: 1. umorzyć postępowanie sądowe, 2. zasądzić od Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej na rzecz skarżącego P.R. kwotę 200 zł (dwieście złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Skarżący P.R. wniósł skargę na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (dalej jako dyrektor) w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych i zwrócił się o zasądzenie kosztów postępowania. Uiścił nadto wpis od skargi w kwocie 200 zł (k. 50 akt sądowych). Dyrektor, interpretacją z 25 kwietnia 2022 r., nr 0113-KDIPT2-2.4011.1163.2021.5.KR, wydaną w następstwie skargi, uwzględnił ww. skargę w całości i zmienił z urzędu zaskarżoną interpretację w ten sposób, że uznał, że stanowisko skarżącego zawarte we wniosku z 22 listopada 2021 r. o wydanie interpretacji jest prawidłowe. Interpretacja z 25 kwietnia 2022 r., nr 0113-KDIPT2-2.4011.1163.2021.5.KR, została doręczona 27 maja 2022 r. (k. 58 i 59 akt sądowych), zaś skarżący nie złożył środka zaskarżenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 54 § 3 (zd. pierwsze) ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r., poz. 329, ze zm. - dalej jako p.p.s.a.), organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania, co też dyrektor uczynił wydając 25 kwietnia 2022 r. interpretację, mocą której uwzględnił skargę w całości i stwierdził, że stanowisko skarżącego z wniosku z 22 listopada 2021 r. o wydanie interpretacji jest prawidłowe. Z chwilą doręczenia interpretacji z 25 kwietnia 2022 r. skarżącemu przestał więc istnieć przedmiot skargi, czyli interpretacja z 23 lutego 2022 r., z którą skarżący nie zgadza się. Sąd w tej sytuacji, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3, § 2 w zw. z art. 201 § 1 i art. 205 § 1 p.p.s.a, postanowił orzec, jak w sentencji.