III SA/Po 835/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ireneusz Fornalik po rozpoznaniu w dniu 22 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Fundacji "[...]" w P. na działalność Starosty W. w przedmiocie ustalenia dotacji dla szkół niepublicznych postanawia: odrzucić skargę

Skarżąca pismem z dnia [...] maja 2017 r. za pośrednictwem Rady Powiatu [...] złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu wskazując, że skarży działalność Starosty Powiatu w [...]. Skarżąca podniosła, że skargę składa stosownie do art. 229 pkt 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 23, ze zm., zwanej dalej K.p.a.). W związku z otrzymaniem informacji o wysokości dotacji dla szkoły niepublicznej, dla której Skarżąca jest organem prowadzącym , Skarżąca zwróciła się o podanie szczegółowych pozycji kalkulacji kwoty podstawowej, obejmującej wszystkie koszty miesięczne składające się na wyliczony koszt miesięczny przypadający na jednego ucznia w szkole publicznej tego samego typu, którego liczba uczniów jest określona jest przepisami prawa. W ocenie Skarżącej kwota jest zaniżona i podejrzewa ona stosowanie złych praktyk finansowych na szkodę szkoły. W ocenie Skarżącej ma ona prawo przeprowadzenia zasadności analizy wyliczeń dotacji. Skarżąca wniosła o spowodowanie ujawnienia szczegółowych informacji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Skarga Fundacji [...] dotyczy "nienależytego wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenia praworządności lub interesów skarżącej, a także przewlekłego lub biurokratycznego załatwiania spraw", co pozwala ją zakwalifikować jako skargę wniesioną w trybie art. 227 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1257 – dalej jako k.p.a.). Przede wszystkim zatem należy wskazać, że wojewódzki sąd administracyjny nigdy nie jest właściwym do rozpatrywania tego typu skarg na działanie organów administracji publicznej. Po pierwsze, nie mieści się to w sferze jego kompetencji jakie wyznacza przede wszystkim przepis art. 3 § 2 i § 2 a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm. – dalej p.p.s.a.), bowiem tego typu aktywność organu administracji publicznej, jak generalnie ujęta "działalność organu" czy "sposób załatwiania spraw" nie zostały wymienione w tych przepisach, które wskazują akty administracyjne (np. decyzje, postanowienia wydawane tak w postępowaniu administracyjnym jak i w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym wymienione w art. 3 § 2 pkt 1 – 3 p.p.s.a.), czynności materialno – techniczne (art. 3 § 2 pkt 1 pkt 4 p.p.s.a.), interpretacje podatkowe (art. 3 § 2 pkt 4 a p.p.s.a.) akty uchwałodawcze i wewnętrzne organów jednostek samorządu terytorialnego, ich związków i terenowych organów administracji rządowej (art. 3 § 2 pkt 5-6 p.p.s.a.), akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego (art. 3 § 2 pkt 7 p.p.s.a.), bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy administracji publicznej (art. 3 § 2 pkt 8-9 p.p.s.a.) oraz decyzji wydanych w trybie art. 138 § 2 k.p.a. (art. 3 § 2 a p.p.s.a.), podlegających zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Podstawy takiej dla zaskarżenia tego typu aktywności organu administracji publicznej nie daje także żaden przepis szczególny do których odsyła art. 3 § 3 p.p.s.a. W świetle bowiem regulacji mającego tu zastosowanie Działu VIII Kodeksu postępowania administracyjnego skargi w trybie art. 227 k.p.a. składa się do organów właściwych do ich rozpatrzenia (art. 228 k.p.a.). Przy czym, jeżeli przepisy szczególne nie określają innych organów właściwych do rozpatrywania skarg, jest organem właściwym do rozpatrzenia skargi dotyczącej zadań lub działalności: 1) rady gminy, rady powiatu i sejmiku województwa - wojewoda, a w zakresie spraw finansowych - regionalna izba obrachunkowa; 2) organów wykonawczych jednostek samorządu terytorialnego oraz kierowników powiatowych służb, inspekcji, straży i innych jednostek organizacyjnych w sprawach należących do zadań zleconych z zakresu administracji rządowej - wojewoda lub organ wyższego stopnia; 3) wójta (burmistrza lub prezydenta miasta) i kierowników gminnych jednostek organizacyjnych, z wyjątkiem spraw określonych w pkt 2 - rada gminy; 4) zarządu powiatu oraz starosty, a także kierowników powiatowych służb, inspekcji, straży i innych jednostek organizacyjnych, z wyjątkiem spraw określonych w pkt 2 - rada powiatu; 5) zarządu i marszałka województwa, z wyjątkiem spraw określonych w pkt 2 - sejmik województwa; 6) wojewody w sprawach podlegających rozpatrzeniu według kodeksu - właściwy minister, a w innych sprawach - Prezes Rady Ministrów; 7) innego organu administracji rządowej, organu przedsiębiorstwa państwowego lub innej państwowej jednostki organizacyjnej - organ wyższego stopnia lub sprawujący bezpośredni nadzór; 8) ministra - Prezes Rady Ministrów; 8a) konsula - minister właściwy do spraw zagranicznych; 9) organu centralnego i jego kierownika - organ, któremu podlega ( art. 229 k.p.a.). Tutejszy Sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania skarg w rozumieniu Działu VIII k.p.a., ani także do oceny prawidłowości prowadzonego postępowania w trybie przepisów działu VIII k.p.a. Sąd kontroluje bowiem działalność administracji publicznej w zakresie określonym w ustawie - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a wnioski, o których mowa w Dziale VIII k.p.a. nie zostały wymienione w art. 3 § 2 i 2a tej ustawy. Kwestionując działalność Starosty Wrzesińskiego w trybie art. 227 k.p.a. na podstawie art. 229 pkt 4 k.p.a. skarżąca powinna zwrócić się z taką skargą do Rady Powiatu [...], co, jak wynika z akt sprawy, uczyniła. Sąd kompetentny jest jedynie do oceny, czy wniesione podanie – jako skarga – jest dopuszczalne w rozumieniu art. 3 § 2, 2a i 3 p.p.s.a., i w przypadku negatywnej oceny, odrzucić skargę jako niedopuszczalną. Skoro zatem przedmiotowa skarga nie podlega rozpoznaniu przez sąd administracyjny, to skargę tę jako niedopuszczalną należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.