III SA/Po 909/17

Dnia 20 września 2018 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Górecka po rozpoznaniu w dniu 20 września 2018 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi X na decyzję Samorządowego kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zakazu wykonywania działalności gospodarczej w zakresie prowadzenia ośrodka szkolenia kierowców i skreślenia z rejestru przedsiębiorców prowadzących ośrodek szkolenia kierowców postanawia : utrzymać w mocy postanowienie starszego referendarza sądowego z dnia 21 sierpnia 2018 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, postanowieniem z dnia 11 kwietnia 2018 roku, utrzymał w mocy orzeczenie referendarza sądowego o odmowie przyznania skarżącemu prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie pełnomocnika z urzędu (k. [...] akt sądowych). Wówczas ustalono, że skarżący prowadził gospodarstwo domowe wspólnie z żoną. Średniomiesięczny dochód netto rodziny wynosił [...] zł (wynagrodzenie za pracę skarżącego – [...] zł brutto miesięcznie, wynagrodzenie za pracę żony skarżącego – [...] brutto miesięcznie). Zobowiązania i stałe wydatki rodziny zostały zadeklarowane na kwotę [...] zł średniomiesięcznie. Skarżący posiadał nieruchomość zabudowaną budynkiem mieszkalnym o pow. [...] mkw. (wartość około [...] zł) oraz samochód osobowy [...] wyprodukowany w [...] roku. Wyciąg ze wspólnego rachunku bankowego małżonków dowodził, że posiadali oni zdolność do gromadzenia oszczędności. Na dzień złożenia wniosku o prawo pomocy ([...] roku) saldo dodatnie na rachunku bankowym wynosiło [...] zł. Po otrzymaniu odpisu wyroku oddalającego skargę wraz z uzasadnieniem X wystąpił z kolejnym żądaniem przyznania prawa pomocy; zażądał zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego z urzędu. Postanowieniem z dnia 21 sierpnia 2018 r. starszy referendarz sądowy odmówił mu przyznania prawa pomocy. Skarżący wniósł sprzeciw od powyższego postanowienia, żądając ponownego rozpatrzenia wniosku o przyznanie prawa pomocy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje : Zgodnie z art. 246 §1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2018, poz. 1302), przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek lub pełnych kosztów postępowania sądowoadministracyjnego bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Zdaniem Sądu porównanie treści złożonych oświadczeń majątkowych, nie ujawnia takiej zmiany zdolności płatniczych skarżącego, która uzasadnia stanowisko, że pomimo ograniczenia wydatków do granic zabezpieczenia kosztów koniecznego utrzymania dla siebie i rodziny skarżący nie jest w stanie wygospodarować środków finansowych na dalsze koszty postępowania sądowego obejmujące wpis od skargi kasacyjnej ([...] zł) oraz wynagrodzenie pełnomocnika z wyboru. Wskazać należy, że skarżący nie korzystał z usług pełnomocnika z wyboru w postępowaniu przed sądem w pierwszej instancji. Wysokość oszczędności zgromadzonych na dzień złożenia pierwotnego wniosku o prawo pomocy ([...] zł) potwierdzała, że bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny skarżący może sfinansować wynagrodzenie radcy prawnego z wyboru nawet na poziomie [...] stawki minimalnej ([...] zł). Natomiast uiszczone w sprawie koszty sądowe to [...] zł. Sąd zauważa, że aktualnie wnioskodawca uzyskuje dochody z zasiłku chorobowego. Stąd dochód netto rodziny jest niższy i wynosi [...] zł, ale i tak przewyższa deklarowane zobowiązania i stałe wydatki, które po uwzględnieniu kosztów leczenia oraz ujawnieniu dodatkowej osoby w gospodarstwie domowym ([...] syn), określone zostały na kwotę [...] zł średniomiesięcznie. Skarżący nadal posiadał nieruchomość zabudowaną budynkiem mieszkalnym o pow. [...] mkw. (wartość około [...] zł) oraz samochód osobowy [...] wyprodukowany w[...] roku. W treści sprzeciwu nie podniesiono jakichkolwiek okoliczności przemawiających za uwzględnieniem wniosku o przyznanie prawa pomocy. Z powyższych względów, na podstawie art. 246 §1 pkt 1 i 2 oraz art. 260 § 1, orzeczono jak w sentencji postanowienia.